Γεια χαρά και πάλι!
Αλήθεια τα τρώτε τα φραγκόσυκα; Εμείς στη Λευκάδα δε νομίζω να τα έχουμε σε μεγάλη υπόληψη. Η μαμά μου θυμάται να τα έφαγε μια φορά σαν παιδί σε μια επίσκεψη στα νότια χωριά του νησιού. Ποτέ ξανά δεν τα έφαγε, γιατί δε συνηθιζόταν στην πόλη… Ξαφνιαστήκαμε στα φοιτητικά μας χρόνια όταν μια φίλη μας από την Καλαμάτα μας μίλαγε με τόσο ενθουσιασμό γι’ αυτά και για το πώς λαχταρούσε κάθε χρόνο να έρθει το καλοκαίρι για να τα φάει στις διακοπές της. Στη δε, Μέση Κέρκυρα, το χωριό Καστανιά διοργανώνει τη γιορτή παυλόσυκου, που είναι το φραγκόσυκο στην τοπική διάλεκτο.
Δε θα είχαμε μπει στο διαδικασία ν' ασχοληθούμε με τα ταπεινά φραγκόσυκα -τα οποία παρεμπιπτόντως βρίσκονται παντού τριγύρω μας- αν σε μια περσινή πεζοπορία μας στην Κέρκυρα ένας φίλος μας δε σταμάταγε για να φάει λίγα που βρήκαμε καθ’ οδόν. Μας μίλησε κι αυτός με μεγάλο ενθουσιασμό γι’ αυτό το άγνωστο φρούτο και για τα οφέλη που έχει στον οργανισμό μας. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, πατήστε εδώ για να διαβάστε ένα αναλυτικότατο άρθρο από κερκυραϊκό μπλογκ.
Πειστήκαμε, λοιπόν, κι εμείς κι αφού με προμήθευσε ο Βασίλης με πολύ ενισχυμένα γάντια, πήρα χθες το ψάθινο καλαθάκι μου και πήγα να μαζέψω φραγκόσυκα. Στη γειτονιά υπάρχουν κυρίως κάκτοι με κόκκινα φρούτα, αλλά βρήκα κι ένα με κίτρινα. Αφού γέμισα το καλαθάκι μου, επέστρεψα στο σπίτι κι άρχισα το καθάρισμα. Το πρόβλημα είναι ότι ο καρπός περιβάλλεται από άπειρα, ψιλά αγκαθάκια που πρέπει ν' αποφύγουμε για να μην καταλήξουμε να γίνουμε σα σκαντζόχοιροι… Διαβάσαμε διάφορες τεχνικές.
Στην Αμερική για παράδειγμα τα καψαλίζουν με καμινέτο, στην Ελλάδα τα ζεματάνε σε καυτό νερό και μετά τα ρίχνουν σε παγωμένο. Η πλειοψηφία τα καθαρίζει με τη βοήθεια μαχαιριού και πιρουνιού. Αυτή τη μέθοδο διάλεξα κι εγώ κι εν τέλει έβγαζα το φρούτο με ένα κουτάλι του γλυκού, που το έκανε ακόμα πιο εύκολο. Μετά το καθάρισμα -κράτησε μια ωρίτσα- ήμουν έτοιμη για την παρασκευή. Συνεχίστε το διάβασμα για τη συνταγή και τα βήματα που ακολούθησα.
Υλικά:
Καθαρισμένα φραγκόσυκα
ζάχαρη
χυμός από ένα λεμόνι
Εκτέλεση:
Το πρώτο βήμα είναι να «στύψουμε» τα φραγκόσυκα για ν’ αφαιρέσουμε τα άπειρα και πολύ σκληρά κουκούτσια που διαθέτουν. Αν έχουμε αποχυμωτή, περνάμε τα καθαρισμένα φραγκόσυκα από τον αποχυμωτή και συλλέγουμε το χυμό τους σε ένα δοχείο και μετά σουρώνουμε το χυμό πετώντας όλα τα κουκούτσια. Επίσης, μπορούμε να πολτοποιήσουμε τα φρούτα στον πολυκόφτη.
Εναλλακτικά, βάζουμε τα φραγκόσυκα σε κατσαρόλα με ελάχιστο νερό, τα σιγοβράζουμε για δέκα λεπτά ώστε να διαλυθούν και μετά περνάμε το περιεχόμενο από σήτα, για ν’ αφαιρέσουμε τα κουκούτσια. Εγώ, ευτυχώ είχα αποχυμωτή κι όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Καλά, δεν μπορώ να σας περιγράψω το ανεπανάληπτο χρώμα τους. Πιο magenta χρώμα δεν έχω ξαναδεί, μόνο στα παντζάρια!
Το δευτέρου βήμα είναι να μετρήσουμε το χυμό μας μ' ένα φλυτζάνι ή ποτήρι. Για κάθε φλυτζάνι χυμού αντιστοιχεί μισό φλυτζάνι ζάχαρη. Συνεπώς εμένα βγήκαν τρία φλυτζάνια χυμός, τα έβαλα σε μια μέτρια κατσαρόλα με βαρύ πάτο και μετά πρόσθεσα ενάμιση φλυτζάνι ζάχαρη.
Ανακατεύουμε καλά για να λιώσει η ζάχαρη, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού κι ανάβουμε το μάτι της κουζίνας σε μέτρια ένταση.
Θα μας πάρει κάμποση ώρα μέχρι ν’ αρχίσει να συμπυκνώνεται ο χυμός και να μετασχηματίζεται σιγά σιγά σε μαρμελάδα. Μαρμελάδα να το πούμε, πηχτό σιρόπι να το περιγράψουμε…το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για ιδιαίτερη γεύση, ελαφρώς γλυκόξινη, που φέρνει σε γλυκό σταφύλι, θυμίζει και κάτι από βατόμουρα. Αξίζει να τη δοκιμάσουμε.
Για να δούμε ότι η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη, αν δε διαθέτουμε θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής τότε κάνουμε την παλιά μέθοδο με το κρύο πιάτο. Βάζουμε ένα πιατάκι στο ψυγείο να κρυώσει καλά. Αφού έχουν περάσει 40-45 λεπτά από την ώρα που βράζει η μαρμελάδα, παίρνουμε το πιάτο, του ρίχνουμε μια κουταλίτσα από τη μαρμελάδα και το στρέφουμε προς τις 90 μοίρες για να τρέξει η μαρμελάδα. Αν δούμε ότι στέκεται αμέσως τότε η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη κι αποσύρουμε από τη φωτιά.
Με προσοχή τη μεταφέρουμε σε αποστειρωμένα, γυάλινα βάζα όσο είναι ζεστά, βιδώνουμε, αναποδογυρίζουμε τα βάζα και τ’ αφήνουμε μέχρι να κρυώσουν εντελώς. Με αυτό τον τρόπο τα βοηθάμε να σφραγίσουν αεροστεγώς. Τ’ αναποδογυρίζουμε και τα φυλάμε σε ντουλάπι. Όταν ανοίξουμε ένα, μετά το διατηρούμε στο ψυγείο.
Από τα τρία φλυτζάνια χυμού, που αντιστοιχούν περίπου σε 750 ml, μου βγήκαν σχεδόν δυο μεσαία βάζα μαρμελάδα. Τη δοκιμάσαμε σήμερα το πρωί και ήταν άλλη μια ευχάριστη έκπληξη, μετά τη μαρμελάδα αφροξυλιάς! Πάντως, την επόμενη φορά θα επιλέξω να ζεματίσω πρώτα τα φραγκόσυκα για να βγουν εν των προτέρων τ’ αγκάθια μιας και όλο και κάποιο με τρύπησε τελικώς…
Αν ξέρετε από φραγκόσυκα πείτε μας τί μέθοδο χρησιμοποιείτε εσείς για το καθάρισμα και πώς προτιμάτε να τα τρώτε.
Φιλάκια πολλά και καλό Παρασκευοσαββατοκύριακο,
Ευγενία
