Συντηρούμε φασολάκια σε ξύδι

Γεια σας και πάλι!

Είναι γεγονός ότι στο σπίτι μας μεγαλώσαμε με την ιδέα ότι ο,τιδήποτε είναι σε βάζο ή κονσέρβα δεν είναι και τόσο καλό. Πράγματι, μετρημένα ήταν τα πράγματα που έμπαιναν στο σπίτι που δεν ήταν ολόφρεσκα. Άλλωστε, όλη η τοπική κοινωνία ήταν συνηθισμένη να καλλιεργεί, να εκτρέφει και να τρώει τα δικά της προϊόντα. Τα δε, μανάβικα διέθεταν πάντα φρούτα και λαχανικά εποχής. Το μπρόκολο, επίσης, ήταν ανύπαρκτο, ξενικό, κατά κάποιο τρόπο...

Στο δικό μας σπίτι μπαίνουν οι εξής δυο κονσέρβες: τόνος και χυμός ντομάτας. Αλλά, δε λέμε όχι στα βαζάκια με κάπαρη, λιαστές ντομάτες, αντζούγιες και τα συναφή. Τα βαζάκια είναι πιο οικεία, λες κι επειδή μπορείς να δεις το περιεχόμενο, περνάει αυτομάτως κι από κάποιο έλεγχο ποιότητας. Σου προκαλεί περισσότερη εμπιστοσύνη. 

Έτσι, κι εμείς απ' όταν ανακαλύψαμε την τεχνική της συντήρησης τροφίμων δεν παύουμε να δοκιμάζουμε κάθε εποχή και νέες γεύσεις. Αυτό τον Αύγουστο, λοιπόν, αποφασίσαμε να συντηρήσουμε αμπελοφάσουλα, που παρεμπιπτόντως είναι και τ' αγαπημένα μου.

Καλοκαίρι και βραστά φασολάκια πάνε παρέα στο σπιτικό μας. Μάλιστα, εμείς στη Λευκάδα τα λέμε πήχες ή λωρήτες (γιατί μπορούν να γίνουν μακριά όσο ένας πήχης και μοιάζουν με λωρίδες). Για να μπορούμε να τα γευόμαστε κι εκτός εποχής αποφασίσαμε να συντηρήσουμε κάμποσα σε ξύδι. Τις  προάλλες ανοίξαμε το πρώτο βαζάκι και μας ενθουσίασε η ευχάριστη κι ελαφρώς γλυκόξινη γεύση που πήραν.  

Υλικά για δυο βάζα του μισού κιλού

1 κιλό φρέσκα αμπελοφάσουλα

300 γρ. μηλόξυδο ή λευκό ξύδι

300 γρ. ζάχαρη άσπρη

100 μλ. νερό 

αλάτι

1 κουταλάκι μπαχάρι

1 κουταλάκι πιπέρι ή κόκκους πιπεριού

Εκτέλεση

Πλένουμε και κόβουμε τις άκρες από τα φασολάκια κι αν έχουν "νεύρα" στα πλάγια τα αφαιρούμε. Τα κόβουμε στη μέση, ώστε να χωράνε εύκολα στη γυάλα μας. 

Γεμίζουμε μια κατσαρόλα με νερό, ρίχνουμε λίγο αλάτι και τη βάζουμε στο μάτι της κουζίνας. Μόλις βράσει το νερό, ρίχνουμε τα φασολάκια και τα βράζουμε για 5-8 λεπτά, ώσπου να  μαλακώσουν. Δεν τα παραβράζουμε. Τα σουρώνουμε όταν είναι έτοιμα.

Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε το ξύδι, τη ζάχαρη, τα 100 μλ. νερού και τα μπαχαρικά και τα ζεσταίνουμε σε σιγανή φωτιά. Ανακατεύουμε για να λιώσει η ζάχαρη. Μόλις έρθει σε βρασμό το περιεχόμενο, βράζουμε για 2 λεπτά και μετά προσθέτουμε τα φασολάκια. Χαμηλώνουμε την ένταση της φωτιάς και σιγοβράζουμε 4-5 λεπτά ακόμα. 

Μεταφέρουμε προσεχτικά το μίγμα του ξυδιού σε ένα κατσαρολάκι και γεμίζουμε τα αποστειρωμένα μας βάζα με τα φασολάκια. Ξαναφέρνουμε σε βρασμό το μίγμα ξυδιού που φυλάξαμε και μετά το περιχύνουμε πάνω από τα φασολάκια, μέχρι να γεμίσουν μέχρι πάνω οι γυάλες. Καπακώνουμε κατευθείαν τις γυάλες, για να σφραγίσουν αμέσως. 

Φυλάσσουμε τα βάζα μας σε σκιερό μέρος. Αφήνουμε να περάσει ένας μήνας προτού ανοίξουμε ένα, για να προλάβουν να δέσουν οι γεύσεις. Εφόσον ανοίξουμε ένα βάζο, το διατηρούμε στο ψυγείο.   

Τι λέτε, θα τη δοκιμάζατε αυτή τη γεύση; Εγώ ήδη προμηθεύτηκα κι αγγουράκια για να τα κάνω πίκλες. Θα σας ενημερώσω, μιας και θα είναι η πρώτη φορά που θα το δοκιμάσω!  

Φιλάκια, 

Ευγενία

Εύκολο κέικ με φρούτα εποχής

Γεια χαρά σε όλους σας και πάλι!

Σήμερα κερνάμε κέικ εύκολο, μυρωδάτο και γεμισμένο με αγαπημένα φρούτα του φθινοπώρου. Τη συνταγή τη βρήκα στο βιβλίο μου με σκανδιναβικές γεύσεις, αναμνηστικό από το ταξίδι μας στο Ελσίνκι κάμποσα χρόνια πριν. 

Πρώτη φορά το δοκίμασα πέρσι στην Κέρκυρα, αλλά ποτέ δεν προλάβαινα να το φωτογραφίσω ψημένο, γιατί το τρώγαμε εν ριπή οφθαλμού! Αυτή τη φορά οριακά κατάφερα να πάρω δυο αξιοπρεπείς φωτογραφίες και να που έχουμε ανάρτηση! 

Στα διαδικαστικά, πάντα φτιάχνω τη μισή δόση, μιας και η κανονική είναι για 16-18 κομμάτια…Πολύ για μας τους δυο. Η μισή δόση είναι ό,τι πρέπει για ταψί που βγάζει έξι κομμάτια παστίτσιο. Επίσης, όπως θα παρατηρήσετε δε διαθέτει καθόλου γάλα ή κάποιο χυμό. Ωστόσο, γίνεται αφράτο και γευστικότατο! Πάμε, λοιπόν, να το φτιάξουμε.

Υλικά

150 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

300 γρ. κρυσταλλική ζάχαρη

3 αυγά

150 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, κοσκινισμένο

1 κουταλάκι baking powder

μισό κιλό φρούτα εποχής (εγώ έβαλα βανίλιες)

μισό κουταλάκι τριμμένο κάρδαμο ή σπασμένοι σπόροι κάρδαμου

40 γρ. αμύγδαλα χοντροκομμένα 

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα. Αλείφουμε το ταψί μας ελαφρώς με λίγο βούτυρο για να μην κολλήσει το κέικ μας. 

Στον κάδο του μίξερ βάζουμε το βούτυρο και 250 γρ. από τη ζάχαρη (τα 50 γρ. θα τα χρησιμοποιήσουμε μετά) και τα χτυπάμε σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα μέχρι να γίνουν κρέμα. Προσθέτουμε ένα ένα τ’ αυγά και χτυπάμε καλά μέχρι να ενσωματωθούν. Προσθέτουμε και το αλεύρι με το baking powder και χτυπάμε ελαφρώς μέχρι να ενσωματωθούν όλα τα υλικά. Δεν το παρακάνουμε. Μεταφέρουμε το μίγμα του κέικ στο ταψί μας. 

Πλένουμε και στεγνώνουμε τα φρούτα μας, αφαιρούμε τα κουκούτσια τους και τα κόβουμε σε χοντρές φέτες (εγώ έκοψα τις βανίλιες στα έξι). Σε μπολ τα ανακατεύουμε με τα 50 γρ. ζάχαρης που κρατήσαμε και το κάρδαμο. 

Προσθέτουμε τα φρούτα πάνω από το μίγμα του κέικ και τα πατάμε ελαφρώς με το χέρι μας ώστε να βυθιστούν. Τέλος, πασπαλίζουμε με τα αμύγδαλα και ψήνουμε για 45 λεπτά. 

Αφού ψηθεί το αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς, προτού το κόψουμε. Τα φρούτα μας θα έχουν βγάλει τους χυμούς τους και θα έχουν σχηματίσει ένα ελαφρύ σιροπάκι,  που θα μπερδεύεται ευχάριστα με τη ζύμη του κέικ… Απόλαυση! Τα δε αμύγδαλα θα έχουν σχηματίσει μια ωραία, τραγανή κρούστα, τί να σας πω, εμείς πάλι το φάγαμε στο άψε σβήσε! Τέλειο για πρωινό με καφεδάκι, για ν' αρχίσει ευχάριστα η μέρα. 

Κι επειδή μέχρι πριν λίγες μέρες έκανε ακόμη κάμποση ζέστη, το φυλάγαμε στο ψυγείο το κέικ μιας και είχε λίγη υγρασία από τα φρούτα. Ο Βασίλης το έτρωγε κρύο, εγώ το ζέστανα ελαφρώς και ήταν τέλειο!

Ελπίζω να το δοκιμάστε!

Σας χαιρετώ, 

Ευγενία     

Μαρμελάδα φραγκόσυκο

Γεια χαρά και πάλι!

Αλήθεια τα τρώτε τα φραγκόσυκα; Εμείς στη Λευκάδα δε νομίζω να τα έχουμε σε μεγάλη υπόληψη. Η μαμά μου θυμάται να τα έφαγε μια φορά σαν παιδί σε μια επίσκεψη στα νότια χωριά του νησιού. Ποτέ ξανά δεν τα έφαγε, γιατί δε συνηθιζόταν στην πόλη… Ξαφνιαστήκαμε στα φοιτητικά μας χρόνια όταν μια φίλη μας από την Καλαμάτα μας μίλαγε με τόσο ενθουσιασμό γι’ αυτά και για το πώς λαχταρούσε κάθε χρόνο να έρθει το καλοκαίρι για να τα φάει στις διακοπές της. Στη δε, Μέση Κέρκυρα, το χωριό Καστανιά διοργανώνει τη γιορτή παυλόσυκου, που είναι το φραγκόσυκο στην τοπική διάλεκτο. 

Δε θα είχαμε μπει στο διαδικασία ν' ασχοληθούμε με τα ταπεινά φραγκόσυκα -τα οποία παρεμπιπτόντως βρίσκονται παντού τριγύρω μας- αν σε μια  περσινή πεζοπορία μας στην Κέρκυρα ένας φίλος μας δε σταμάταγε για να φάει λίγα που βρήκαμε καθ’ οδόν. Μας μίλησε κι αυτός με μεγάλο ενθουσιασμό γι’ αυτό το άγνωστο φρούτο και για τα οφέλη που έχει στον οργανισμό μας. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, πατήστε εδώ για να διαβάστε ένα αναλυτικότατο άρθρο από κερκυραϊκό μπλογκ.   

Πειστήκαμε, λοιπόν, κι εμείς κι αφού με προμήθευσε ο Βασίλης με πολύ ενισχυμένα γάντια, πήρα χθες το ψάθινο καλαθάκι μου και πήγα να μαζέψω φραγκόσυκα. Στη γειτονιά υπάρχουν κυρίως κάκτοι με κόκκινα φρούτα, αλλά βρήκα κι ένα με κίτρινα. Αφού γέμισα το καλαθάκι μου, επέστρεψα στο σπίτι κι άρχισα το καθάρισμα. Το πρόβλημα είναι ότι ο καρπός περιβάλλεται από άπειρα, ψιλά αγκαθάκια που πρέπει ν' αποφύγουμε για να μην καταλήξουμε να γίνουμε σα σκαντζόχοιροι… Διαβάσαμε διάφορες τεχνικές. 

Στην Αμερική για παράδειγμα τα καψαλίζουν με καμινέτο, στην Ελλάδα τα ζεματάνε σε καυτό νερό και μετά τα ρίχνουν σε παγωμένο. Η πλειοψηφία τα καθαρίζει με τη βοήθεια μαχαιριού και πιρουνιού. Αυτή τη μέθοδο διάλεξα κι εγώ κι εν τέλει έβγαζα το φρούτο με ένα κουτάλι του γλυκού, που το έκανε ακόμα πιο εύκολο. Μετά το καθάρισμα -κράτησε μια ωρίτσα- ήμουν έτοιμη για την παρασκευή. Συνεχίστε το διάβασμα για τη συνταγή και τα βήματα που ακολούθησα. 

Υλικά:

Καθαρισμένα φραγκόσυκα

ζάχαρη

χυμός από ένα λεμόνι

Εκτέλεση:

Το πρώτο βήμα είναι να «στύψουμε» τα φραγκόσυκα για ν’ αφαιρέσουμε τα άπειρα και πολύ σκληρά κουκούτσια που διαθέτουν. Αν έχουμε αποχυμωτή, περνάμε τα καθαρισμένα φραγκόσυκα από τον αποχυμωτή και συλλέγουμε το χυμό τους σε ένα δοχείο και μετά σουρώνουμε το χυμό πετώντας όλα τα κουκούτσια. Επίσης, μπορούμε να πολτοποιήσουμε τα φρούτα στον πολυκόφτη.

Εναλλακτικά, βάζουμε τα φραγκόσυκα σε κατσαρόλα με ελάχιστο νερό, τα σιγοβράζουμε για δέκα λεπτά ώστε να διαλυθούν και μετά περνάμε το περιεχόμενο από σήτα, για ν’ αφαιρέσουμε τα κουκούτσια. Εγώ, ευτυχώ είχα αποχυμωτή κι όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Καλά, δεν μπορώ να σας περιγράψω το ανεπανάληπτο χρώμα τους. Πιο magenta χρώμα δεν έχω ξαναδεί, μόνο στα παντζάρια!

Το δευτέρου βήμα είναι να μετρήσουμε το χυμό μας μ' ένα φλυτζάνι ή ποτήρι. Για κάθε φλυτζάνι χυμού αντιστοιχεί μισό φλυτζάνι ζάχαρη. Συνεπώς εμένα βγήκαν τρία φλυτζάνια χυμός, τα έβαλα σε μια μέτρια κατσαρόλα με βαρύ πάτο και μετά πρόσθεσα ενάμιση φλυτζάνι ζάχαρη. 

Ανακατεύουμε καλά για να λιώσει η ζάχαρη, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού κι ανάβουμε το μάτι της κουζίνας σε μέτρια ένταση. 

Θα μας πάρει κάμποση ώρα μέχρι ν’ αρχίσει να συμπυκνώνεται ο χυμός και να μετασχηματίζεται σιγά σιγά σε μαρμελάδα. Μαρμελάδα να το πούμε, πηχτό σιρόπι να το περιγράψουμε…το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για ιδιαίτερη γεύση, ελαφρώς γλυκόξινη, που φέρνει σε γλυκό σταφύλι, θυμίζει και κάτι από βατόμουρα. Αξίζει να τη δοκιμάσουμε. 

Για να δούμε ότι η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη, αν δε διαθέτουμε θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής τότε κάνουμε την παλιά μέθοδο με το κρύο πιάτο. Βάζουμε ένα πιατάκι στο ψυγείο να κρυώσει καλά. Αφού έχουν περάσει 40-45 λεπτά από την ώρα που βράζει η μαρμελάδα, παίρνουμε το πιάτο, του ρίχνουμε μια κουταλίτσα από τη μαρμελάδα και το στρέφουμε προς τις 90 μοίρες για να τρέξει η μαρμελάδα. Αν δούμε ότι στέκεται αμέσως τότε η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη κι αποσύρουμε από τη φωτιά. 

Με προσοχή τη μεταφέρουμε σε αποστειρωμένα, γυάλινα βάζα όσο είναι ζεστά, βιδώνουμε, αναποδογυρίζουμε τα βάζα και τ’ αφήνουμε μέχρι να κρυώσουν εντελώς. Με αυτό τον τρόπο τα βοηθάμε να σφραγίσουν αεροστεγώς. Τ’ αναποδογυρίζουμε και τα φυλάμε σε ντουλάπι. Όταν ανοίξουμε ένα, μετά το διατηρούμε στο ψυγείο. 

Από τα τρία φλυτζάνια χυμού, που αντιστοιχούν περίπου σε 750 ml, μου βγήκαν σχεδόν δυο μεσαία βάζα μαρμελάδα. Τη δοκιμάσαμε σήμερα το πρωί και ήταν άλλη μια ευχάριστη έκπληξη, μετά τη μαρμελάδα αφροξυλιάς! Πάντως, την επόμενη φορά θα επιλέξω να ζεματίσω πρώτα τα φραγκόσυκα για να βγουν εν των προτέρων τ’ αγκάθια μιας και όλο και κάποιο με τρύπησε τελικώς…

Αν ξέρετε από φραγκόσυκα πείτε μας τί μέθοδο χρησιμοποιείτε εσείς για το καθάρισμα και πώς προτιμάτε να τα τρώτε.

Φιλάκια πολλά και καλό Παρασκευοσαββατοκύριακο, 

Ευγενία

     

 

Ραπτικά εν τάξει

Χαιρετώ την όμορφη, διαδικτυακή γειτονιά μας και σας εύχομαι καλό Φθινόπωρο! 

Επιστρέψατε; Εμείς επιστρέψαμε πια στη βάση μας, την Κεφαλονιά, μετά από ένα πλούσιο σε εμπειρίες κι ασχολίες καλοκαίρι. Φέτος κάναμε ελάχιστα μπάνια, οξύμωρο αν σκεφτούμε ότι μένουμε σε νησί, αλλά επενδύσαμε στη μουσική και τη φυσιολατρία. Μιας και είμαστε πλέον μέλη -ο Βασίλης κι εγώ- της Φιλαρμονικής Σχολής Κεφαλληνίας είχαμε εντατικές πρόβες για την καλοκαιρινή συναυλία μας, αφιερωμένη στα τραγούδια της Μικρής Γοργόνας και του Βασιλιά των Λιονταριών. Είναι αλήθεια ότι τα πρώτα μας βήματα στα πνευστά όργανα τα κάναμε στη Φιλαρμονική Σιναράδων, όσο ζούσαμε στην Κέρκυρα κι επειδή μας άρεσε πολύ, συνεχίζουμε αυτό το μουσικό ταξίδι και στην Κεφαλονιά. Κι αν είστε λάτρεις των μουσικών του Disney, μπορείτε να παρακολουθήστε τη φετινή συναυλία μας εδώ. 

Αυτό το καλοκαίρι, όμως, κάναμε και διακοπές στην βορειοανατολική Ελλάδα, σε μέρη που δεν είχαμε πάει ποτέ. Στον χάρτη μας μπήκαν η Δράμα, η Ξάνθη και η Καβάλα κι ο Βασίλης κατέστρωσε ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα γεμάτο φύση, ιστορία, γεύσεις και νέες εμπειρίες. Περπατήσαμε δίπλα σε ποτάμια, θαυμάσαμε καταρράκτες, σπήλαια και λίμνες, επισκεφτήκαμε αρχαιολογικούς τόπους… Ακόμη και λασπόλουτρο περιείχε το μενού μας!

Αλήθεια, ξέρατε ότι στην Ξάνθη βρίσκεται ο ψηλότερος καταρράκτης των Βαλκανίων; Μπορείτε να πάρετε μια καλή γεύση των πρόσφατων πεζοπορικών μας διαδρομών στο κανάλι μας.

Διακοπές, βέβαια και πακετάρισμα πάνε μαζί και δεν μπορώ να μη σας μιλήσω για την ικανοποίηση που ένοιωσα όταν άρχισα να πακετάρω και ρούχα που έχω ράψει εγώ. Όχι τίποτα το φαντασμαγορικό, αλλά όταν βλέπεις ότι τα μπλουζάκια σου ταιριάζουν υπέροχα με το τζιν μπουφάν που έχεις ράψει, ε τότε λες ότι άξιζε τον κόπο κάθε γαζί! 

Θα τα χαρώ για λίγο ακόμα, μιας και η καλοκαιρία καλά κρατά στο νησί, αν και σιγά σιγά θα μπούνε σε σειρά και τα πιο φθινοπωρινά ραψίματα. 

Ήδη η Ευαγγελία μου έκανε δώρο ένα σωρό κομμάτια καπιτοναρισμένου υφάσματος, λάφυρα από το ξεσκαρτάρισμα που έκανε στις δικές της ντουλάπες. Αρχικώς, σκέφτηκα ότι θα ήταν τέλεια φόδρα για πανωφόρι. Τώρα, όπως που το βλέπω καλύτερα, μου φαίνεται πολύ πλαστικούρα αυτό το άσπρο ύφασμα, οπότε το βλέπω να μετατρέπεται σε εσωτερικό για μαξιλαράκια ή για τσάντα. 

Με έπιασε επίσης μια φούρια να βάλω μπρος το καπιτονάρισμα του χριστουγεννιάτικου quilt top που έραψα πέρυσι. Σιδέρωσα επιμελώς τα υφάσματα, έβγαλα τις παραμάνες μου και τη βάτα για να φτιάξω το γνωστό σάντουιτς, για να διαπιστώσω ότι η βάτα δε μου έφτανε…Προφανώς, είχα ξεχάσει ότι είχα χρησιμοποιήσει κάμποση για το αμάνικο μπουφανάκι που έφτιαξα την Άνοιξη. Συνεπώς, παίρνει μια μικρή παράταση αυτό το πρότζεκτ. 

Χθες, όμως, μπήκε και η τελευταία λεπτομέρεια σε μια από τις φούστες που στένεψε το καλοκαίρι. Ήταν πανέτοιμη, φοδραρισμένη, στριφωμένη, σιδερωμένη…το μόνο που της έλειπε ήταν η κόπιτσα στο ζωνάκι.

Περιφερόταν από δω κι από κει τόσο διάστημα, αλλά χθες ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, επιτέλους! 

Κι αν σας θυμίζει κάτι το ύφασμα, είναι το ίδιο με το οποίο έκανα πριν λίγα χρόνια ένα πολύ πετυχημένο συνολάκι στη μαμά μου!

Σας εύχομαι ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο!

Ευγενία