Ράβουμε μαξιλαράκια με φερμουάρ σε μία ώρα!

Γεια χαρά σε όλους!

Ναι, είναι αλήθεια ότι κατάφερα να ράψω δυο μαξιλαράκια με φερμουάρ τη βδομάδα που μας πέρασε  και μου πήρε μια ώρα το καθένα, το οποίο ήταν πράγματι πολύ ικανοποιητικό. 

Κι επειδή το ράψιμο του φερμουάρ καμιά φορά μπορεί να φαίνεται περίπλοκο κι αποτρεπτικός παράγοντας για να κάνουμε μια χειροτεχνία, σκέφτηκα να φτιάξω ένα μικρό tutorial με τα βήματα που ακολούθησα για την κατασκευή των μαξιλαριών. 

Για την κατασκευή ενός μαξιλαριού θα χρειαστούμε:

-ύφασμα κατά προτίμηση βαμβακερό με κάποιο βάρος, τύπου λονέτα ή καραβόπανο, για να είναι πιο ανθεκτικό

-φερμουάρ σε ταιριαστό χρώμα

-γέμισμα για το μαξιλάρι (κομφορέλ, τρίμμα αφρολέξ, ό,τι μπορείτε να βρείτε)

-ραπτομηχανή, κλωστικά, μεζούρα, ψαλίδι και προαιρετικά επιφάνεια κοπής, χάρακα και λεπίδα κοπής υφάσματος

-σίδερο και σιδερώστρα 

Βήματα για την κατασκευή: 

Μετράμε σε τί διάσταση θέλουμε να είναι το μαξιλάρι μας και προσθέτουμε τρεις πόντους σε κάθε διάσταση, μιας και θα ράψουμε χρησιμοποιώντας ενάμιση εκατοστό περιθώριο ραφής. Άρα, εγώ που ήθελα να έχω ένα μαξιλάρι σε τελικές διαστάσεις 48x44 εκ., έκοψα δύο υφάσματα σε διαστάσεις 51x47 εκ. αφού πρώτα τα σιδέρωσα.  

Τοποθετούμε τα δυο υφάσματα ώστε να είναι καλή με καλή. Με άλλα λόγια, τοποθετούμε το ένα ύφασμα ώστε να βλέπουμε την καλή του όψη κι ακριβώς από πάνω τοποθετούμε το άλλο ύφασμα, αλλά τώρα πρέπει να βλέπουμε την ανάποδη όψη του (πάνω δεξιά φωτογραφία). Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό δεν είναι διακριτό, οπότε δε μας νοιάζει αυτή η λεπτομέρεια. Κάνουμε μια ραφή με ευθύ γαζί κατά μήκος της μιας μεγάλης διάστασης με περιθώριο ραφής ενάμιση εκατοστό (μισή ίντσα). Ουσιαστικά, σε αυτή τη διάσταση θα βάλουμε το φερμουάρ. Ανοίγουμε τα περιθώρια ραφής και τα σιδερώνουμε να για παραμείνουν ανοιχτά (κάτω δεξιά φωτογραφία). 

Παίρνουμε το φερμουάρ μας, το οποίο βολεύει να είναι ελαφρώς μικρότερο από το μήκος του υφάσματός μας και το βάζουμε πάνω στη ραφή με τα δόντια προς τα κάτω (πάνω αριστερά φωτογραφία) κεντράροντάς το. Εγώ χρησιμοποίησα ένα φερμουάρ 40 εκ. μιας και το μήκος του υφάσματος ήταν 51 εκ. 

Το πιάνουμε με λίγες καρφίτσες και μετά το τρυπώνουμε πάνω στα περιθώρια ραφής για να το στερεώσουμε καλά (υπόλοιπες φωτογραφίες). Πολύς κόσμος αποφεύγει αυτό το βήμα, γιατί το θεωρεί χάσιμο χρόνου. Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να ράβω το φερμουάρ όταν το έχω τρυπωμένο, γιατί το ύφασμα στρώνει καλύτερα. 

Τώρα θα ράψουμε το φερμουάρ χρησιμοποιώντας το ειδικό ποδαράκι που έχουν όλες οι ραπτομηχανές (πάνω αριστερή φωτογραφία). Νομίζω ότι ο καθένας έχει το δικό του τρόπο ραφής φερμουάρ, εγώ σας δείχνω έναν απλό τρόπο που έχω μάθει από ένα βρετανικό βιβλίο. Αρχίζουμε από το τέλος του φερμουάρ και πρώτα ράβουμε κατά μήκος της δεξιάς ταινίας (κάτω αριστερή φωτογραφία). Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η δεξιά άκρη από το ποδαράκι να συμπίπτει με την άκρη της ταινίας του φερμουάρ. Ράβουμε με ευθύ γαζί μέχρι εκεί που μπορούμε, μιας και το ποδαράκι θα βρει εμπόδιο το δρομέα και τη λαβή του φερμουάρ (κάτω δεξιά φωτογραφία). 

Κόβουμε τις κλωστές κι επαναλαμβάνουμε το ίδιο βήμα ράβοντας τώρα την αριστερή ταινία (πάνω αριστερή φωτογραφια). Δεν ξεχνάμε να μετακινήσουμε το ποδαράκι ώστε να πατάει την αριστερή ταινία και τα δόντια του φερμουάρ να παραμένουν ελεύθερα.  

Έχουμε κάνει σχεδόν όλη τη δουλειά!!! Αυτό που κάνουμε τώρα είναι να κάνουμε ένα κάθετο γαζί  παράλληλα στο στοπ του φερμουάρ (πάνω δεξιά και κάτω αριστερή φωτογραφία). Μετά ανοίγουμε το φερμουάρ μας και το κατευθύνουμε προς το στοπ για να συνεχίσουμε το ημιτελές ράψιμο που κάναμε πριν λίγο. Αρχίζουμε από τη δεξιά μεριά, ράβουμε κατά μήκος της δεξιάς ταινίας, συνεχίζουμε λίγο μετά το στοπ, ράβουμε παράλληλα με το στοπ και τώρα στρίβουμε και πάλι τα υφάσματά μας για να συνεχίσουμε το ράψιμο και στην αριστερή ταινία του φερμουάρ (κάτω δεξιά φωτογραφία). Σταματάμε το γαζί μας όταν φτάσουμε εκεί που το είχαμε αφήσει. 

Τόση ώρα ράβαμε για ν' αρχίσουμε το ξήλωμα, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται! Παίρνουμε το ξηλωτήρι και σπάμε σιγά σιγά το γαζί από τη μια άκρη ως την άλλη εντός των ορίων του φερμουάρ (δύο πάνω φωτογραφίες). Προσοχή να μην κόψουμε τα κάθετα γαζιά. Αν ωστόσο συμβεί, δεν έγινε και κάτι, τα ξαναράβουμε με τη ραπτομηχανή. Αφαιρούμε και τις κλωστές από το τρύπωμα για είναι νοικοκυρεμένη η δουλειά μας. Διατηρούμε το φερμουάρ μας ανοιχτό και ξαναβάζουμε τα υφάσματά μας καλή με καλή. Ράβουμε κατά μήκος των τριών διαστάσεων, (δύο κάτω φωτογραφίες) με το ίδιο περιθώριο ραφής, ενάμιση εκατοστό. 

Τώρα, λοιπόν, έχουμε ετοιμάσει το μαξιλάρι μας και βγάζουμε προς τα έξω την καλή όψη των υφασμάτων από το άνοιγμα του φερμουάρ. Γι' αυτό, άλλωστε και το αφήσαμε ανοιχτό. Αν το είχαμε αφήσει κλειστό δε θα υπήρχε κάποιο άνοιγμα για να κάνουμε αυτό το τελευταίο βήμα. Σιδερώνουμε καλά καλά το μαξιλάρι μας αν χρειάζεται και μετά το γεμίζουμε με το ειδικό γέμισμα. Κλείνουμε το φερμουάρ και είμαστε έτοιμοι ν' απολαύσουμε το νέο μας μαξιλάρι!  

Ελπίζω να ήταν σαφείς οι οδηγίες και να σας εμπνεύσουν για ν' ανανεώστε κι εσείς το μπαλκόνι σας αυτό το καλοκαίρι! 

Τα λέμε και πάλι σύντομα, 

Ευγενία      

Τα χριστουγεννιάτικα στολίδια του 2025

Γεια χαρά σε όλους σας και πάλι!

Έφτασε γι' άλλη μια φορά η περίοδος εκείνη που το σπίτι της αδερφής μου (το άλλο κορίτσι για σπίτι) μετατρέπεται σε εργαστήρι κατασκευής χριστουγεννιάτικων στολιδιών χρησιμοποιώντας κατά βάση το αγαπημένο της φελτ! 

Αν εμένα με κέρδισε το patchwork, εκείνη αδιαμφισβήτητα την κέρδισε το felt -η τσόχα με άλλα λόγια- και δε δίστασε να ανοίξει και κανάλι youtube όταν ήταν ακόμα μια άγνωστη ιδέα για να μοιραστεί το πάθος της με τη διαδικτυακή κοινότητα!

Τα τελευταία χρόνια τα νανάκια της αλλά και διάφορες άλλες φιγούρες έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν της θα έλεγα και μέσα από τις χειροτεχνίες διοχετεύει όλη την καλλιτεχνία και τη δημιουργικότητα που διαθέτει. 

Έτσι, λοιπόν, απλώθηκαν και πάλι παντού χάντρες, πούλιες, κορδέλες, κλωστές, νήματα, χαρτόνια, ψαλίδια κι ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε κι άρχισαν να παίρνουν μορφή οι νέες φιγούρες για τα φετινά στολίδια. Όλα κόπηκαν, διακοσμήθηκαν και ράφτηκαν  στο χέρι. Κι αυτό είναι που τα κάνει ξεχωριστά! 

Γιατί είναι γεγονός ότι η λεπτοδουλειά που γίνεται στο χέρι δίνει και την ταυτότητα σε κάθε χειροτέχνημα. Είναι ο χρόνος και η αφοσίωση που έχει επενδυθεί σε καθένα από αυτά τα μοναδικά στολίδια που τα κάνει ανεκτίμητα. 

Πέρα από τα καθιερωμένα φελτ, φέτος η Ευαγγελία έφτιαξε και μισοφέγγαρα ανακυκλώνοντας χαρτόκουτα για τη βάση κι αξιοποιώντας απομεινάρια από μαλλιά πλεξίματος. 

Η γατούλα που προσπαθεί να φτάσει τις μπάλες είναι το αγαπημένο μου. Και φυσικά, αφού όλα θα διατεθούν για το μπαζάρ του σχολείου στο οποίο φοιτά η Κωνσταντίνα, δε θα μπορούσαν να λείπουν και τα τσιμπιδάκια για τα κορίτσια καθώς και στολίδια που φιλοτέχνησαν τα παιδιά στο μάθημα των εικαστικών, που επιμελείται η ίδια, με αγαπημένες τους φιγούρες πάνω σε κορμούς δέντρων. 

Αν έχετε όρεξη να φτιάξετε κι εσείς τα δικά σας στολιδάκια μπορείτε να βρείτε κάποια από τα πατρόν εδώ, εδώ κι εδώ. Και βέβαια, στη σελίδα του μπλογκ μας που είναι αφιερωμένη στα Εποχιακά μπορείτε να βρείτε πολλά tutorials και ιδέες για κατασκευές και διακοσμήσεις της τελευταίας στιγμής! 

Κι αν δεν τα πάτε και τόσο καλά με τη βελόνα και την κλωστή, πιάστε ανά χείρας το πιστόλι σιλικόνης κι αυτοσχεδιάστε! Άλλωστε, η προσπάθεια είναι αυτό που μας ανταμείβει. Κι ο χρόνος που κατορθώσαμε να περάσουμε δημιουργικά, ξεφεύγοντας για λίγο από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. 

Ευγενία

 

Πασχαλινές δημιουργίες για το σχολικό μπαζάρ

Γεια χαρά σε όλη την παρέα!

Όσοι ακολουθούν εδώ και χρόνια το μπλογκ μας ήδη ξέρετε ότι η Ευαγγελία, δηλαδή το έτερο κορίτσι για σπίτι, κρύβεται πίσω από τέτοιου είδους δημιουργίες. 

Και μπορεί οι οικογενειακές υποχρεώσεις να μην της επιτρέπουν να συμμετέχει ενεργά στο μπλογκ, ωστόσο οι σποραδικές της εμφανίσεις κάνουν πάντα πάταγο! 

Ξέρετε την αγάπη της για το φελτ αλλά και για την ικανότητα της να μετατρέπει τα απλά υλικά σε ευφάνταστες συνθέσεις. Έτσι και αυτή τη φορά ανέλαβε ενεργό δράση και δημιούργησε λαμπάδες κι άλλα αξεσουάρ για το πασχαλινό μπαζάρ του δημοτικού, στο οποίο φοιτά η Κωνσταντίνα. 

Το σπίτι μετατράπηκε για μια βδομάδα σε εργαστήρι και ό,τι υλικό κρατούσε κλεισμένο στις ντουλάπες της πήρε τη θέση που του άρμοζε. 

Τρέσες, κορδελάκια, λινάτσα, μεταλλικά στοιχεία, χαρτοπετσέτες, κουμπιά και άλλα πολλά διακόσμησαν περίτεχνα κάμποσες λαμπάδες. Λαμπάδες για μεγάλους, που συνήθως τους ξεχνάμε. Λιτές και καλόγουστες, ούτε σκέτες, αλλά ούτε και φανταχτερές. 

Λαμπάδες και για μικρότερα παιδιά. Σε ροζ τόνους αλλά και σε πιο έντονους. Είτε διακοσμημένες με χειροποίητα στοιχεία είτε με έτοιμα μπρελοκάκια του εμπορίου. 

Αλλά σίγουρα οι αγαπημένες μου είναι αυτές οι παιδικές που έφτιαξε εξ ολοκλήρου στο χέρι με φελτ. 

Μα έχετε δει πιο όμορφο κοάλα και πιο συμπαθητικό βραδύποδα; Αλλά δεν πάει πίσω κι αυτό το δεινοσαυράκι, που φαίνεται να είναι το πιο παιγνιδιάρικό του κόσμου! 

Πέρα από τις λαμπάδες, ετοιμάστηκαν και μικρά αξεσουάρ κατά βάση από φέλτ. Τα αγαπημένα τσιμπιδάκια για μαλλιά με λουλουδάκια, φιογκάκια, ακόμα και με αυτιά από λαγουδάκια! 

Τέλος, η συμμετοχή στο μπαζάρ έκλεισε και με μπρελοκάκια φτιαγμένα με κορδόνια και δεμένα με την τεχνική του μακραμέ. Μπρελοκάκια για τα κλειδιά, για να στολίσουν τη σχολική τσάντα ή γιατί πολύ απλά είναι όμορφα και πρακτικά!

Το μπαζάρ έγινε το Σάββατο που μας πέρασε με τη συμβολή και άλλων μαμάδων και με τη διοργάνωση παιγνιδιών για τα παιδιά. Μια όμορφη γιορτή του σχολείο με μεγάλη επιτυχία. 

Κι αν έχετε κι εσείς διάθεση να ετοιμάστε τα δικά σας χειροποίητα πασχαλινά δωράκια ελπίζουμε να σας γεμίσαμε έμπνευση. Και βέβαια μπορείτε να ανατρέξετε εδώ κι εδώ μιας και οι δημιουργίες ποτέ δε σταματούν! 

Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε, 

Ευγενία   

Οδεύοντας προς τα Χριστούγεννα.

Να΄μαστε και πάλι εδώ! Αισίως μετά από πολλές μέρες παύσης, επανερχόμαστε όχι μόνο διαδικτυακά αλλά και κυριολεκτικά. Που λέτε, την προηγούμενη βδομάδα επισκεφτήκαμε την Αθήνα και είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε φίλους κι αγαπημένους, κόσμο που είχαμε να δούμε ίσως και πάνω από μισό χρόνο. Αχ, αυτές οι αλλαγούλες είναι πολύ αναζωογονητικές, με καταλαβαίνετε, ε;

Όσο ήμασταν στην Αθήνα, ξεθάψαμε και διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια και τα φέραμε μαζί μας στην Κέρκυρα. Εννοείται ότι στολίσαμε το δέντρο μας, φυσικό, όπως κάθε χρονιά.

Όμως, αυτή τη φορά, το έλατό μας είναι ένα πανέμορφο έλατο Νορμανδίας, φυτεμένο σε περίοπτη θέση του κήπου μας. Ο Βασίλης ανέλαβε το στολισμό του κι εγώ σήμερα έβγαλα λίγες φωτογραφίες για σας. 

Πολύ θα θέλαμε να του βάζαμε και φωτάκια, αλλά φοβηθήκαμε τα ατυχήματα με τα γατιά που περιφέρονται στον κήπο μας. Ξέρετε, φυσικά, πόσο περίεργα όντα είναι... Δε θα θέλαμε να τα δούμε να διακοσμούν κι αυτά το δεντράκι μας κυνηγώντας φωτάκια για κάποιο αδιανόητο λόγο! 

Στολίσαμε και διάφορες γωνιές του σπιτιού με διάφορα αντικείμενα που έχουν και συναισθηματική αξία για μας: καρτούλες που λάβαμε πέρυσι για τις γιορτές, ξύλινα στολίδια που αγοράσαμε όσο μέναμε στην Κρήτη και τη Σάμο, τσόχινα δεντράκια που μας είχε φτιάξει η αδερφή μου... 

Το πιο ξεχωριστό, βέβαια, είναι μια μικρή, ξύλινη φάτνη που μας είχε φέρει η γιαγιά μου από το ταξίδι της στα Ιεροσόλυμα. Τώρα που η γιαγιά πια δε ζει η φάντη παίρνει μια άλλη αξία... 

Σήμερα δεν παραλείψαμε να ταχυδρομήσουμε -αν και πολύ καθυστερημένα- και τις ευχετήριες κάρτες μας, μια παράδοση που αρχίσαμε με το Βασίλη το 2012, τότε που για πρώτη φορά μετακομίσαμε και θα κάναμε γιορτές μακριά από τον περίγυρό μας. 

Πλέον, οι παραλήπτες έχουν αυξηθεί, αφού περιλαμβάνουν κι άτομα που γνωρίσαμε κι αγαπήσαμε σε όλα τα μέρη στα οποία έχουμε ζήσει κατά καιρούς. Έχει κάτι το νοσταλγικό το να λαμβάνεις γράμμα κι εμείς που μεγαλώσαμε με τη συνήθεια της αλληλογραφίας βλέπουμε με άλλα μάτια αυτή την παράδοση. Δε σταματάει να με εκπλήσσει που οι περισσότεροι μαθητές μου δεν έχουν δει ποτέ από κοντά γραμματόσημο!

Τα μαγειρέματα ξέρετε πόσο πολύ μας αρέσουν και ότι περιμένουμε πώς και πώς να έρθουν αυτές οι μέρες για να φτιάξουμε τα παραδοσιακά, σπιτικά γλυκά μας. Φέτος, οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα αναβάλλονται... 

Μιας και τα ξαδέρφια μου διατηρούν φούρνο στη Λευκίμμη μας εφοδίασαν με τα δικά τους γλυκά! Σήμερα μου ήρθε το πεσκέσι, φρεσκότατα και νοστιμότατα! Ωστόσο, το χριστόψωμο και τις μπαλούμπες μας θα τα ψήσουμε και θα τα πάρουμε στη Λευκάδα, μιας και θα γιορτάσουμε εκεί οικογενειακώς. Δε θα παραλείψουμε και το σοκολατένιο ψωμί που πάντα έχει μεγάλη επιτυχία. Μπορείτε να βρείτε εδώ τις συνταγές καθώς κι άλλα αγαπημένα μας χριστουγεννιάτικα ζυμώματα.    

Για το τέλος σας άφησα και λίγα ραπτικά που έκανα με αφορμή τα γενέθλια της αδερφής μου. Ήθελα οπωσδήποτε να της ράψω δυο μπλουζίτσες που θα τις φοράει και θα τις χαίρεται. Την πρώτη σας την έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση και τη φωτογράφησα πάνω μου. Τη δεύτερη την ολοκλήρωσα μια μέρα πριν το ταξίδι μας στην Αθήνα και πρόκειται για το πατρόν "Zoey Blouse" της γαλλικής εταιρίας Atelier Jupe. Ήμουν βέβαιη ότι θα ταίριαζε γάντι στην Ευαγγελία κι έτσι δεν έχασα λεπτό. 

Αγόρασα από την Κέρκυρα ένα πολύ όμορφο και ιδιαίτερο ύφασμα σε βισκόζη που κάνει αυτό το παιγνίδισμα με τους γκρι τόνους και τις γεωμετρίες ενώ η ύφανσή του δημιουργεί και μια όμορφη γυαλάδα. 

Είχα την ευκαιρία να της δώσω τα δωράκια της ανήμερα των γενεθλίων της κι εκείνη πόζαρε για χάρη του μπλογκ μας! Τί λέτε, δε της ταιριάζει πολύ;;  

Σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλές γιορτές με αγάπη και υγεία!

Ευγενία 

Μαξιλαράκια patchwork φτιαγμένα με υφασμάτινες λωρίδες.

Γεια χαρά σε όλους σας!

Όταν μιλάμε για πάτσγορκ το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό είναι τετράγωνα υφάσματα ραμμένα μεταξύ τους. Ίσως, βέβαια, αυτή να είναι η πιο παραδοσιακή του μορφή, αλλά τώρα τελευταία βρίσκω τις υφασμάτινες λωρίδες πολύ πρακτικές και πολυδιάστατες! 

Με αυτές μπορείς να δημιουργήσεις εύκολα και γρήγορα ένα σωρό μοτίβα: ευθείες, διαγώνιες, σταυρούς, ρόμβους, το παραδοσιακό log cabin... Φαντασία και κέφι να υπάρχει κι ακόμη και το πιο μικρό ρεταλάκι βρίσκει τη θέση του μέσα σε μια μεγάλη σύνθεση.

Τα απομεινάρια από το πάπλωμα της Ειρήνης ήταν κάμποσα κι έτσι σκέφτηκα να ράψω για αρχή δυο ασορτί μαξιλαράκια. Οι λωρίδες ήταν το πρώτο που σκέφτηκα, κυρίως γιατί με βόλευε να κόψω σ' αυτό το σχήμα τα ρετάλια, αλλά και γιατί ήθελα να φτιάξω κάτι φρέσκο και μοντέρνο που θα ταίριαζε εύκολα στο παιδικό δωμάτιο των ανηψιών μου. 

Για το πρώτο μαξιλαράκι ακολούθησα τις οδηγίες από αυτό το βίντεο. Ο τρόπος ραφής είναι πολύ εύκολος και γρήγορος, αφού ουσιαστικά ράβεις τις λωρίδες πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί, που μετά το αφαιρείς. 

Εγώ κράτησα την κεντρική ιδέα και την προσάρμοσα πάνω στις ανάγκες μου. Προτίμησα να παίξω με το πάχος της κάθε λωρίδας και τη σειρά που έβαλα τα χρώματα, διατηρώντας ωστόσο μια σχετική συμμετρία. 

Για το δεύτερο μαξιλαράκι περιορίστηκα σε δύο μόνο χρώματα και βασίστηκα σε μια ιδέα που βρήκα στο Pinterest, που την βρήκα απλή, αλλά πρωτότυπη. 

Κι εδώ έκανα κάποιες μετατροπές, μιας και πρόσθεσα μια επιπλέον λωρίδα με σκοπό να μεγαλώσω το τελικό τετράγωνο. Πραγματικά η σύνθεση αυτού του πάτσγορκ έγινε στο άψε σβήσε! Και είναι τόσο εντυπωσιακό το πώς οι απλές λωρίδες μετασχηματίζονται σ' ένα τόσο ενδιαφέρον σχέδιο.

Αφού έφτιαξα τις δυο patchwork επιφάνειες τις καπιτονάρησα ράβοντας ακριβώς πάνω στην ένωση των δύο λωρίδων, αυτό που στα αγγλικά ονομάζεται  stitch in the ditch. 

Για την τελική σύνθεση του μαξιλαριού ακολούθησα τις οδηγίες από αυτό το κανάλι, το οποίο σας το συστήνω ανεπιφύλακτα μιας κι έχει πολύ ωραίες ιδέες για μαξιλαράκια ραμμένα με λωρίδες. 

Το βίντεο δείχνει διάφορους τρόπους για να ολοκληρώσεις το μαξιλάρι κι εγώ αυτή τη φορά διάλεξα να προσθέσω φερμουάρ και πατλέτα -αν το λέω σωστά- για να κρύψω το φερμουάρ και να δώσω ένα όμορφο τελείωμα.

Το τριήμερο που μας πέρασε κάναμε ένα ταξίδι στην Αθήνα κι εννοείται ότι δε χάσαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε την αδερφή μου, η οποία και γιόρταζε, και τις φοβερές ανηψούλες μας που είχαμε να τις δούμε από το καλοκαίρι! Παρέλαβαν τα μαξιλαράκια τους, τα οποία τους άρεσαν πολύ και φυσικά πρωταγωνίστησαν και στην τελική φωτογράφιση! 

Ελπίζω να σας έδωσα έμπνευση για να δημιουργείστε κι εσείς με τις λωρίδες που σας έχουν περισσέψει. 

Καλή βδομάδα σας εύχομαι, 

Ευγενία