Η καλύτερη εποχή για διάβασμα!

Σας αρέσει το διάβασμα; Εμένα πολύ! Νομίζω ότι δεν πάω πουθενά χωρίς το βιβλίο που διαβάζω κάθε φορά ή έστω χωρίς ένα περιοδικό. Είναι η καλύτερη συντροφιά μου όταν ξέρω ότι θα βρω αναμονή εκεί που πάω. Δε θα ξεχάσω που όταν έπρεπε να πάω στον ΟΑΕΔ τα χρόνια της κρίσης περίμενα στωικά στην ουρά κατά μέσο όρο τρεις ώρες παρέα μ' ένα βιβλίο. Πώς αλλιώς ν' αντιμετωπίσεις τέτοια  ορθοστασία και χάσιμο χρόνου, άλλωστε. Επίσης, όταν πήγαινα στο Γυμνάσιο των Σπάτων για μάθημα, τη μιάμιση ώρα μέσα στα μέσα μεταφοράς την πέρναγα παρέα με τους ήρωες των βιβλίων μου. Όπως βλέπετε, δεν άφηνω λεπτό να πάει χαμένο, ειδικά όταν το βιβλίο είναι πραγματικά καλό. 

Το προηγούμε Πασχα έπεσε στα χέρια μου η "Άννα Καρένινα", μια παλιά έκδοση που βρήκα στη βιβλιοθήκη της πεθεράς μου, ένα έργο πάνω από 800 σελίδες. Δεν είχα ξαναδιαβάσει ποτέ Ρώσο λογοτέχνη μιας και οι τίτλοι πολλών έργων αυτής της σχολής μου φαίνονταν απωθητικοί, φοβιστικοί και βαρύγδουποι στα χρόνια της εφηβίας μου. Τελικώς, το έργο με κέρδισε και η γραφή του Τολστόι με γοήτευσε τόσο πολύ και μου φανέρωσε μια εποχή και μια κοινωνία παντελώς άγνωστες για μένα. Ομολογώ με μάγευσε η λογοτεχνική του πένα!

Οταν το Φλεβάρη ζήτησα... με κάποια σχετική αφέλεια από την αδερφή μου να μου δωρίσει το "Πόλεμος και Ειρήνη" για τα γενέθλιά μου, ούτε που ήξερα ότι επρόκειτο για ένα τετράτομο έργο... Μεγαλεπήβολο πλάνο να φέρω εις πέρας αυτό το έργο σκέφτηκα και να που τώρα έχω την καλύτερη ευκαιρία για να αφιερωθώ στην ανάγνωσή του. Λίγες σελίδες μου απομένουν από τον πρώτο τόμο και αδημονώ για τις εξελίξεις. 

  

Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που βρισκόμαστε το βιβλίο μπορεί να γίνει το στήριγμά μας, να μας χαλαρώσει, να μας ταξιδέψει, να μας ενημερώσει, να μας μορφώσει. Να ενώσει την οικογένεια και να καλλιεργήσει τη φιλαναγνωσία σε όλες τις ηλικίες. Αν και είμαι πιστή οπαδός του χάρτινου βιβλίου, τη σημερινή εποχή ευτυχώς στο διαδίκτυο υπάρχει μεγάλη ποικιλία από δωρεάν ψηφιακά και ηχητικά βιβλία στα ελληνικά, που μπορούν να μας λύσουν τα χέρια.

Τέλος, αν ψάχνετε έμπνευση για το επόμενο βιβλίο σας μπορείτε να βρείτε εδώ τις δικές μας αναγνωστικές προτάσεις, που αφορούν κατά βάση σε λογοτεχνικά, επιστημονικά και φιλοσοφικά συγγράματα. 

Αφού πρέπει να μείνουμε στο σπίτι ας βγούμε κερδισμένοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο! 

Φιλάκια πολλά, 

Ευγενία  

Η ρουτίνα που επανέρχεται...

Γεια χαρά σε όλη την καλή παρέα!

Μετά από αποχή δυο μηνών βρήκα επιτέλους τη διάθεση για να γράψω έστω και μια μικρή ανάρτηση για να δηλώσω παρούσα και για να πω χρόνια πολλά στην αδερφούλα μου, η οποία γιορτάζει σήμερα. Τί κι αν πλέον μας χωρίζουν μόνο τρία χμ. είναι τόσο δύσκολο να ειδωθούμε... 

Αναρωτιέμαι, καλό ή κακό πράγμα η ρουτίνα; Εμένα απ' όταν έπαθε το μικροπρόβλημα η ραπτομηχανή ξαφνικά χάλασε και ο ρυθμός μου, αφού ενώ συνέχιζα να ράβω με τη ραπτομηχανή της πεθεράς μου, όρεξη για γράψιμο δεν είχα. Σα να σκάλωσε κάποιο εσωτερικό γρανάζι... Εβγαζα περιστασιακά φωτογραφίες, αλλά παρέμεναν αποθηκευμένες στον υπολογιστή. Παρέα έρχονταν και τα άλλοθι και οι αναβολές. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι η ραπτομηχανή λειτουργεί και πάλι κανονικότατα κι ευτυχώς πρόλαβα να την επισκευάσω πριν την άφιξη του κορονοϊού. Το κακό της υπόθεσης δεν χρειάζεται βέβαια τη δική μου περιγραφή. Όλοι μας βιώνουμε την κοινή πραγματικότητα, ο καθένας με το δικό του τρόπο. 

Υπό αυτές τις νέες συνθήκες καταλήγω στο ότι η ρουτίνα είναι ευεργετική κι αυτή, λοιπόν, προσπαθώ να επαναφέρω, αφού επί της ουσίας με κρατά σε δράση και σ' επαφή με τη διαδικτυακή γειτονιά μας. Σήμερα πραγματικά επέβαλα στον εαυτό μου να γράψω ένα μικρό κείμενο δείχνοντάς σας λίγα στιγμιότυπα αυτών των δύο μηνών.

Να λοιπόν, τί έραψα όλο αυτό το διάστημα: μικρά πορτοφολάκια για τα ψιλά αξιοποιώντας αγαπημένα ρετάλια. Είναι πραγματικά τόσο απλά στην κατασκευή τους και σας προτείνω να ράψετε κι εσείς τα δικά σας. Αν έχετε λίγο ύφασμα κι ένα φερμουάρ, αναλάβατε δράση. Εγώ το πρώτο το έφτιαξα χρόνια πρίν ακολουθώντας οδηγίες από το Pinterest.  

Επίσης, η ενασχόληση με τις γλάστρες μου, μου κρατούν πραγματική συντροφιά ειδικά αυτές τις μέρες. Οι βολβοί που φυτέψαμε το Φθινόπωρο μας χάρισαν τα πρώτα άνθη και είναι χάρμα οφθαλμών. Χθες περάσα ολόκληρο το πρωινό μου φροντίζοντας τα φυτά κι ομολογουμένως αυτή η έκθεση στο πράσινο με γέμισε χαρά, ηρεμία κι αισιοδοξία. 

Η ορχιδέα μας κρατάει ακόμη τ' άνθη της, ενώ οι φρέζιες και οι νάρκισσοι ξεπροβάλουν συνεχώς. Πραγματικά το θέαμα είναι πανέμορφο. Και να φανταστείτε ότι το μπαλκονάκι μου είναι μικρό.  

Bέβαια, δεν θα μπορούσα  να παραλείψω τα μαγειρικά μας κατορθώματα! Λίγο πριν την Καθαρά Δευτέρα φτιάξαμε λαχανόπιτες και μερικές τις καταψύξαμε άψητες. 

Είναι αλήθεια ότι κάθε τόσο αγοράζω απ' τη λαϊκή  σπανάκι, σέσκουλα, τσουκνίδια, καυκαλήθρες και άλλα ωραία αρωματικά και το Σαββατοκύριακο ετοιμάζω τις πιτούλες μου. Αν μου περισσέψει λίγο ζυμάρι το αξιοποιώ φτιάχνοντας και γέμιση για τυρόπιτα. 

Αυτές οι πιτούλες με βγάζουν πάντα ασπροπρόσωπη όταν τα βράδια δεν ξέρουμε τί να φάμε. Εννοείται ότι δοκιμάσαμε και νέες συνταγές για ψωμάκια, αξιοποιώντας όση μαγιά μας είχε απομείνει απ' τα Χριστούγεννα. 

Κλείνοντας, σας υπενθυμίζω ότι στο ιστολόγιό μας μπορείτε να βρείτε αρκετά δημιουργικά tutorials όπως αυτά που έχει επιμεληθεί η Ευαγγελία με θέμα την δημιουργική απασχόληση των παιδιών, όπως τα παρακάτω:

Φτιάχνουμε κινούμενη άμμο με υλικά που έχουμε στο σπίτι 

Τέλεια συνταγή για σπιτική πλαστελίνη

Οδηγίες για να κατασκευάστε κουκλοθέτρο στο σπίτι

Επίσης, αν είστε φάν του φέλτ και άλλων χειροτεχνιών μπορείτε να βρείτε πολλές ιδέες και tutorials στο blog της Ευαγγελίας.

Τέλος, αν νοιώθετε ότι θέλετε να μετατρέψετε τη βαρεμάρα σας σε δημιουργικότητα τότε σας υπενθυμίζω ότι πολύ παλιότερα είχα γράψει μια ανάρτηση σχετικά με την πλατφόρμα Craftsy, η οποία πλέον μετονομάστηκε Bluprint. Σε αυτή θα βρείτε αρκετά μαθήματα για ράψιμο, πλέξιμο, ζωγραφική, φωτογραφία, μαγειρική κα. που προσφέρονται δωρεάν. Μέσα απ' αυτά τα μαθήματα έραψα την πρώτη μου tote bag, έμαθα πάρα πολλά για το patchwork και το καπιτονάρισμα και γενικώς εξοικειώθηκα με τον κόσμο του ραψίματος. 

Φιλάκια πολλά, 

Ευγενία 

Η πρώτη tote bag της χρονιάς.

Γεια χαρά σε όλους σας!

Η σημερινή ανάρτηση θα μπορούσε να έχει και τον τίτλο "Ράβοντας με δανεική ραπτομηχανή" κι όπως καλά καταλαβαίνετε η ραπτομηχανούλα μου με εγκατέλειψε εδώ και λίγες μέρες. 

Καθώς φαίνεται, δεν τα άντεξε τα εντατικά ραψίματα της Πρωτοχρονιάς και μετά τα σακίδια παρέδωσε πνεύμα...ή μάλλον μέσα της μπήκε ένα διαβολικό πνεύμα κι άρχισε να ράβει μόνη της ασταμάτητα! Μπορείτε να το πιστέψετε; Ο μόνος τρόπος για να την σταματήσω ήταν να τη βγάζω από την πρίζα. Κι ενώ την πήγα για σέρβις και την παρέλαβα χθες, σήμερα άρχισε να κάνει τα ίδια. Για να δούμε, θα καταφέρω να την επισκευάσω;; Ελπίζω πως ναι. Αν έχετε να μου συστήσετε κάποιον για αξιόπιστο σέρβις singer ραπτομηχανής πείτε μου!!!

Την τσάντα που σας παρουσιάζω σήμερα κατάφερα να τη φτιάξω με την ραπτομηχανή που μου δάνεισε η πεθερά μου. Μια παρόμοια είχα ράψει πριν δυο χρόνια στην Κρήτη για τα καθημέρα μου ψώνια. Κι επειδή είναι πραγματικά πολύ πρακτική, κομψή κι ευρύχωρη αποφάσισα να ράψω μια ακόμα για να τη δωρίσω στην πεθερά μου, που γιόρταζε τις προάλλες. 

Τα υφάσματα τα είχα πρόχειρα στο σπίτι. Τον καμβά σε μπεζ χρώμα τον έχω αγοράσει από την Καλαμιώτου και τον χρησιμοποιώ τακτικά σε τέτοια  projects. Ο καμβάς με τα μικρά σχέδια είναι ένα ιαπωνικό ύφασμα που είχα αγοράσει χρόνια πριν από τη Βαρκελώνη σε ένα ταξίδι με τις μαθήτριές μου. Το φύλαγα ως κόρη οφθαλμού μέχρι να βρω ένα ωραίο λόγο για να το χρησιμοποιήσω και φέτος ήρθε η σειρά του! 

Ένα μονόχρωμο, βαμβακερό ύφασμα σε ιδιαίτερο μπλε ήταν η ιδανική λύση γαι την μεγάλη εξωτερική τσέπη. Για τη φόδρα επέλεξα ένα ριγέ, ενώ πρόσθεσα και μια εσωτερική τσέπη χρησιμοποιώντας το ίδιο μπλε ύφασμα. Οι συνθετικοί ιμάντες είναι αρκετά φαρδείς για να είναι άνετοι στον ώμο και να μοιράζεται όσο καλύτερα το βάρος της τσάντας. 

Σήμερα βρήκαμε την ευκαιρία να βγούμε για φωτογράφιση και παρά την σχετική μουνταμάρα όλο και κάτι καταφέραμε! 

Σας αποχαιρετώ και σας εύχομαι καλή εβδομάδα!

Ευγενία

     

Τα τελευταία ραψίματα του 2019: δύο αγορίστικα backpacks για μεγάλες περιπέτειες!

Μην πείτε ότι δε σας είχα προειδοποιήσει! Μετά το σακίδιο της Ελενίτσας, άλλα δυο ανηψάκια διεκδίκησαν τα προσωπικά τους ραψίματα κι έτσι η θεία βρέθηκε παραμονές Πρωτοχρονιάς να σχεδιάζει, να κόβει και να ράβει μανιωδώς!

Γι' αυτά τα σακίδια κάναμε επαγγελματική δουλειά σας λέω! Μιας και δε διέθετα κατάλληλα υφάσματα -είναι γεγονός ότι τα ραψίματά μου έχουν κοριτσίστικο χαρακτήρα- αναζητήσαμε τα υφάσματα στο διαδίκτυο, παραγγείλαμε δείγματα για ν' αποφασίσουν τ' αγόρια ποιό πραγματικά ύφασμα ήθελαν και μετά κάναμε την τελική αγορά. 

Οταν έφτασε η ώρα της κατασκευής και θέλοντας να δοκιμάσω κάτι καινούργιο και πιο αγορίστικο σε ύφος έκανα κάποια προσχέδια σ' ενα κομμάτι χαρτί σκεπτόμενη τα σακίδια του εμπορίου, που τώρα τελευταία είναι πολύ της μοδός. 

Έβαλε κι ο Βασίλης τις δικές του πινελιές κι έτσι αποφασίσαμε ότι το κάθε σακίδιο θα διέθετε δυο πλαϊνές τσέπες, εξωτερική τσέπη με φερμουάρ στην πλάτη κι απλή τσέπη στο εσωτερικό. 

Αρχικά σχεδιάσα τα κομμάτια για το μπλε σκούρο σακίδιο, που προοριζόταν για τον μικρότερο της παρέας, 5 χρονών! Μετρώντας και ξαναμετρώντας στο χαρτί όλες τις διαστάσεις για ν' αποφύγω δυσάρεστα λάθη, μιας και τα υφάσματα είχαν παραγγελθεί από τη Γερμανία. Αρά, περιθώριο λάθους...κανένα!

Το γεγονός ότι είχα φτιάξει εκ των προτέρων το σακίδιο της Ελενίτσας με βοήθησε στην κατασκευή των ιμάντως για την πλάτη. Επίσης, την τσέπη με το φερμουάρ την έκανα στο άψε σβήσε. Η μεγαλύτερη αγωνία ήταν να πετύχω τις σωστές αναλογίες για μια όμορφη οπτικά τσάντα που θα είναι και λειτουργική ταυτόχρονα. 

Ετσι, λοιπόν άρχισα την Παρασκευή το απόγευμα και την Κυριακή απόγευμα η πρώτη ήταν έτοιμη!! Μας ενθουσιάσε, δεν το κρύβω! Βγήκε πολύ όμορφη κι έτσι με αναπτερωμένο ηθικό έβαλα μπρος για τη δεύτερη. Θα έκανα ακριβώς την ίδια αλλά σε μεγαλύτερο μέγεθος, αφού ο μεγάλος ανηψιος είναι 8 χρονών. 

Ξανά λοιπόν σχεδιασμός, μετρήματα και μαθηματικά για να μεγαλώσει το πατρόν... Πλέον όμως η δεύτερη τσάντα ραβόταν πιο εύκολα. Τρίτη πρωί, παραμονή Πρωτοχρονιάς κολλημένη στη ραπτομηχανή για να κάνω τα τελικά ραψίματα. Ε, τότε βγήκαν και όλα τα μικροπροβλήματα, στα τελευταία γαζιά. 

Κι εκεί που πραγματικά έκανα το τελευταίο μου γαζί, έσπασε η βελόνα και μ' αυτό τον τρόπο μου έστειλε η καλή μου η ραπτομηχανή το δικό της μήνυμα. "Νισάφι πια" μου είπε, "τώρα βρήκες να με ξεπαστρέψεις, Πρωτοχρονιάτικα;;". 

Πέρασα το κορδόνι στο drawstring, τη σιδέρωσα και ικανοποιήθηκα κι από αυτό το αποτέλεσμα! Τα καταφέραμε, είπα. Αφού φωτογραφήθηκαν τις τυλίξαμε με χαρτί χριστουγεννιάτικο και τους τις δωρίσαμε την Πρωτοχρονιά μαζί μ' ένα βιβλίο για τον καθένα! 

Κι έτσι, λοιπόν, η χρονιά έκλεισε όπως της άξιζε, με περιπετειώδη ραψίματα γεμάτα αγάπη, δημιουργικότητα και προκλήσεις. Και βέβαια, μπορώ να πω ότι δικαιωματικά το 2019 ήταν για μένα η χρονιά της τσάντας, μιας και χωρίς να το καταλάβω δεν έραψα ούτε μια ούτε δυο αλλά...έντεκα! Δείτε και τα πειστήρια... Όλες δωράκια σε αγαπημένα μου πρόσωπα!

Εμένα όλες είναι αγαπημένες μου. Εσείς ποιό σχέδιο προτιμάτε άραγε;;

Φιλάκια πολλά, 

Ευγενία