Γεια χαρά σε όλους!
Ναι, είναι αλήθεια ότι κατάφερα να ράψω δυο μαξιλαράκια με φερμουάρ τη βδομάδα που μας πέρασε και μου πήρε μια ώρα το καθένα, το οποίο ήταν πράγματι πολύ ικανοποιητικό.
Κι επειδή το ράψιμο του φερμουάρ καμιά φορά μπορεί να φαίνεται περίπλοκο κι αποτρεπτικός παράγοντας για να κάνουμε μια χειροτεχνία, σκέφτηκα να φτιάξω ένα μικρό tutorial με τα βήματα που ακολούθησα για την κατασκευή των μαξιλαριών.
Για την κατασκευή ενός μαξιλαριού θα χρειαστούμε:
-ύφασμα κατά προτίμηση βαμβακερό με κάποιο βάρος, τύπου λονέτα ή καραβόπανο, για να είναι πιο ανθεκτικό
-φερμουάρ σε ταιριαστό χρώμα
-γέμισμα για το μαξιλάρι (κομφορέλ, τρίμμα αφρολέξ, ό,τι μπορείτε να βρείτε)
-ραπτομηχανή, κλωστικά, μεζούρα, ψαλίδι και προαιρετικά επιφάνεια κοπής, χάρακα και λεπίδα κοπής υφάσματος
-σίδερο και σιδερώστρα
Βήματα για την κατασκευή:
Μετράμε σε τί διάσταση θέλουμε να είναι το μαξιλάρι μας και προσθέτουμε τρεις πόντους σε κάθε διάσταση, μιας και θα ράψουμε χρησιμοποιώντας ενάμιση εκατοστό περιθώριο ραφής. Άρα, εγώ που ήθελα να έχω ένα μαξιλάρι σε τελικές διαστάσεις 48x44 εκ., έκοψα δύο υφάσματα σε διαστάσεις 51x47 εκ. αφού πρώτα τα σιδέρωσα.
Τοποθετούμε τα δυο υφάσματα ώστε να είναι καλή με καλή. Με άλλα λόγια, τοποθετούμε το ένα ύφασμα ώστε να βλέπουμε την καλή του όψη κι ακριβώς από πάνω τοποθετούμε το άλλο ύφασμα, αλλά τώρα πρέπει να βλέπουμε την ανάποδη όψη του (πάνω δεξιά φωτογραφία). Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό δεν είναι διακριτό, οπότε δε μας νοιάζει αυτή η λεπτομέρεια. Κάνουμε μια ραφή με ευθύ γαζί κατά μήκος της μιας μεγάλης διάστασης με περιθώριο ραφής ενάμιση εκατοστό (μισή ίντσα). Ουσιαστικά, σε αυτή τη διάσταση θα βάλουμε το φερμουάρ. Ανοίγουμε τα περιθώρια ραφής και τα σιδερώνουμε να για παραμείνουν ανοιχτά (κάτω δεξιά φωτογραφία).
Παίρνουμε το φερμουάρ μας, το οποίο βολεύει να είναι ελαφρώς μικρότερο από το μήκος του υφάσματός μας και το βάζουμε πάνω στη ραφή με τα δόντια προς τα κάτω (πάνω αριστερά φωτογραφία) κεντράροντάς το. Εγώ χρησιμοποίησα ένα φερμουάρ 40 εκ. μιας και το μήκος του υφάσματος ήταν 51 εκ.
Το πιάνουμε με λίγες καρφίτσες και μετά το τρυπώνουμε πάνω στα περιθώρια ραφής για να το στερεώσουμε καλά (υπόλοιπες φωτογραφίες). Πολύς κόσμος αποφεύγει αυτό το βήμα, γιατί το θεωρεί χάσιμο χρόνου. Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να ράβω το φερμουάρ όταν το έχω τρυπωμένο, γιατί το ύφασμα στρώνει καλύτερα.
Τώρα θα ράψουμε το φερμουάρ χρησιμοποιώντας το ειδικό ποδαράκι που έχουν όλες οι ραπτομηχανές (πάνω αριστερή φωτογραφία). Νομίζω ότι ο καθένας έχει το δικό του τρόπο ραφής φερμουάρ, εγώ σας δείχνω έναν απλό τρόπο που έχω μάθει από ένα βρετανικό βιβλίο. Αρχίζουμε από το τέλος του φερμουάρ και πρώτα ράβουμε κατά μήκος της δεξιάς ταινίας (κάτω αριστερή φωτογραφία). Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η δεξιά άκρη από το ποδαράκι να συμπίπτει με την άκρη της ταινίας του φερμουάρ. Ράβουμε με ευθύ γαζί μέχρι εκεί που μπορούμε, μιας και το ποδαράκι θα βρει εμπόδιο το δρομέα και τη λαβή του φερμουάρ (κάτω δεξιά φωτογραφία).
Κόβουμε τις κλωστές κι επαναλαμβάνουμε το ίδιο βήμα ράβοντας τώρα την αριστερή ταινία (πάνω αριστερή φωτογραφια). Δεν ξεχνάμε να μετακινήσουμε το ποδαράκι ώστε να πατάει την αριστερή ταινία και τα δόντια του φερμουάρ να παραμένουν ελεύθερα.
Έχουμε κάνει σχεδόν όλη τη δουλειά!!! Αυτό που κάνουμε τώρα είναι να κάνουμε ένα κάθετο γαζί παράλληλα στο στοπ του φερμουάρ (πάνω δεξιά και κάτω αριστερή φωτογραφία). Μετά ανοίγουμε το φερμουάρ μας και το κατευθύνουμε προς το στοπ για να συνεχίσουμε το ημιτελές ράψιμο που κάναμε πριν λίγο. Αρχίζουμε από τη δεξιά μεριά, ράβουμε κατά μήκος της δεξιάς ταινίας, συνεχίζουμε λίγο μετά το στοπ, ράβουμε παράλληλα με το στοπ και τώρα στρίβουμε και πάλι τα υφάσματά μας για να συνεχίσουμε το ράψιμο και στην αριστερή ταινία του φερμουάρ (κάτω δεξιά φωτογραφία). Σταματάμε το γαζί μας όταν φτάσουμε εκεί που το είχαμε αφήσει.
Τόση ώρα ράβαμε για ν' αρχίσουμε το ξήλωμα, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται! Παίρνουμε το ξηλωτήρι και σπάμε σιγά σιγά το γαζί από τη μια άκρη ως την άλλη εντός των ορίων του φερμουάρ (δύο πάνω φωτογραφίες). Προσοχή να μην κόψουμε τα κάθετα γαζιά. Αν ωστόσο συμβεί, δεν έγινε και κάτι, τα ξαναράβουμε με τη ραπτομηχανή. Αφαιρούμε και τις κλωστές από το τρύπωμα για είναι νοικοκυρεμένη η δουλειά μας. Διατηρούμε το φερμουάρ μας ανοιχτό και ξαναβάζουμε τα υφάσματά μας καλή με καλή. Ράβουμε κατά μήκος των τριών διαστάσεων, (δύο κάτω φωτογραφίες) με το ίδιο περιθώριο ραφής, ενάμιση εκατοστό.
Τώρα, λοιπόν, έχουμε ετοιμάσει το μαξιλάρι μας και βγάζουμε προς τα έξω την καλή όψη των υφασμάτων από το άνοιγμα του φερμουάρ. Γι' αυτό, άλλωστε και το αφήσαμε ανοιχτό. Αν το είχαμε αφήσει κλειστό δε θα υπήρχε κάποιο άνοιγμα για να κάνουμε αυτό το τελευταίο βήμα. Σιδερώνουμε καλά καλά το μαξιλάρι μας αν χρειάζεται και μετά το γεμίζουμε με το ειδικό γέμισμα. Κλείνουμε το φερμουάρ και είμαστε έτοιμοι ν' απολαύσουμε το νέο μας μαξιλάρι!
Ελπίζω να ήταν σαφείς οι οδηγίες και να σας εμπνεύσουν για ν' ανανεώστε κι εσείς το μπαλκόνι σας αυτό το καλοκαίρι!
Τα λέμε και πάλι σύντομα,
Ευγενία
.jpg)
