Ετοιμάζοντας μια τσαντούλα για τη νέα χρονιά

Καλημέρα σε όλη την παρέα!

Ελπίζω να είστε καλά και ν' απολαμβάνετε τις μέρες του Γενάρη, με ό,τι φέρνει η καθεμία τους. Σιγά σιγά η ρουτίνα επανέρχεται, οι χριστουγεννιάτικες διακοπές μετατρέπονται σ' ευχάριστες αναμνήσεις κι έτσι συνεχίζουμε τον κύκλο της ζωής. 

Χθες, λοιπόν, αποφάσισα να κινητοποιηθώ λίγο πιο πολύ και για τη νέα χρονιά να ράψω μια απλή tote bag (ένα project ακάμωτο, που με ακολουθεί από την Κέρκυρα). Τα είχα όλα έτοιμα, το ύφασμα, τους ιμάντες, το θερμοκολλητικό, το φερμουάρ και τα μεταλλικά στοιχεία. Ακόμα και τις διαστάσεις, μιας και θα επαναλάμβανα επί της ουσίας την τσάντα που είχα φτιάξει κάποια χρόνια πριν για την αδερφή μου. 

Στην Κέρκυρα, όμως, ξελογιάστηκα και το 'ριξα στο ράψιμο ρούχων, κάτι που μέχρι τότε δεν το τολμούσα. Τώρα, βέβαια ήρθε η κατάλληλη στιγμή για μια επαναφορά, μιας και χρειάζομαι την τσάντα για να κουβαλάω τα μαθήματα του κλαρινέτου στο μάθημα. Ναι, ναι, καλά ακούτε. Αυτό το χόμπι το αρχίσαμε με το Βασίλη στην Κέρκυρα κι ομολογουμένως δεν υπήρχε καταλληλότερο νησί για να γραφτούμε σε μια φιλαρμονική και να καταπιαστούμε με τη μουσική. 

Ο Βασίλης με τη στολής της Φιλαρμονικής
Σιναράδων μετά τον Επιτάφιο πέρυσι

Έτσι, λοιπόν, μετά από δεκαετίες αδράνειας -μιας και οι δυο μας κάναμε μουσική στα μαθητικά μας χρόνια- ξαναγίναμε μαθητές σε κάτι εντελώς καινούργιο για μας. Ο Βασίλης στην τρομπέτα κι εγώ στο κλαρινέτο. Ντουέτο και στη μουσική, λοιπόν!  

Βέβαια, προτού αρχίσω το νέο πρότζεκτ έκανα μια γενική τακτοποίηση στα ραπτικά μου. Σουλουπώθηκαν τα υφάσματα, αυτά τα λίγα που κουβαλάω σε κάθε μετακόμιση, τακτοποιήθηκαν τα quilt tops και μπήκαν όλα σε μια σακούλα για να μετατραπούν σε παπλώματα. Τακτοποίησα και τα ρεταλάκια μου, μέσα σε ειδικά σακουλάκια το καθένα. Κράτησα και τα πιο μικρά αυτή τη φορά μήπως κάνω χριστουγεννιάτικα σουβέρ με τη μέθοδο του quilt-as-you-go. Κι όλα αυτά τα σακουλάκια μπήκαν σε μια μια μεγάλη θήκη για σεντόνια για να μην είναι παραπεταμένα εδώ κι εκεί.  

Χθες έκοψα τα δυο υφάσματα της τσάντας, κόλλησα το θερμοκολλητικό και σήμερα τα έραψα. Έτοιμη η μισή τσάντα! Τώρα της λείπει και η φόδρα, η οποία έχει περισσότερη δουλειά. Ετοίμασα το φερμουάρ, βρήκα και το ύφασμα κι ευελπιστώ μες στο Σαββατοκύριακο να την ολοκληρώσω. 

Μέσα στη βδομάδα έλαβα κι ένα ωραίο δωράκι από την αγαπημένη φίλη-μπλόγκερ, Μαριάννα. 

Ήταν μια πανέμορφη έκπληξη για μένα. Το πακετάκι της περιελάμβανε ένα γούρι για τη νέα χρονιά -ένα λουλούδι από γκρι ύφασμα- και μια κάρτα φτιαγμένη από υπέροχα, μικρά κουρελάκια να σχηματίζουν το πιο χαριτωμένο χριστουγεννιάτικο δεντράκι. 

Σ' ευχαριστώ πολύ, Μαριάννα μου, για τα δωράκια σου κι ελπίζω να έχεις κι εσύ μια δημιουργική χρονιά, με πολύ πάτσγορκ!!

Καλό Σαββατοκύριακο σας εύχομαι, 

Ευγενία