Οδεύοντας προς τα Χριστούγεννα.

Να΄μαστε και πάλι εδώ! Αισίως μετά από πολλές μέρες παύσης, επανερχόμαστε όχι μόνο διαδικτυακά αλλά και κυριολεκτικά. Που λέτε, την προηγούμενη βδομάδα επισκεφτήκαμε την Αθήνα και είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε φίλους κι αγαπημένους, κόσμο που είχαμε να δούμε ίσως και πάνω από μισό χρόνο. Αχ, αυτές οι αλλαγούλες είναι πολύ αναζωογονητικές, με καταλαβαίνετε, ε;

Όσο ήμασταν στην Αθήνα, ξεθάψαμε και διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια και τα φέραμε μαζί μας στην Κέρκυρα. Εννοείται ότι στολίσαμε το δέντρο μας, φυσικό, όπως κάθε χρονιά.

Όμως, αυτή τη φορά, το έλατό μας είναι ένα πανέμορφο έλατο Νορμανδίας, φυτεμένο σε περίοπτη θέση του κήπου μας. Ο Βασίλης ανέλαβε το στολισμό του κι εγώ σήμερα έβγαλα λίγες φωτογραφίες για σας. 

Πολύ θα θέλαμε να του βάζαμε και φωτάκια, αλλά φοβηθήκαμε τα ατυχήματα με τα γατιά που περιφέρονται στον κήπο μας. Ξέρετε, φυσικά, πόσο περίεργα όντα είναι... Δε θα θέλαμε να τα δούμε να διακοσμούν κι αυτά το δεντράκι μας κυνηγώντας φωτάκια για κάποιο αδιανόητο λόγο! 

Στολίσαμε και διάφορες γωνιές του σπιτιού με διάφορα αντικείμενα που έχουν και συναισθηματική αξία για μας: καρτούλες που λάβαμε πέρυσι για τις γιορτές, ξύλινα στολίδια που αγοράσαμε όσο μέναμε στην Κρήτη και τη Σάμο, τσόχινα δεντράκια που μας είχε φτιάξει η αδερφή μου... 

Το πιο ξεχωριστό, βέβαια, είναι μια μικρή, ξύλινη φάτνη που μας είχε φέρει η γιαγιά μου από το ταξίδι της στα Ιεροσόλυμα. Τώρα που η γιαγιά πια δε ζει η φάντη παίρνει μια άλλη αξία... 

Σήμερα δεν παραλείψαμε να ταχυδρομήσουμε -αν και πολύ καθυστερημένα- και τις ευχετήριες κάρτες μας, μια παράδοση που αρχίσαμε με το Βασίλη το 2012, τότε που για πρώτη φορά μετακομίσαμε και θα κάναμε γιορτές μακριά από τον περίγυρό μας. 

Πλέον, οι παραλήπτες έχουν αυξηθεί, αφού περιλαμβάνουν κι άτομα που γνωρίσαμε κι αγαπήσαμε σε όλα τα μέρη στα οποία έχουμε ζήσει κατά καιρούς. Έχει κάτι το νοσταλγικό το να λαμβάνεις γράμμα κι εμείς που μεγαλώσαμε με τη συνήθεια της αλληλογραφίας βλέπουμε με άλλα μάτια αυτή την παράδοση. Δε σταματάει να με εκπλήσσει που οι περισσότεροι μαθητές μου δεν έχουν δει ποτέ από κοντά γραμματόσημο!

Τα μαγειρέματα ξέρετε πόσο πολύ μας αρέσουν και ότι περιμένουμε πώς και πώς να έρθουν αυτές οι μέρες για να φτιάξουμε τα παραδοσιακά, σπιτικά γλυκά μας. Φέτος, οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα αναβάλλονται... 

Μιας και τα ξαδέρφια μου διατηρούν φούρνο στη Λευκίμμη μας εφοδίασαν με τα δικά τους γλυκά! Σήμερα μου ήρθε το πεσκέσι, φρεσκότατα και νοστιμότατα! Ωστόσο, το χριστόψωμο και τις μπαλούμπες μας θα τα ψήσουμε και θα τα πάρουμε στη Λευκάδα, μιας και θα γιορτάσουμε εκεί οικογενειακώς. Δε θα παραλείψουμε και το σοκολατένιο ψωμί που πάντα έχει μεγάλη επιτυχία. Μπορείτε να βρείτε εδώ τις συνταγές καθώς κι άλλα αγαπημένα μας χριστουγεννιάτικα ζυμώματα.    

Για το τέλος σας άφησα και λίγα ραπτικά που έκανα με αφορμή τα γενέθλια της αδερφής μου. Ήθελα οπωσδήποτε να της ράψω δυο μπλουζίτσες που θα τις φοράει και θα τις χαίρεται. Την πρώτη σας την έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση και τη φωτογράφησα πάνω μου. Τη δεύτερη την ολοκλήρωσα μια μέρα πριν το ταξίδι μας στην Αθήνα και πρόκειται για το πατρόν "Zoey Blouse" της γαλλικής εταιρίας Atelier Jupe. Ήμουν βέβαιη ότι θα ταίριαζε γάντι στην Ευαγγελία κι έτσι δεν έχασα λεπτό. 

Αγόρασα από την Κέρκυρα ένα πολύ όμορφο και ιδιαίτερο ύφασμα σε βισκόζη που κάνει αυτό το παιγνίδισμα με τους γκρι τόνους και τις γεωμετρίες ενώ η ύφανσή του δημιουργεί και μια όμορφη γυαλάδα. 

Είχα την ευκαιρία να της δώσω τα δωράκια της ανήμερα των γενεθλίων της κι εκείνη πόζαρε για χάρη του μπλογκ μας! Τί λέτε, δε της ταιριάζει πολύ;;  

Σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλές γιορτές με αγάπη και υγεία!

Ευγενία 

Σκορδαλιά με καρύδια και ψωμί και σπιτικό παξιμάδι

Γεια χαρά σε όλους σας και καλό μήνα. 

Λίγο ετεροχρονισμένα θα σας μιλήσω για αυτή τη σκορδαλιά που έφτιαξα για πρώτη φορά, μιας και η ανάρτηση προοριζόταν για λίγο πριν την 25η Μαρτίου. 

Η αλήθεια είναι ότι η σκορδαλιά είναι ένα παρεξηγημένο έδεσμα λόγω της έντονης μυρωδιάς της, αλλά  αν μη τί άλλο εν μέσω νηστείας είναι ένα ωραιότατο συνοδευτικό. Κι αν εμείς εδώ στα Ιόνια τη φτιάχνουμε πατροπαράδοτα με πατάτα, στο σπίτι του Βασίλη την κάνουν με καρύδια και μπαγιάτικο ψωμί, κρατώντας το δικό τους γιαννιώτικο έθιμο. 

Τα υλικά είναι απλά κι αναμενόμενα: σκόρδα, ψωμί, καρύδια, ξύδι, λάδι, αλάτι. Η συνταγή όμως της πεθεράς μου ήταν με το μάτι και μιας και ήθελα ν' αποφύγω τους πειραματισμούς βρήκα μια συνταγή της Εύης Βουτσινά, όπως παρουσιάστηκε στον Γαστρονόμο και την ακολούθησα. Το μόνο διαφορετικό που έκανα ήταν να βάλω πολύ λιγότερο αλάτι και να προσθέσω λίγο λάδι, αλλά και νερό για ν' αφρατέψει το μείγμα μου. Φαντάζομαι είχα στραγγίσει πολύ το ψωμί και γ' αυτό δεν είχε πολλή υγρασία η παρασκευή μου.  

Η σκορδαλιά ήταν πολύ ωραία και πέρασε και την έγκριση του Βασίλη. Αυτό που είχε όμως ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον ήταν οι εναλλακτικές χρήσεις που πρότεινε η Εύη Βουτσινά. Αυτό που δοκιμάσαμε ήταν να την χρησιμοποιήσουμε με τα μακαρόνια μας -ως άλλο pesto επί της ουσίας- κι έγιναν εξαιρετικά! Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα. 

Κάτι άλλο που δοκίμασα για πρώτη φορά στα τέλη Μαρτίου ήταν να φτιάξω σπιτικά παξιμάδια. Είναι γεγονός ότι στην Κρήτη που ήμασταν είχαμε συνηθίσει στο καλό, κρίθινο παξιμάδι που εκτός νησιού σπάνια βρίσκεις. Έτυχε όμως να βρω κρίθινο αλεύρι τις προάλλες και είπα να πειραματιστώ. 

Αφού διάβασα αρκετές συνταγές κατέληξα σε μία όπως παρουσιάζεται σε αυτή την κρητική ιστοσελίδα που εμπιστεύομαι κι από την οποίο έχω δανειστεί κι άλλες συνταγές. Έκανα τη μισή συνταγή για να κάνω πρόβα και η αλήθεια είναι ότι έγιναν πολύ γευστικά. Αυτό που δεν μου πέτυχε πολύ ήταν το φρυγάνισμα, γιατί στο κέντρο είχαν μείνει εν τέλει λίγο μαλακά.    

Και σαν δε μου έφτανε αυτή η συνταγή, μετά δοκίμασα κι εκείνη που προτείνει η Αργυρώ, μια συνταγή με αλεύρι ολικής, μαστίχα και γλυκάνισο. Αυτή τη φορά άφησα τα παξιμάδια περισσότερο χρόνο για να φρυγανιστούν και πραγματικά πέτυχαν. 

Όπως λέει και η Αργυρώ, η παρασκευή παξιμαδιού είναι μια συνηθισμένη διαδικασία. Εγώ ακόμα θυμάμαι τη γιαγιά μου να πλάθει κουλουράκια και παξιμαδοφρυγανιές ανά τακτά διαστήματα. Εμείς από δίπλα τη βοηθάγαμε κυρίως στο πλάσιμο. Όταν έβγαζε τα κουλούρια μετά το πρώτο ψήσιμο τα έλεγε χλωρά. Ήταν μαλακά κι αφράτα και μας άρεσε πολύ να τα τρώμε κι έτσι. Μετά τα αράδιαζε στα μεγάλα ταψιά -τους νταβάδες- για να τα φρυγανίσει σε χαμηλή φωτιά. Κι εκείνα πεντανόστιμα γίνονταν. 

Αν είστε φίλοι του παξιμαδιού σας συστήνω να δοκιμάσετε να φτιάξετε τα δικά σας. Όσο για μένα, νομίζω ότι απέκτησα μια νέα συνήθεια! 

Σας αποχαιρετώ με αυτή την όμορφη πεταλούδα που τριγυρνούσε μέσα στον κήπο μας πριν λίγες μέρες. Πρόκειται για τη Lasiommata megera, μια σχετικά μεγάλη κι εντυπωσιακή πεταλούδα.   

Ευγενία

Υπέροχα ιταλικά cornetti για απολαυστικά πρωινά.

Γεια χαρά σε όλους σας και καλή σχολική χρονιά!

Το μάτι ανοίγει πιο γλυκά αν σε περιμένει ένα κρουασανάκι στο πρωινό, ένα κρουασανάκι σπιτικό, καλοφτιαγμένο κι έτοιμο να το φας σκέτο ή να το γεμίσεις με τον τρόπο που επιθυμείς εκείνη τη στιγμή! 

Cornetto -κερατάκι δηλαδή στα ελληνικά- προφανέστατα από το χαρακτηριστικό σχήμα που δίνεται στη ζύμη προτού ψηθεί και είναι αλήθεια ότι το πιο κλασσικό ιταλικό πρωινό είναι το cornetto μαζί με καφέ. Η βασική διαφορά τους με τα γαλλικά κρουασανάκια είναι ότι τούτα δω γίνονται με σπορέλαιο αντί για βούτυρο και από προσωπική πείρα θα έλεγα και με λιγότερο κόπο! 

Είναι αλήθεια ότι σπάνια φτιάχνω συνταγές που μου εμφανίζονται στο youtube, αλλά αυτό το βιντεάκι με δελέασε και δε θέλησα να το προσπεράσω. Έτσι, στις καλοκαιρινές μας διακοπές είπα να κάνω μια πρόβα. Η πρόβα πέτυχε, τα κρουασανάκια τα λατρέψαμε και τα έταξα να τα φτιάξω στις ανηψιές μου λίγο πριν το άνοιγμα των σχολείων. Έτσι, την Παρασκευή ξανάφτιαξα τα κρουασανάκια και τράβηξα και φωτογραφίες για να σας παρουσιάσω τη διαδικασία. Το ιταλικό βιντεάκι είναι πολύ κατανοητό, οι οδηγίες δίνονται και στα ιταλικά και στα αγγλικά, αλλά σας παραθέτω κι εγώ τα υλικά και τα βήματα για να εκτελέσετε τη συνταγή. 

Υλικά για 2 ταψιά κουζίνας:

400 μλ. χλιαρό γάλα

200 μλ. σπορέλαιο

2 αυγά κι ένα ασπράδι

20 γρ. νωπή μαγιά

100 γρ. ζάχαρη 

900 γρ. αλεύρι τύπου 00 (ίσως και λίγο παραπάνω)

μισή κουταλιά αλάτι

ένα κουταλάκι γλυκού μπέκιν πάουντερ

100 γρ. λιωμένο βούτυρο για άλειμμα 

Εκτέλεση:

Βάζουμε στον κάδο του μίξερ ή σε βαθύ μπολ το γάλα, το λάδι, τα αυγά, το ασπράδι, τη μαγιά και τη ζάχαρη. Ανακατεύουμε πολύ καλά μέχρι να ενοποιηθούν όλα τα υλικά. Μετά προσθέτουμε το αλεύρι, το αλάτι και το μπέκιν και χτυπάμε όλα τα υλικά με το γάντζο του μίξερ ή ανακατεύουμε με τη βοήθεια μιας σπάτουλας αν το κάνουμε στο χέρι. Ζυμώνουμε μέχρι να φτιάξουμε μια ζύμη απαλή κι ελαστική. Αν δούμε ότι η ζύμη κολλάει προσθέτουμε λίγο αλεύρι παραπάνω. 

Σκεπάζουμε το μπολ με πετσέτα κι αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει σε θερμοκρασία δωματίου για 2,5 με 3 ώρες. 

Αφού φουσκώσει η ζύμη, σε ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια τη ζυμώνουμε για λίγο μέχρι να φύγει ο αέρας και την κόβουμε σε τέσσερα κομμάτια. 

Πλάθουμε το κάθε κομμάτι σε μορφή μπάλας και μετά σκεπάζουμε με μια πετσέτα τα ζυμάρια μας και τ' αφήνουμε να ξεκουραστούν για 5 λεπτά. 

Έπειτα παίρνουμε μια μπάλα και με τη βοήθεια ενός πλάστη την ανοίγουμε σε λεπτό φύλλο, προσπαθώντας να δώσουμε ένα κυκλικό σχήμα. Με τη ροδέλα που κόβουμε τις πίτσες ή με κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τη ζύμη αρχικώς στα 4 και μετά κάθε τέταρτο το κόβουμε στα 3. Άρα, στο τέλος θα έχουμε 12 τριγωνάκια. Αν θέλουμε να φτιάξουμε πιο μεγάλα cornetti από αυτά που προτείνει το βίντεο, κόβουμε τη ζύμη στα τέσσερα και μετά κάθε τέταρτο στα δύο. Άρα, στο τέλος θα έχουμε 8 τρίγωνα.   

Μετά κάνουμε και μια χαρακιά σε κάθε τρίγωνο, η οποία βοηθάει ώστε να πάρουν τα cornetti το χαρακτηριστικό τους σχήμα. 

Αλείφουμε με το λιωμένο βούτυρο και μετά τυλίγουμε το κάθε τρίγωνο δίνοντάς του το τελικό του σχήμα. Μπορούμε να τ' αφήσουμε σκέτα ή να τα αλείψουμε με μαρμελάδα ή μερέντα. Αν βάλουμε μαρμελάδα ή μερέντα δε χρειάζεται να τ' αλείψουμε και με βούτυρο. 

Τοποθετούμε τα cornetti στα ταψιά (προτείνω να βάλετε και λαδόκολλα) και τα αφήνουμε να φουσκώσουν για 30 λεπτά. Στο μεταξύ προθερμαίνουμε το φούρνο στο 200 βαθμούς.  

Ανακατεύουμε τον κρόκο που μας περίσσεψε με λίγο γάλα κι αλείφουμε τα κρουασανάκια. Προσωπικά παρέλειψα το σουσάμι που προτείνει το βίντεο. Τα ψήνουμε για 25-30 λεπτά (το βίντεο λέει 30 λεπτά, εξαρτάται από τον κάθε φούρνο), μέχρι να ροδίσουν. 

Μετά, τα βάζουμε σε σχάρα για να κρυώσουν κι έπειτα απλώς προσπαθούμε ν' αντισταθούμε για να μην τα φάμε όλα!

Νομίζω ότι το βλέμμα της Κωνσταντίνας είναι αποκαλυπτικό!

Η συνταγή είναι απλή, μην τη φοβηθείτε. Απλώς διαχειριστείτε σωστά το χρόνο σας μιας και υπάρχει πολύς "νεκρός" χρόνος για να φουσκώσει η ζύμη. Σίγουρα αξίζει τον κόπο!

Φιλάκια πολλά και καλή σχολική χρονιά!

Ευγενία  

8 αγαπημένες συνταγές για πετυχημένα ζυμώματα εν όψει Χριστουγέννων!

Γεια χαρά σε όλους σας!

Τα Χριστούγεννα είναι ξεχωριστά για τον καθένα μας κι επιλέγει να τα γιορτάσει με το δικό του τρόπο, άλλος ακολουθώντας τον πατροπαράδοτο, άλλος με πιο φρέσκια ματιά, άλλος δοκιμάζοντας έθιμα και γεύσεις από ξένους τόπους...Το βέβαιο, όμως, είναι ότι για όλους μας τα Χριστούγεννα είναι μνήμες. Είναι αναμνήσεις που βιώσαμε με τ' αγαπημένα μας άτομα, είναι τα όνειρα που κάνουμε για τη νέα χρονιά. Κι όλ' αυτά συνήθως ζυμώνονται με όλα τα συστατικά των εορτών: με αγάπη, φροντίδα, αισιοδοξία, προσμονή, ελπίδα... 

Υπάρχουν, βέβαια, και κάτι άλλα ζυμώματα -πραγματικά, με αλεύρι και μαγιά- που για να πετύχουν χρειάζονται παρόμοια υλικά: αγάπη για τη μαγειρική, φροντίδα για τα υλικά, υπομονή στο φούσκωμα, αισιοδοξία ότι όλα θα πετύχουν, προσμονή για το ξεφούρνισμα και τη δοκιμή, ελπίδα ότι αν τώρα δεν πέτυχε, την επόμενη φορά θα γίνει καλύτερο!

Τα Χριστούγεννα για μας, λοιπόν, έχουν πολλά ψησίματα, και διάθεση για δοκιμή νέων συνταγών που θα μοιραστούμε με τους δικούς μας. Ωστόσο, υπάρχουν κι εκείνες οι συνταγές που είναι αγαπημένες, κλασσικές πια για μας κα που έχουν την τιμητική τους αυτή την περίοδο. Αυτές συνοψίσαμε σε τούτη δω την ανάρτηση κι ευχόμαστε να σας παρακινήσουμε να τις δοκιμάσετε. Είναι δοκιμασμένες, πετυχημένες, γευστικές και όχι πολύ χρονοβόρες...τουλάχιστον οι περισσότερες! Άλλωστε, η μαγιά θέλει υπομονή! 

Πρώτη και καλύτερη για τις μέρες που έρχονται είναι η συνταγή για ψωμί. Μπορείτε κι εσείς να φτιάξετε το δικό σας Χριστόψωμο χωρίς ιδιαίτερο κόπο και να το ευχαριστηθείτε, γιατί πάνω απ' όλα θα το έχετε ετοιμάσει με τα χεράκια σας! 

Η συνταγή είναι αυτή που χρησιμοποιώ σε εβδομαδιαία βάση και είναι πανεύκολη κι αξιόπιστη. Αν φοβάστε μήπως αποτύχετε σας καλώ να τη δοκιμάσετε και σίγουρα θ' ανταμειφθείτε. Κι όσο για το στόλισμα του ψωμιού, εγώ δεν είναι και πολύ καλή σ' αυτό,  αλλά λίγα καρύδια, σταφίδες κι αμύγδαλα είναι αρκετά!

Αυτό το γεμιστό ψωμί με σοκολάτα, αμύγδαλα και ρικότα είναι τόσο γιορταστικό και τόσο τέλειο, πιστέψτε με! Και μόνο το σχήμα σε μορφή πετάλου αρκεί για να σε βάλει σε χριστουγεννιάτικη διάθεση.

Δε βαριέμαι να το φτιάχνω αυτό το γλύκισμα και να το κάνω δώρο στις επισκέψεις που κάνουμε τέτοιες μέρες. Τί άλλο να πω; Εννοείται ότι και φέτος θα το ζυμώσω! Κι αν δεν έχετε εύκαιρη τη ρικότα παραλείψτε την μαζί με το κακάο και απλώστε μερέντα. Κι έτσι το έχω φτιάξει και ήταν εξαιρετικό!

Το kringle το αγαπήσαμε εξ αρχής. Αυτή η σκανδιναβική λιχουδιά θα σας ικανοποιήσει απολύτως! 

η φωτογραφία το αδικεί Πραγματικά
είναι τέλειο!

Η ζύμη είναι σκέτος αφρός και η γέμιση με μαρμελάδα και βούτυρο απλώς απογειώνει τις αισθήσεις. Μπορεί να φαίνεται λίγο μπελαλίδικο, αλλά τώρα στις διακοπές είναι ιδανική ευκαιρία για να το δοκιμάσετε! 

Και μιας και αναφερόμαστε σε σκανδιναβικές συνταγές, δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα ρολάκια κανέλας. Αυτά τα φτιάχνεις και ξαφνικά ανεβαίνει η διάθεση! 

Είναι η κανέλα που κατακλύζει τις αισθήσεις είναι αυτό το υπέροχο στρογγυλό σχήμα που έχουν; Κάθε φορά που θα τα ξεφουρνίσω νοιώθω ότι κάνω πάρτυ στο σπίτι! Και μεταξύ μας, έχει πολλή επιτυχία αυτή η λιχουδιά στα παιδιά! 

Τα μπισκότα αμυγδάλου και σε ποιόν δεν αρέσουν; Κάθε χρόνο μ' αρέσει να υποδέχομαι ανήψια και βαφτιστήρια στο σπίτι με μια μικρή ποικιλία από μπισκότα κι αυτά συγκαταλέγονται στη λίστα μου. 

Είναι απλά, γευστικά και γίνονται με λίγα υλικά. Τί καλύτερο να τα φτιάξετε παρέα με τα παιδιά σας, τα οποία τρελαίνονται για αλευροζυμώματα! 

Καλές οι γλυκές γεύσεις, αλλά και το αλμυρό έχει θέση στα ζυμώματά μου. Ξέρω ότι είναι ευκολία ν' αγοράσουμε έτοιμα κριτσίνια, αλλά η χειροποίητη λιχουδιά έχει άλλη αξία. 

Αυτά τα αλμυρά μπισκότα με σιναπόσπορο και παρμεζανα θα συνοδεύσουν ευχάριστα το ποτό ή το τσάι σας. Διαθέτουν όλα τα μυστικά επιτυχίας: γίνονται γρήγορα, ψήνονται γρήγορα, τρώγονται γρήγορα! Αυτή είναι η αλήθεια...

Το μπεϊγκλί μπορεί να πέφτει βαρύ στ' αυτιά μας -άλλωστε είναι ένα ουγγρικό γλυκό- αλλά δεν παύει να είναι πρωτότυπο και πραγματικά γευστικό! 

Πρόκειται και πάλι για ένα γεμιστό τσουρέκι, κατά κάποιο τρόπο, αλλά φτιάχνεται με πολύ πρωτότυπο τρόπο κι αξίζει την προσοχή μας. Αν φέτος έχετε διάθεση για πειραματισμό ιδού και η συνταγή.  

Για το τέλος άφησα αυτά τα ψωμάκια, που είναι γρήγορα, γευστικότατα και χαριτωμένα! Τα φτιάχνω είτε για το πρωινό μας, είτε για μπεργκεράκια, είτε για σνακ σε ταξίδια. 

Πολυδοκιμασμένη συνταγή, πραγματικά, και πάντοτε πετυχημένη!  

Και αν είχα να κάνω μια σημείωση προτού ολοκληρώσω τη σημερινή ανάρτηση είναι η εξής. Πολλές φορές οι συνταγές που έχουν μαγιά αποτυγχάνουν, γιατί αν η μαγιά έρθει σε επαφή με κάποιο υγρό υλικό, αρκετά ζεστό  (πχ. νερό ή γάλα) τότε αυτή καίγεται κι έτσι το μείγμα δε φουσκώνει. Άρα, προσέξτε όταν την ανακατεύετε με κάποιο υγρό, εκείνο να είναι χλιαρό. Το ίδιο ισχύει και για το φούρνο. Αν βάλετε το ζυμάρι σας σε φούρνο για να φουσκώσει, θα πρέπει να μην υπερβαίνει η θερμοκρασία του τους 40 βαθμούς Κελσίου. 

Καλά ζυμώματα με αγάπη!

Ευγενία   

  

 

Galette με κρέμα αμυγδάλου και φρούτα εποχής

Γεια χαρά σε όλους!

Για σήμερα σας έχω μια συνταγή που δοκίμασα μόλις χθες και που μου άρεσε πολύ. Πλούσια σε γεύση, αυτή η ρουστίκ τάρτα, θα ταιριάξει απόλυτα με το πρωινό σας, αλλά και με το ψυχρό αεράκι που φύσηξε από χθες το βράδυ. 

Συνταγές για galette πρωτοσυνάντησα πέρυσι, ψάχνοντας ιδέες για ν' αξιοποιήσουμε τη μεγάλη σοδιά που είχαμε σε μήλα. Εύκολη παρασκευή, χωρίς πολλά πολλά, γλυκάκι που σκαρώνεται επιτόπου και που αν φτιάξεις το ζυμάρι δυο τρεις φορές, μετά το φτιάχνεις με το μάτι, χωρίς να μετράς. 

Αυτή η συνταγή δεν είναι και τόσο απλή, το θέλει το χρόνο της και τα υλικά της, αλλά σ' ανταμείβει σε άρωμα και γεύση. 

Υλικά για το ζυμάρι:

150 γρ. αλεύρι όλυρας ή αλλιώς ντίνκελ

100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

50 γρ.  καβουρδισμένα κι αλεσμένα αμύγδαλα

μισό κουτ. γλυκού αλάτι

150 γρ. κρύο βούτυρο

2 κουτ. σούπας καστανή ζάχαρη

5-7 κουτ. σούπας κρύο νερό

Υλικά για τη γέμιση:

90 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

90 γρ. καστανή ζάχαρη

2 αυγά

ξύσμα ενός λεμονιού

90 γρ. αλεσμένα αμύγδαλα 

1 κουτ. σούπας αλεύρι

1 κουτ. γλυκού κανέλα

μισό κουτ. γλυκού τζίντζερ

500 γρ. φρούτα εποχής ψιλοκομμένα

2 κουτ. σούπας καστανή ζάχαρη για πασπάλισμα

λίγα σπασμένα αμύγδαλα για πασπάλισμα

Εκτέλεση:

Αρχίζουμε με το ζυμάρι και βάζουμε στο μίξερ ή το μπλέντερ τα αλεύρια, το αλάτι, τα αμύγδαλα, τη ζάχαρη και το βούτυρο και τα χτυπάμε μέχρι το μείγμα ν' αρχίζει να μοιάζει με ψίχουλα. Προσθέτουμε το νερό σιγά σιγά (ίσως δεν το χρειαστούμε όλο) και συνεχίζουμε να χτυπάμε μέχρι το μείγμα να ομογενοποιηθεί. Το μεταφέρουμε σε αλευρωμένο πάγκο και ζυμώνουμε ελαφρώς μέχρι να πάρει καλή σύσταση και του δίνουμε σχήμα μπάλας. Το τυλίγουμε σε μεμβράνη και το μεταφέρουμε στο ψυγείο για μισή ώρα. 

Για να φτιάξουμε την κρέμα αμυγδάλου (frangipane) χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να γίνουν αφράτα. Προσθέτουμε τα αυγά ένα ένα, ενώ εξακολουθούμε να χτυπάμε με το μίξερ και μετά προσθέτουμε το ξύσμα λεμονιού, τα αλεσμένα αμύγδαλα, το αλεύρι και τα μπαχαρικά. 

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα και ταυτόχρονα βάζουμε μέσα το ταψί στο οποίο θα ψήσουμε το γλυκό για να κάψει για 20 λεπτά.

Τοποθετούμε ένα φύλλο λαδόκολλας στον πάγκο εργασίας μας και πάνω του ανοίγουμε το ζυμάρι σε στρογγυλό φύλλο με διάμετρο 35 εκ. περίπου. Απλώνουμε πάνω του την πάστα αμυγδάλου αφήνοντας ακάλυπτο ένα περιθώριο 4 εκ. περίπου. 

Σκορπίζουμε από πάνω τα κομμάτια φρούτων και τα πιέζουμε ελαφρώς να μπούνε μέσα στην γέμιση αμυγδάλου. Διπλώνουμε τα περιθώρια της ζύμης προς τα μέσα σκεπάζοντας ελαφρώς τη γέμιση. Δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία αν σπάσει κάπου. Μπορούμε να αλείψουμε με λίγο νερό το χέρι μας και να την "κολλήσουμε". 

Αλείφουμε τα περιθώρια της ζύμης με λίγο γάλα, πασπαλίζουμε το γλυκό με τις δυο κουταλιές μαύρης ζάχαρης και με τους ξηρούς καρπούς. Βγάζουμε το ταψί μας από το φούρνο προσεχτικά, γιατί καίει, και τοποθετούμε μέσα τη galette με προσοχή. Ψήνουμε για 40 λεπτά περίπου, μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα το ζυμάρι μας. Όταν είναι έτοιμο το γλυκό το ξεφουρνίζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.  

Πραγματικά είναι πλούσιο σε γεύση και υφές και χορταστικό. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσετε. Τέλος, σχετικά με τα υλικά μπορείτε ν' αυτοσχεδιάσετε: να χρησιμοποιήστε ό,τι ξηρό καρπό έχετε στο ντουλάπι σας και ό,τι μπαχαρικά προτιμάτε. 

Επίσης, αναφορικά με τα αλεύρια, εγώ χρησιμοποίησα κίτρινο αλεύρι που χρησιμοποιώ για τις πίτες και ζέας. Ό,τι είχα εύκαιρο! 

Σας αποχαιρετώ, 

Ευγενία 

   

 

 

Στρογγυλά ψωμάκια με κάρδαμο

Γεια χαρά σε όλους!

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε, αλλά για μένα τίποτα δεν συγκρίνεται με το φρεσκοψημένο ψωμί. Δεν είναι μόνο η σπιτική γεύση που το κάνει ξεχωριστό, ούτε τ' αρώματα που κατακλύζουν το είναι μου και με γεμίζουν με θαλπωρή. Είναι που ξαφνικά το σπίτι παίρνει άλλη διάσταση και η πιο πεζή μέρα μετατρέπεται σε γιορτινή!

Παλιότερα, ζύμωνα κι έψηνα ψωμί σχεδόν σ' εβδομαδιαία βάση, αλλά από τότε που πήγαμε στην Κρήτη υιοθετήσαμε το κρίθινο παξιμάδι στο ημερήσιο διαιτολόγιό μας. Όταν όμως η στιγμή το φέρει, όλο και κάτι θα ζυμώσω. Άλλωστε, η μαγιά δεν λείπει ποτέ από το ντουλάπι της κουζίνας μου. 

Χθες έφτιαξα αυτά τα ψωμάκια, που είναι πανεύκολα, λαχταριστά κι αρωματισμένα με κάρδαμο. Αν δεν έχετε ποτέ ξαναφτιάξει ψωμί, νομίζω ότι αυτή η συνταγή θα σας γεμίσει αυτοπεποίθηση, μιας και όσες φορές την έχω φτιάξει το αποτέλεσμα είναι πάντα εξαιρετικό! 

Υλικά για 20 ψωμάκια

50 γρ. φρέσκια μαγιά ή 2 φακελάκια ξηρή μαγιά

250 μλ. χλιαρό γάλα

110 γρ. λιωμένο, χλιαρό βούτυρο 

2 αυγά

2 κουτ. σούπας ζάχαρη

450 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις ή τύπου 00

6 γρ. αλάτι

1 κουταλάκι σπασμένοι σπόροι κάρδαμου

Εκτέλεση

Αναμειγνύουμε τη μαγιά με το χλιαρό γάλα κι ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει. Μετά προσθέτουμε το βούτυρο και το ένα αυγό αφού πρώτα το χτυπήσουμε ελαφρώς. Σε άλλο βαθύ μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το αλάτι, τη ζάχαρη και το κάρδαμο και μετά προσθέτουμε και τα υγρά υλικά (γάλα-βούτυρο-αυγό-μαγιά). 

Ζυμώνουμε το μείγμα με τα χέρια ή με το μίξερ (χρησιμοποιούμε τους γάντζους) μέχρι ν' αρχίσει να σχηματίζεται το ζυμάρι μας. Μεταφέρουμε το ζυμάρι σε αλευρωμένη επιφάνεια και ζυμώνουμε για 1-2 λεπτά ακόμα μέχρι να πάρει μεταξένια υφή. 

Μεταφέρουμε τη ζύμη σε βαθύ μπολ, σκεπάζουμε με νωπή πετσέτα και αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει μέχρι να διπλασιαστεί. Για να κερδίσουμε χρόνο μπορούμε να τη βάλουμε στο φούρνο στους 40 βαθμούς Κελσίου (όχι παραπάνω γιατί θα καεί η μαγιά και δε θα φουσκώσει η ζύμη).

Αφού έχει φουσκώσει, ζυμώνουμε για ένα λεπτό με σκοπό να φύγει ο αέρας από μέσα απ' το ζυμάρι. Στρώνουμε το ταψί της κουζίνας με λαδόκολλα και χωρίζουμε τη ζύμη σε 20 κομμάτια. Αρχίζουμε να πλάθουμε μπαλάκια και τα τοποθετούμε στο ταψί αφήνοντας μεταξύ τους απόσταση, γιατί θα ξαναφουσκώσουν. 

Σκεπάζουμε το ταψί ξανά με τη νωπή πετσέτα κι αφήνουμε τα ψωμάκια να φουσκώσουν για μισή ώρα σε θερμοκρασία δωματίου. Στο μεταξύ προθερμαίνουμε το φούρνο στον αέρα στους 200 βαθμούς. 

Προτού φουρνίσουμε τα ψωμάκια τ' αλείφουμε με αυγό, αφού πρώτα το χτυπήσουμε ελαφρώς. Ψήνουμε για 20 λεπτά ή μέχρι τα ψωμάκια μας να ροδίσουν. Αφού κρυώσουν λίγο, τα μεταφέρουμε σε σχάρα για να κρυώσουν εντελώς.

Εγώ έκανα τη μισή συνταγή, οπότε μη σας παραπλανήσουν οι φωτογραφίες μου. Δοκιμάστε τα και είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσουν πολύ! 

Καλό Σαββατοκύριακο, 

Ευγενία