Ραπτικά εν τάξει

Χαιρετώ την όμορφη, διαδικτυακή γειτονιά μας και σας εύχομαι καλό Φθινόπωρο! 

Επιστρέψατε; Εμείς επιστρέψαμε πια στη βάση μας, την Κεφαλονιά, μετά από ένα πλούσιο σε εμπειρίες κι ασχολίες καλοκαίρι. Φέτος κάναμε ελάχιστα μπάνια, οξύμωρο αν σκεφτούμε ότι μένουμε σε νησί, αλλά επενδύσαμε στη μουσική και τη φυσιολατρία. Μιας και είμαστε πλέον μέλη -ο Βασίλης κι εγώ- της Φιλαρμονικής Σχολής Κεφαλληνίας είχαμε εντατικές πρόβες για την καλοκαιρινή συναυλία μας, αφιερωμένη στα τραγούδια της Μικρής Γοργόνας και του Βασιλιά των Λιονταριών. Είναι αλήθεια ότι τα πρώτα μας βήματα στα πνευστά όργανα τα κάναμε στη Φιλαρμονική Σιναράδων, όσο ζούσαμε στην Κέρκυρα κι επειδή μας άρεσε πολύ, συνεχίζουμε αυτό το μουσικό ταξίδι και στην Κεφαλονιά. Κι αν είστε λάτρεις των μουσικών του Disney, μπορείτε να παρακολουθήστε τη φετινή συναυλία μας εδώ. 

Αυτό το καλοκαίρι, όμως, κάναμε και διακοπές στην βορειοανατολική Ελλάδα, σε μέρη που δεν είχαμε πάει ποτέ. Στον χάρτη μας μπήκαν η Δράμα, η Ξάνθη και η Καβάλα κι ο Βασίλης κατέστρωσε ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα γεμάτο φύση, ιστορία, γεύσεις και νέες εμπειρίες. Περπατήσαμε δίπλα σε ποτάμια, θαυμάσαμε καταρράκτες, σπήλαια και λίμνες, επισκεφτήκαμε αρχαιολογικούς τόπους… Ακόμη και λασπόλουτρο περιείχε το μενού μας!

Αλήθεια, ξέρατε ότι στην Ξάνθη βρίσκεται ο ψηλότερος καταρράκτης των Βαλκανίων; Μπορείτε να πάρετε μια καλή γεύση των πρόσφατων πεζοπορικών μας διαδρομών στο κανάλι μας.

Διακοπές, βέβαια και πακετάρισμα πάνε μαζί και δεν μπορώ να μη σας μιλήσω για την ικανοποίηση που ένοιωσα όταν άρχισα να πακετάρω και ρούχα που έχω ράψει εγώ. Όχι τίποτα το φαντασμαγορικό, αλλά όταν βλέπεις ότι τα μπλουζάκια σου ταιριάζουν υπέροχα με το τζιν μπουφάν που έχεις ράψει, ε τότε λες ότι άξιζε τον κόπο κάθε γαζί! 

Θα τα χαρώ για λίγο ακόμα, μιας και η καλοκαιρία καλά κρατά στο νησί, αν και σιγά σιγά θα μπούνε σε σειρά και τα πιο φθινοπωρινά ραψίματα. 

Ήδη η Ευαγγελία μου έκανε δώρο ένα σωρό κομμάτια καπιτοναρισμένου υφάσματος, λάφυρα από το ξεσκαρτάρισμα που έκανε στις δικές της ντουλάπες. Αρχικώς, σκέφτηκα ότι θα ήταν τέλεια φόδρα για πανωφόρι. Τώρα, όπως που το βλέπω καλύτερα, μου φαίνεται πολύ πλαστικούρα αυτό το άσπρο ύφασμα, οπότε το βλέπω να μετατρέπεται σε εσωτερικό για μαξιλαράκια ή για τσάντα. 

Με έπιασε επίσης μια φούρια να βάλω μπρος το καπιτονάρισμα του χριστουγεννιάτικου quilt top που έραψα πέρυσι. Σιδέρωσα επιμελώς τα υφάσματα, έβγαλα τις παραμάνες μου και τη βάτα για να φτιάξω το γνωστό σάντουιτς, για να διαπιστώσω ότι η βάτα δε μου έφτανε…Προφανώς, είχα ξεχάσει ότι είχα χρησιμοποιήσει κάμποση για το αμάνικο μπουφανάκι που έφτιαξα την Άνοιξη. Συνεπώς, παίρνει μια μικρή παράταση αυτό το πρότζεκτ. 

Χθες, όμως, μπήκε και η τελευταία λεπτομέρεια σε μια από τις φούστες που στένεψε το καλοκαίρι. Ήταν πανέτοιμη, φοδραρισμένη, στριφωμένη, σιδερωμένη…το μόνο που της έλειπε ήταν η κόπιτσα στο ζωνάκι.

Περιφερόταν από δω κι από κει τόσο διάστημα, αλλά χθες ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, επιτέλους! 

Κι αν σας θυμίζει κάτι το ύφασμα, είναι το ίδιο με το οποίο έκανα πριν λίγα χρόνια ένα πολύ πετυχημένο συνολάκι στη μαμά μου!

Σας εύχομαι ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο!

Ευγενία        

Δοκιμάζοντας ένα πατρόν για αμάνικο μπουφάν: I AM Hathor vest (I AM patterns)

Γεια σας και πάλι!

Μπήκε ο Μάρτης φουριόζος, με έναν υπέρλαμπρο ήλιο και τις θερμοκρασίες ν’ ανεβαίνουν, με ξελόγιασε και σκέφτηκα ότι χρειαζόμουν ένα αμάνικο μπουφανάκι, ακριβώς γι’ αυτό τον καιρό.

Προτού κάνω την έρευνά μου συμβουλεύτηκα το τετραδιάκι που είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στα ραπτικά μου. Η αλήθεια είναι ότι το εγκαινίασα στην Κέρκυρα και το χώρισα σε υποενότητες για να καταγράφω όλα εκείνα τα πατρόν που μου φαίνονται κατά καιρούς ενδιαφέροντα. 

Επίσης, σημειώνω τα πατρόν που αγοράζω, καθώς κι εκείνα που ράβω κρατώντας σημειώσεις σχετικά με το μέγεθος που έραψα, αν πέτυχαν, αν έκανα κάποια αλλαγή… Πραγματικά, πολύ χρήσιμο τετραδιάκι, γιατί το διαδίκτυο μπορεί να γίνει χαοτικό και τελικώς ή να θες να τα ράψεις όλα ή να μπερδευτείς και να τα παρατήσεις. 

Κάνοντας μια έρευνα στο Pinterest, βρήκα κάποιες ιδέες πολύ ενδιαφέρουσες, αλλά κατέληξα στην πιο απλή ως προς την κατασκευή κι έτσι αγόρασα το πατρόν I AM Hathor. Η εταιρία είναι γαλλική, αλλά διαθέτει κι αγγλική εκδοχή, το πατρόν ήταν σε λογική τιμή και ψάχνοντας λίγο παραπάνω τα σχέδιά της, τα βρήκα πολύ ενδιαφέροντα και κοντά στις γραμμές που προτιμώ. Μάλιστα, καταχώρησα στο τετραδιάκι κι άλλο ένα πατρόν για το μέλλον! 

Ως γνωστό, ξεσήκωσα το σχέδιο σε ριζόχαρτο για να μπορώ να ξαναχρησιμοποιήσω το πατρόν στο μέλλον σε περίπτωση που θέλω να το ράψω σε άλλο νούμερο. Το επισημαίνω αυτό, γιατί αφού εκτυπώσεις το πατρόν, σχεδόν όλες οι εταιρίες σου προτείνουν να κόψεις απευθείας το νούμερο που χρειάζεσαι. Ωστόσο, με αυτό τον τρόπο πρέπει να ξαναεκτυπώσεις το πατρόν αν θες άλλο μέγεθος. Ούτε οικονομική, ούτε οικολογική πρακτική, κατά τη γνώμη μου. 

Σχεδίασα μόνο τα βασικά κομμάτια, αφήνοντας για την ώρα τις τσέπες, μιας και ήθελα να προβάρω το μέγεθος. Έπειτα χρησιμοποίησα τα παλιά σεντόνια που μου έδωσε η μαμά μου ακριβώς γι’ αυτό το σκοπό, έκοψα τα δυο μποστινά φύλλα, το πίσω φύλλο και το γιακά. 

Τα καρφίτσωσα πρόχειρα στις πλαϊνές ραφές και τους ώμους και ήμουν έτοιμη για μια πρώτη πρόβα. Ομολογώ ότι δείχνει πολύ καλό πάνω μου! Άνετο κι απλό, είναι πολύ του γούστου μου. 

Φυσικά, μάζεψα με ιδιαίτερη ευλάβεια ό,τι ρεταλάκια προέκυψαν από το σεντόνι για ν' αξιοποιηθούν σε χειροτεχνίες πατσγορκ. Οι αγαπημένες φίλες μπλόγκερς, Ρένα, Ρούλα και Μαριάννα, με καταλαβαίνουν, αφού κι αυτές μαζεύουν τα δικά τους κουρελάκια κι όλοι εκείνοι που ασχολούνται με την τεχνική αυτή! 

Για το εξωτερικό ύφασμα του μπουφάν λέω να χρησιμοποιήσω ένα λεπτό κοτλέ ύφασμα που διαθέτω εδώ και ποοοοοοολλά χρόνια και που με ακολουθεί πιστά σε όλες τις μετακομίσεις. Τη φόδρα θα την αγοράσω από το μοναδικό κατάστημα με υφάσματα που βρήκα στο Αργοστόλι, το οποίο πλέον πουλάει σχεδόν αποκλειστικά εργόχειρα στους ξένους τουρίστες το καλοκαίρι. Σε μια γωνιά διαθέτει κάτι ξεχασμένα τόπια από ελληνικές εταιρίες που μεσουρανούσαν μέχρι τη δεκαετία του εβδομήντα. Πραγματικά, δείχνουν πολύ ποιοτικά υφάσματα, κλασσικά και ταυτόχρονα μοντέρνα! Πήγα το Σάββατο για να βρω ύφασμα κατάλληλο για φόδρα (σκέφτομαι κάτι σε βισκόζη) αλλά ατύχησα μιας και ήταν κλειστό…Απ’ ό,τι κατάλαβα, η μοδιστρική δεν είναι το φόρτε του νησιού. Ούτε καν μεταλλικό φερμουάρ δεν μπόρεσα να βρω σε κατάστημα που θεωρητικά εκπροσωπεί και τη Singer. Είναι βέβαια, πολύ κρίμα αυτό, γιατί φαίνεται πόσο πολύ έχει χαθεί απ’ την καθημερινότητα των νεότερων ανθρώπων η ενασχόληση με αυτή την τέχνη. Το fast fashion έχει δημιουργήσει την κουλτούρα του ότι είναι πιο οικονομικό ν’ αγοράσω κάτι παρά να το φτιάξω. Και είναι αλήθεια εν πολλοίς, αλλά θα ήταν καλό επίσης να σκεφτούμε αν τα νέα ρούχα μπορούν ν’ αντέξουν στο χρόνο.

Φυσικά, δεν μπορεί να συγκριθεί το Αργοστόλι με το Ηράκλειο της Κρήτης, αλλά εκεί ήταν ένας μικρός παράδεισος για μένα, με τα υφασματάδικά του για κάθε βαλάντιο και με αρκετά μαγαζιά με είδη ραπτικής. Και το πιο σημαντικό, με κατάστημα που μου έκανε το καλύτερο σέρβις στη ραπτομηχανή μου! Απ' την άλλη μεριά και στην Κέρκυρα μόνο ένα κατάστημα είχε απομείνει με υφάσματα ενδυσης. Φαίνεται ότι η τάση είναι ίδια στις μικρές πόλεις. Τί να κάνουμε, θα προσαρμοστώ στις νέες συνθήκες κι όλο και κάτι θα καταφέρω!   

Ελπίζω στην επόμενη ανάρτηση να μπορώ να σας δείξω το ύφασμα της φόδρας και να έχω προχωρήσει με την κατασκευή μου. 

Μέχρι τότε, καλά να περνάτε!

Ευγενία

 

Υποδεχόμαστε την Άνοιξη με λουλούδια κι ανακαλύπτουμε την άλλη πτυχή των μούσκαρι

Καλημέρα σε όλη τη διαδικτυακή παρέα και καλό μήνα!

Δεν μπορώ να πω, ο καιρός τις τελευταίες τρεις βδομάδες μας έχει προσφέρει απλόχερα ζεστότερες μέρες με υπέροχο ήλιο να μας συντροφεύει και τη μέρα σιγά σιγά να μεγαλώνει σε διάρκεια. Και πώς βέβαια, να μην επωφεληθούμε από την καλοκαιρία και να μην εξορμήσουμε στις εξοχές της Κεφαλονιάς για να περπατήσουμε κάποια από τα μονοπάτια της. 

Στο μεταξύ, το νέο μας μπαλκονάκια, το οποίο είναι πολύ όμορφο κι άνετο, χρειαζόταν μια ανοιξιάτικη πινελιά και τί καλύτερο να φυτέψουμε λίγα λουλούδια για να δώσουν χρώμα κι άρωμα. 

Έτσι, το Σάββατο αγοράσαμε δυο γαρυφαλλιές -που είναι κι ανθεκτικές- μια βιολέτα κι ένα πελαργόνι. Μεταφυτεύτηκαν πάραυτα και πλέον έχουν δημιουργήσει μια όμορφη γωνίτσα μαζί με τα μυρωδικά που είχαμε όλο αυτό το διάστημα. 

Βέβαια, ξέρετε, άμα αρχίσεις με μια γλάστρα ανοίγει η όρεξη και μετά θες όλο και πιο πολλές. Επειδή όμως τα καλοκαίρια πάντα λείπουμε για διακοπές, πλέον επιλέγουμε φυτά που αντέχουν στην ξηρασία, όπως τα πελαργόνια. 

Κι έτσι όπως κάναμε τα ψώνια μας στην τοπική λαϊκή, είδαμε σε ένα πάγκο ματσάκια από μούσκαρι, αυτά τα δημοφιλή λουλουδάκια που φυτεύουμε το Φθινόπωρο και που τα βλέπουμε και την Άνοιξη διάσπαρτα στους αγρούς. Ρώτησα το μανάβη με περιέργεια και μου είπε ότι τρώγονται σαν τα σπαράγγια. «Και πώς τα λέτε εδώ;» τον ξαναρώτησα αλλά δεν κατάφερα να συγκρατήσω το όνομα. Αγόρασα από περιέργεια κι αφού κάναμε τη σχετική έρευνα ανακαλύψαμε ότι το μούσκαρι λέγεται και σκορδούλακας, βολβός και βροβιός κι ανήκει στην οικογένεια των σπαραγγιών. 

Ακολουθήσαμε τις οδηγίες του συμπαθέστατου μανάβη κι αφού τ’ αχνίσαμε, τα μαγειρέψαμε σε ομελέτα. Εδώ στην Κεφαλονιά μάθαμε ότι επίσης τα κάνουν και κοκκινιστά με λίγο σκορδάκι. 

Κλείνοντας, ένα γρήγορο ταξίδι στην Αθήνα μου έδωσε την ευκαιρία να βρω ένα σεντονόπανο διπλόφαρδο για να το χρησιμοποιήσω για το χριστουγεννιάτικο πάπλωμα που άρχισα να σχεδιάζω στα τέλη της χρονιάς. Τώρα είμαι έτοιμη για να φτιάξω το «σάντουιτς» και ν’ αρχίσω το καπιτονάρισμα. 

Τα λέμε σύντομα, 

Ευγενία  

Με διάθεση εορταστική

Καλημέρα και καλή χρονιά σε όλους μας!

Τί κάνετε; Πώς είστε; Ξεστολίσατε ή είστε ακόμα σε εορταστική διάθεση; Εμείς ξεστολίσαμε και τα δυο μας σπίτια... Διακοσμήσεις εξπρές, πραγματικά. Να στολίσουμε το σπίτι στην Κεφαλονιά λίγο προτού φύγουμε για Αθήνα, έτσι, για το καλό και μετά να στολίσουμε και το εκεί σπίτι. Άλλωστε, είχαμε και γιορτή, τη γιορτή του Βασίλη. Διακοσμήσαμε, φτιάξαμε τα σοκολατάκια μας και τα γλυκά μας κι ανοίξαμε τις πόρτες μας για τους αγαπημένους μας. Πραγματικά, τα περάσαμε πολύ όμορφα αυτές τις μέρες. 

Χρόνια είχαμε να κάνουμε διακοπές σαν τα σχολεία. Κι αν βολτάρατε κι εσείς στο Ίδρυμα Σ. Νιάρχος, τότε αυτό το δεντράκι της φωτογραφίας το αναγνωρίζετε. Ήταν τόσο όμορφο και λαμπερό που δεν μπορούσα να μην το φωτογραφίσω. 

Η γιορτινή διάθεση απλώθηκε παντού στο σπίτι, βγάλαμε το χριστουγεννιάτικο πάπλωμα και το στρώσαμε με περισσή περηφάνεια και χαρά. 

Στρώσαμε και το άλλο πάπλωμα έτσι για να το αερίσουμε, αλλά κυρίως για να πιάσει κι αυτό τόπο. 

Στην Αθήνα ταξίδεψε και το πάπλωμα που ολοκλήρωσα πρόσφατα για να το χαρίσω στην μικρή μου ανηψούλα, την Κωνσταντίνα, της οποίας χρωστούσα ένα. Απ' ότι είδα η Ευαγγελία τα έχει και τα δυο στον καναπέ του σαλονιού τους για άμεση χρήση! Κατά ένα περίεργο τρόπο, παρά του ότι είναι τόσο λεπτά, είναι ζεστά. Την κάνουν τη δουλειά τους, δεν είναι μόνο για φιγούρα. 

Και λίγο πριν εγκαταλείψουμε την Αθήνα έκανα μια ανασκαφή στην ντουλάπα με τα ραπτικά. Και δε φαντάζεστε τί ξετρύπωσα!!! 

Άλλο ένα quilt top σε τόνο εορταστικό, που φυσικά ούτε που θυμούμουν την ύπαρξή του. Αυτό το κακό αλλά και καλό έχουν τα διπλά σπίτια: δε θυμάσαι ποτέ τί έχεις αφήσει πίσω ή δεν έχεις πρόχειρο ό,τι έχεις αφήσει εκεί. Κι αυτό βέβαια, μπορεί να είναι κουραστικό αλλά σε γεμίζει κι ευχάριστες εκπλήξεις. Όπως συνέβη και με αυτό το πάτσγορκ. 

Χειροτεχνία απ' τα παλιά, απ' όταν μέναμε στην Κρήτη. Καθώς φαίνεται, μάζεψα όλα τα πειράματα που έκανα κι όσα τετράγωνα έμεναν σκόρπια και τα ένωσα σ' ένα πολύβουο quilt top, που μπήκε κι αυτό στο αυτοκίνητο και μετακόμισε στο Αργοστόλι. 

Ποιός τη χάρη μου! Τόση χριστουγεννιάτικη διάθεση να με ακολουθεί σε κάθε σπίτι. Θυμάστε ίσως το φετινό χριστουγεννιάτικο quilt top που έφτιαξα μέσα στο Δεκέμβρη και την υπόσχεση που έδωσα να φτιάξω άλλο ένα με σκοπό να τα δωρίσω στις ανηψούλες μου στα επόμενα Χριστούγεννα. 

Αν προσθέσουμε κι αυτό που ξέθαψα, μάνι μάνι βρέθηκα με τρία χριστουγεννιάτικα projects για να φέρω εις πέρας μέσα στο 2026! Η εορταστική διάθεση προβλέπω να με ακολουθεί ολοχρονίς... Χριστούγεννα non stop κι όποιος αντέξει, λοιπόν! 

Καλή χρονιά και πάλι σας εύχομαι με υγεία, χαρά και πολλή δημιουργικότητα!

Ευγενία

Το χριστουγεννιάτικο quilt top και η κλήρωση για τα δυο βιβλία patchwork

Καλημέρα σε όλους και καλή βδομάδα!

Ολοκληρώθηκε άλλο ένα quilt top, χριστουγεννιάτικο αυτή τη φορά! Βέβαια, από την πρώτη φορά που σας μίλησα γι' αυτό πολλά μεσολάβησαν, όπως για παράδειγμα άλλαξα απόφαση για το σχέδιο και τελικώς κατέληξα να ξηλώνω ό,τι είχα ήδη ράψει και να αναδιατάσσω τα τετραγωνάκια για να δημιουργήσω ένα irish chain, μια ιρλανδική αλυσίδα, όπως φανερώνει τ' όνομά του. 

Καταλαβαίνετε ότι όλα αυτά προκύπτουν απ' την παντελή έλλειψη προετοιμασίας και σχεδιασμού. Αλλά να σας πω κάτι, αν είναι να προσχεδιάζουμε και τα χειροτεχνικά, πάει... χάθηκε ο αυθορμητισμός και η παιγνιώδης διάθεση. 

Επίσης, έχω αποδεχτεί πια τη φάση του ξηλώματος κι αρχίζω το ξήλωμα χωρίς να βαρυγκωμώ.

Όλα, φυσικά άρχισαν από το γεγονός ότι ενώ ήθελα τόσο πολύ να δοκιμάσω το irish chain, τελευταία στιγμή άλλαξα γνώμη... Και τελικά, αν κάτι δεν με ικανοποιεί δεν μπορώ να συνεχίσω. Κι έτσι, καταλήξαμε σε τούτο δω το quilt top, που όσο το κοιτάω τόσο πιο πολύ μ' αρέσει. 

Τα τετράγωνα υλοποιήθηκαν κι αυτά χωρίς κανένα πρότερο σοβαρό σχεδιασμό. Έκανα διάφορες πρόβες για τη διάταξή τους στο πάτωμα, τα άλλαξα πεντακόσιες φορές μέχρι να μπουν σε μια ωραία σειρά ώστε να μην πέσουν όλα τα κόκκινα σε μια μεριά. 

Εν τέλει έραψα εννιά σειρές και η κάθε μια αποτελείται από εφτά τετράγωνα με διάσταση 8 3/4 της ίντσας (22 εκ.) το καθένα. Το quilt top έχει ύψος 196 εκ. και πλάτος 152 εκ. Κι όσο έραβα αυτό το πάτσγορκ, μου άνοιξε η όρεξη κι αποφάσισα να φτιάξω κι άλλο ένα και να τα κάνω δώρο στις ανηψούλες μου. 

Βέβαια, αυτό σημαίνει ότι του χρόνου θα είναι έτοιμα και τα δύο. Ε, λίγος προγραμματισμός δε βλάπτει, αλλά ποιός περιμένει μέχρι του χρόνου;;; Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι θα έχω χρόνο για ν' αγοράσω ύφασμα για την πίσω όψη των παπλωμάτων και να κάνω το καπιτονάρισμα με την ησυχία μου. 

Η σημερινή ανάρτηση κλείνει με τις δυο τυχερές του μικρού μας διαγωνισμού για δυο βιβλία αφιερωμένα στο πάτσγορκ. 

Τους τυχερούς λαχνούς τράβηξε ο Βασίλης κι έτσι τα δυο κορίτσια που κερδίζουν είναι η Marie-Anne και η Μαρία, με τη σειρά που κληρώθηκαν. Κορίτσια, σας άφησα με σχόλιο στα μπλογκ σας το μέιλ μου για να κανονίσουμε την αποστολή των βιβλίων.

Ευχαριστώ και τα τέσσερα κορίτσια που πήραν μέρος κι εύχομαι σε όλες καλές δημιουργίες! 

Σας αποχαιρετώ και πάω να στολίσω το σπίτι μας, μιας και με τούτα και με τ' άλλα δεν προλάβαμε νωρίτερα...

Φιλάκια πολλά, 

Ευγενία

Δυο βιβλία για patchwork, δωράκια για σας!

Γεια χαρά και πάλι φίλοι μου!

Ο Δεκέμβρης μας έφτασε και μιας και είναι ο μήνα των προετοιμασιών και των δημιουργιών, έχω δύο βιβλία για σας με κεντρικό θέμα το πάτσγορκ. 

Ξέρετε εσείς, το μπλογκ μας έχει αδυναμία σε αυτή την τεχνική κι ό,τι μαθαίνω μ' αρέσει να το μοιράζομαι μαζί σας. Έτσι, κι αυτά τα βιβλία, τα οποία έτυχε να τα έχω εις διπλούν, με μεγάλη χαρά θα ήθελα να τα χαρίσω σε όποιον κι όποια ενδιαφέρεται να πειραματιστεί με αυτή την τεχνική. 

Πρόκειται για αγγλόφωνα βιβλία, τα οποία περιλαμβάνουν οδηγίες κατασκευής πάτσγορκ, αλλά και διάφορα πατρόν και ιδέες για να εφαρμόστε τις νέες τεχνικές. 

Είναι γεγονός ότι είναι αγαπημένα και δημοφιλή βιβλία στην κοινότητα όσων αγαπούν το ράψιμο και τις κατασκευές με patchwork. 

Το "Patchwork, please!" καταπιάνεται με την τεχνική του paper-piecing, οπότε αν θέλετε να μάθετε κάτι νέο, είναι ευκαιρία. Το "sweetly stitched Handmades" ξεχωρίζει για τις πιο ρομαντικές πινελιές που προσθέτει σε κάθε project μετατρέποντάς το όχι μόνο σε κάτι πρακτικό, μα και πιο προσωπικό.

Το βέβαιο είναι ότι μπορείτε απλώς να χρησιμοποιείστε τα πατρόν και τις οδηγίες για να φτιάξτε τη δική σας δημιουργία, σε περίπτωση που βαριέστε το πάτσγορκ. 

Όπως έκανα κι εγώ όταν έραψα δυο ευρύχωρες και πρακτικές τσαντούλες (δείτε εδώ κι εδώ) κι ένα νεσεσέρ. 

Αφήστε, λοιπόν, το σχόλιο με το email σας (σε περίπτωση που δεν έχετε λογαριασμό στον blogger) σε αυτή την ανάρτηση και δυο τυχεροί ή τυχερές θα παραλάβουν από ένα βιβλίο μέσα στο μήνα. 

Φιλάκια πολλά και καλό μήνα σε όλους, 

Ευγενία

Φωτογραφίζοντας το πάπλωμα με τα τριγωνάκια

Γεια χαρά και πάλι από το βροχερό Αργοστόλι!

Ευτυχώς, είχαμε φωτογραφίσει το νέο πάπλωμα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο και να που ήρθε η ευκαιρία να σας το δείξω. Έγινε πολύ όμορφο, δεν μπορώ να πω. 

Αρχικώς δεν περιμένεις ότι όλα αυτά τα μικρά κομματάκια αξίζει τον κόπο να τα κρατήσεις, αλλά με λίγη φαντασία, πολλή βοήθεια από το Pinterest κι ακόμα περισσότερη υπομονή πάντα κάτι ωραίο θα προκύπτει. 

Είναι γεγονός ότι και οι δυο πλευρές του παπλώματος είναι φτιαγμένες με την τεχνική του πάτσγορκ, αν και η "πλάτη" συνηθίζεται να φτιάχνεται από ένα μονοκόμματο ύφασμα. 

Ίσως η μια πλευρά ν' ανταγωνίζεται την άλλη, αλλά έχε κι αυτό τη χάρη του. Ανάλογα το γούστο και τη στιγμή διαλέγεις σχέδιο!

Το ρέλι, όπως σας είχα προϊδεάσει, φτιάχτηκε σχεδόν αποκλειστικά από τα απομεινάρια του παπλώματος, ράβοντάς τα σε  μια σειρά που μου γέμιζε το μάτι χρωματικά. 

Ως συνήθως, το τελικό ράψιμο έγινε στο χέρι, μια διαδικασία που πραγματικά απολαμβάνω! Είναι ένα είδος χαλάρωσης και διαλογισμού. Κάτι ήξεραν οι γυναίκες που ασχολούνταν καθημερινά με κάποιο είδος χειροτεχνίας. 

Το πάπλωμα ακόμα δεν το εγκαινιάσαμε. Πέσαμε πάνω στις βροχές κι έτσι δεν το πλύναμε ακόμα. 

Αλλά, έχω ήδη αγοράσει χρωμοπαγίδες για να βάλω στο πρώτο πλύσιμο, ώστε ν' αποφευχθούν ατυχήματα της τελευταίας στιγμής. 

Όπως ξέρετε, βέβαια, η μια χειροτεχνία φέρνει την άλλη κι έτσι έχω βάλει μπρος το νέο μου πρότζεκτ, χριστουγεννιάτικο όπως σας είπα. Αλήθεια, εσείς στολίσατε;; 

Εδώ κάποια καταστήματα ήδη φόρεσαν τα γιορτινά τους. Να σας πω την αλήθεια, αυτό που λαχταρώ είναι μια πεζοπορία στον Αίνο για να δούμε από κοντά τα δικά του αληθινά έλατα, μια ενδημική ποικιλία, ονομαζόμενη Abies chefalonica. 

Σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο, 

Ευγενία