Γεια σας και πάλι!
Μπήκε ο Μάρτης φουριόζος, με έναν υπέρλαμπρο ήλιο και τις θερμοκρασίες ν’ ανεβαίνουν, με ξελόγιασε και σκέφτηκα ότι χρειαζόμουν ένα αμάνικο μπουφανάκι, ακριβώς γι’ αυτό τον καιρό.
Προτού κάνω την έρευνά μου συμβουλεύτηκα το τετραδιάκι που είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στα ραπτικά μου. Η αλήθεια είναι ότι το εγκαινίασα στην Κέρκυρα και το χώρισα σε υποενότητες για να καταγράφω όλα εκείνα τα πατρόν που μου φαίνονται κατά καιρούς ενδιαφέροντα.
Επίσης, σημειώνω τα πατρόν που αγοράζω, καθώς κι εκείνα που ράβω κρατώντας σημειώσεις σχετικά με το μέγεθος που έραψα, αν πέτυχαν, αν έκανα κάποια αλλαγή… Πραγματικά, πολύ χρήσιμο τετραδιάκι, γιατί το διαδίκτυο μπορεί να γίνει χαοτικό και τελικώς ή να θες να τα ράψεις όλα ή να μπερδευτείς και να τα παρατήσεις.
Κάνοντας μια έρευνα στο Pinterest, βρήκα κάποιες ιδέες πολύ ενδιαφέρουσες, αλλά κατέληξα στην πιο απλή ως προς την κατασκευή κι έτσι αγόρασα το πατρόν I AM Hathor. Η εταιρία είναι γαλλική, αλλά διαθέτει κι αγγλική εκδοχή, το πατρόν ήταν σε λογική τιμή και ψάχνοντας λίγο παραπάνω τα σχέδιά της, τα βρήκα πολύ ενδιαφέροντα και κοντά στις γραμμές που προτιμώ. Μάλιστα, καταχώρησα στο τετραδιάκι κι άλλο ένα πατρόν για το μέλλον!
Ως γνωστό, ξεσήκωσα το σχέδιο σε ριζόχαρτο για να μπορώ να ξαναχρησιμοποιήσω το πατρόν στο μέλλον σε περίπτωση που θέλω να το ράψω σε άλλο νούμερο. Το επισημαίνω αυτό, γιατί αφού εκτυπώσεις το πατρόν, σχεδόν όλες οι εταιρίες σου προτείνουν να κόψεις απευθείας το νούμερο που χρειάζεσαι. Ωστόσο, με αυτό τον τρόπο πρέπει να ξαναεκτυπώσεις το πατρόν αν θες άλλο μέγεθος. Ούτε οικονομική, ούτε οικολογική πρακτική, κατά τη γνώμη μου.
Τα καρφίτσωσα πρόχειρα στις πλαϊνές ραφές και τους ώμους και ήμουν έτοιμη για μια πρώτη πρόβα. Ομολογώ ότι δείχνει πολύ καλό πάνω μου! Άνετο κι απλό, είναι πολύ του γούστου μου.
Φυσικά, μάζεψα με ιδιαίτερη ευλάβεια ό,τι ρεταλάκια προέκυψαν από το σεντόνι για ν' αξιοποιηθούν σε χειροτεχνίες πατσγορκ. Οι αγαπημένες φίλες μπλόγκερς, Ρένα, Ρούλα και Μαριάννα, με καταλαβαίνουν, αφού κι αυτές μαζεύουν τα δικά τους κουρελάκια κι όλοι εκείνοι που ασχολούνται με την τεχνική αυτή!
Για το εξωτερικό ύφασμα του μπουφάν λέω να χρησιμοποιήσω ένα λεπτό κοτλέ ύφασμα που διαθέτω εδώ και ποοοοοοολλά χρόνια και που με ακολουθεί πιστά σε όλες τις μετακομίσεις. Τη φόδρα θα την αγοράσω από το μοναδικό κατάστημα με υφάσματα που βρήκα στο Αργοστόλι, το οποίο πλέον πουλάει σχεδόν αποκλειστικά εργόχειρα στους ξένους τουρίστες το καλοκαίρι. Σε μια γωνιά διαθέτει κάτι ξεχασμένα τόπια από ελληνικές εταιρίες που μεσουρανούσαν μέχρι τη δεκαετία του εβδομήντα. Πραγματικά, δείχνουν πολύ ποιοτικά υφάσματα, κλασσικά και ταυτόχρονα μοντέρνα! Πήγα το Σάββατο για να βρω ύφασμα κατάλληλο για φόδρα (σκέφτομαι κάτι σε βισκόζη) αλλά ατύχησα μιας και ήταν κλειστό…Απ’ ό,τι κατάλαβα, η μοδιστρική δεν είναι το φόρτε του νησιού. Ούτε καν μεταλλικό φερμουάρ δεν μπόρεσα να βρω σε κατάστημα που θεωρητικά εκπροσωπεί και τη Singer. Είναι βέβαια, πολύ κρίμα αυτό, γιατί φαίνεται πόσο πολύ έχει χαθεί απ’ την καθημερινότητα των νεότερων ανθρώπων η ενασχόληση με αυτή την τέχνη. Το fast fashion έχει δημιουργήσει την κουλτούρα του ότι είναι πιο οικονομικό ν’ αγοράσω κάτι παρά να το φτιάξω. Και είναι αλήθεια εν πολλοίς, αλλά θα ήταν καλό επίσης να σκεφτούμε αν τα νέα ρούχα μπορούν ν’ αντέξουν στο χρόνο.
Φυσικά, δεν μπορεί να συγκριθεί το Αργοστόλι με το Ηράκλειο της Κρήτης, αλλά εκεί ήταν ένας μικρός παράδεισος για μένα, με τα υφασματάδικά του για κάθε βαλάντιο και με αρκετά μαγαζιά με είδη ραπτικής. Και το πιο σημαντικό, με κατάστημα που μου έκανε το καλύτερο σέρβις στη ραπτομηχανή μου! Απ' την άλλη μεριά και στην Κέρκυρα μόνο ένα κατάστημα είχε απομείνει με υφάσματα ενδυσης. Φαίνεται ότι η τάση είναι ίδια στις μικρές πόλεις. Τί να κάνουμε, θα προσαρμοστώ στις νέες συνθήκες κι όλο και κάτι θα καταφέρω!
Ελπίζω στην επόμενη ανάρτηση να μπορώ να σας δείξω το ύφασμα της φόδρας και να έχω προχωρήσει με την κατασκευή μου.
Μέχρι τότε, καλά να περνάτε!
Ευγενία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου