Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Το βιβλίο του μήνα: "Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλι", Εκδόσεις Γκοβόστη

Η αλήθεια είναι ότι δε γνώριζα τίποτε για τη Λαίδη Τσάτερλι πέρα από το γεγονός ότι είχε εραστή ενώ πάντα με συνόδευε μια συγκεχυμένη και παρεξηγημένη άποψη γι' αυτό το έργο με το τόσο διάσημο τίτλο! Το καλοκαίρι ψάχνοντας στο βιβλιοπωλείο για το επόμενο βιβλίο που θα διάβαζα αυτός ο ελαφρώς φθαρμένος, ροζ τόμος μου τράβηξε το βλέμμα κι όταν διάβασα τον τίτλο του  μου φάνηκε σχεδόν καρμική η συνάντησή μας. 


Η ιστορία είναι ένας ύμνος στην πραγματική και ουσιαστική αγάπη, την αγάπη εκείνη που εξελίσσεται αργά και σταθερά, που σέβεται εξίσου το σώμα και το πνεύμα και που τροφοδοτεί την ύπαρξη των ηρώων ώστε να παλέψουν  με υπομονή κι επιμονή για το κοινό τους μέλλον. 


Μεταφερόμαστε, λοιπόν, στα Μίντλαντς της βιομηχανοποιημένης πια Μ. Βρετανίας των αρχών του 20ου αιώνα. Μέσα από το ερωτικό τρίγωνο που δημιουργεί ο Ντ. Χ. Λώρενς βάζει στο στόχαστρο την επηρμένη άρχουσα τάξη, η οποία γοητεύεται από τη δύναμη του μυαλού, του χρήματος και της μηχανής επιλέγοντας ν' αντιμετωπίζει τον έρωτα και τη σωματική επαφή ως κάτι το παρακατιανό κι ενοχλητικό. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο ο παραπληγικός, νεαρός Σερ Τσάτερλι προσπαθεί να θεμελιώσει το γάμο του με την Κόνστανς Ριντ, ωστόσο εν τέλει αυτή η πνευματική καταπίεση και η απομόνωση  θα εξωθήσει την πρωταγωνίστρια στην αγκαλιά του επιστάτη τους Όλιβερ Μέλλορς. Η σχέση τους αν κι αντισυμβατική- σχεδόν τραγελαφική- σιγά σιγά θα ισορροπήσει δίνοντας αξία τόσο στην πνευματική όσο και τη σαρκική επαφή καθώς και στον αμοιβαίο σεβασμό. Μόνο τότε θα νοιώσουν την ανάγκη να προστατέψουν και να παλέψουν για την πολύτιμη σχέση τους, που έρχεται σε σύγκρουση με το βρετανικό κατεστημένο. 


Ψάχνοντας περισσότερο για το συγγραφέα και το έργο του ανακάλυψα ότι αν και πρωτοεκδόθηκε ιδιωτικά στην Ιταλία το 1928, το βιβλίο υπέστη βάναυση λογοκρισία για πάνω από τριάντα χρόνια σε Ευρώπη, Αμερική κι Αυστραλία ενώ μόλις το 1960  στα πλαίσια του νόμου περί "δημοσίας αιδούς" οι εκδόσεις Penguin Books κέρδισαν το δικαστικό αγώνα καταφέρνοντας τελικώς να εκδώσουν το μυθιστόρημα ολόκληρο. Έτσι, "Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλι" αποτελεί ένα λογοτεχνικό ορόσημα αφού για πρώτη φορά τυπώθηκε βιβλίο στην Μ. Βρετανία που περιείχε λέξεις που ονομάτιζαν και περιέγραφαν σαφώς τα μέλη του σώματος και την ερωτική πράξη ενώ η δεύτερη έκδοση του 1961 αφιερώθηκε στους 12 ενόρκους-9 άνδρες και 3 γυναίκες- που αποφάσισαν ότι η Penguin Books δεν ήταν ένοχη!


Ο "Εραστής της Λαίδης Τσάτερλι" είναι μια πραγματικά τρυφερή ιστορία αγάπης που κρύβει τόσες αλήθειες για τις ανθρώπινες σχέσεις κι βρίσκει άμεσες αναφορές στη δική μας, σύγχρονη εποχή.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Ρύζι Στρογγανόφ στο φούρνο με κόκκινη κολοκύθα κι αποξηραμένα μανιτάρια

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν αφιερωμένο σε νέες γευστικές εμπειρίες. Ένα γρήγορο ταξίδι στη Θεσσαλονίκη με αφορμή ένα γάμο μας έδωσε την ευκαιρία ν' αγοράσουμε το νέο τεύχος του Jamie Oliver από το αεροδρόμιο, αφιερωμένο ως επί το πλείστον σε φθινοπωρινές γεύσεις. Η κολοκύθα κυριαρχεί παντού, είτε λόγω εποχής είτε με αφορμή τη γιορτή του Haloween κι εμείς άλλο που δε θέλαμε να δοκιμάσουμε κάτι εντελώς διαφορετικό. 


Το πρώτο πράγμα που μας κίνησε την περιέργεια ήταν αυτό το ρύζι, το οποίο ψήνεται στο φούρνο, παίρνει τη μορφή του ριζότου, είναι χορταστικό και πανεύκολο. Μην το προσπεράσετε, δώστε του την ευκαιρία που του αξίζει. Πραγματικά, είναι κι εξαιρετική ιδέα για τα γιορτινά τραπέζια που όλοι μας θέλουμε να σερβίρουμε κάτι πρωτότυπο. 


Τα υλικά για 4 άτομα είναι:
800 γρ. κόκκινη κολοκύθα, καθαρισμένη και κομμένη σε μικρά κομμάτια
2 κόκκινα ξερά κρεμμύδια, τεμαχισμένα σε μέτρια κομμάτια
ελαιόλαδο
1 κουταλάκι πάπρικα καπνιστή
15 γρ. αποξηραμένα μανιτάρια porcini
300 γρ. μακρύκοκκο ρύζι (εγώ προτίμησα άγριο)
25 μλ. μπράντι ή κάτι παρεμφερές
150 μλ. κρέμα γάλακτος με χαμηλά λιπαρά
30 γρ. παρμεζάνα τριμμένη 
ένα ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
10 μικρά αγγουράκια τουρσί ψιλοκομμένα
1 μικρό σκόρδο τριμμένο

Εκτέλεση:
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου. Τοποθετούμε σε βαθύ ταψί την κολοκύθα και τα κρεμμύδια, τα ραντίζουμε με λίγο ελαιόλαδο, πασπαλίζουμε με την πάπρικα, αλατοπιπερώνουμε κι ανακατεύουμε καλά. Ψήνουμε στο φούρνο για 30-40 λεπτά, μέχρι η κολοκύθα να έχει μαλακώσει αρκετά. Δοκιμάζουμε μ' ένα πιρούνι να δούμε αν τρυπιέται εύκολα ώστε να σιγουρευτούμε.

Στο μεταξύ, βράζουμε νερό σ' ένα μεσαίο μπρίκι, τοποθετούμε τα μανιτάρια σ' ένα πυρίμαχο μπολ και τα σκεπάζουμε με το βραστό νερό. Μετά από 10 λεπτά τα στραγγίζουμε και τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια. 

Αφού έχει ψηθεί η κολοκύθα, αποσύρουμε το ταψί από το φούρνο και προσθέτουμε τα μανιτάρια και το ρύζι. Ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά το μπράντι μέσα σ' ένα ρηχό τηγανάκι για 30 δεύτερα και μ' ένα σπίρτο το κάνουμε φλαμπέ (προσοχή με τη φωτιά). Αφού σβήσει η φωτιά ρίχνουμε το ποτό πάνω από το ρύζι. 

Ανακατεύουμε καλά την κρέμα γάλακτος μαζί με την παρμεζάνα σ' ένα μπολ και περιχύνουμε το μείγμα πάνω από το ρύζι. Προσθέτουμε και 400 μλ. νερού, ανακατεύουμε όλα τα υλικά και βάζουμε το ταψί ξανά στο φούρνο. Μαγειρεύουμε το φαγητό για 30 περίπου λεπτά, ώσπου ν' απορροφηθεί όλο το νερό και να έχει μαγειρευτεί το ρύζι. Εγώ πρόσθεσα άλλες δυο φορές νερό μέχρι να βράσει το ρύζι, οπότε σας συστήνω να το παρακολουθείτε προς το τέλος το φαγητό.    

     
Στο μεταξύ αναμιγνύουμε σε μπολ το σκόρδο με τ' αγγουράκια και το μαϊντανό. Αφού γίνει το φαγητό, το βγάζουμε από το φούρνο, πασπαλίζουμε με το μείγμα του σκόρδου και ραντίζουμε με λίγο ελαιόλαδο. Προσωπικά το τελευταίο στάδιο μου φαινόταν αδιάφορο αλλά πραγματικά παρατήρησα ότι αναδεικνύει τις γεύσεις.



Βέβαια, δε θα μπορούσε να λείψει κι ένα γλυκό κι αυτή τη φορά η μηλόπιτα είχε την τιμητική της. Παρέα με τ' απαραίτητα σύνεργα έκοψα 215 τετράγωνα με λευκό φόντο για ένα πάπλωμα που βρίσκεται στα σκαριά. 



Δεν μπορείτε να πείτε, γεμάτο το Σαββατοκύριακο, ε;
Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία

   

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Μια τσάντα για όλα τα απαραίτητα ενός μωρού!

Χαίρεται, χαίρεται!

Όπως σας έλεγα τις προάλλες έστειλα στην ξαδέρφη μου την κατασκευή που μου είχε ζητήσει να της ετοιμάσω με τα υπέροχα υφάσματα από τη συλλογή "Windy day"



Πρόκειται φυσικά για μια τσάντα φτιαγμένη για να μεταφέρει όλα τα απαραίτητα της μικρούλας της κόρης, που είναι μόλις λίγων μηνών. 


Μετά από διαβουλεύσεις και ανταλλαγή ιδεών μέσα από το Pinterest καταλήξαμε ότι μια Aragon bag θα ήταν η καλύτερη επιλογή. 




Αφού αγόρασα το πατρόν κι όλα τα υλικά ξεκίνησα την κατασκευή σχεδιάζοντας πρώτα το patchwork. Με το που έκοψα τα δυο πάνελ άρχισα να ενθουσιάζομαι με το όλο project μιας κι επιτέλους έπαιρνε σάρκα και οστά.


Το επόμενο στάδιο ήταν να  τρυπώσω τα πάνελ με το αφρώδες υλικό που χρησιμοποίησα, το οποίο θα έδινε βέβαια και το σχήμα της τσάντας. Σειρά είχαν τα χερούλια και η κατασκευή των πλαϊνών πάνελ.  


Μετά ακολούθησε η κατασκευή των τσεπών, οχτώ στο σύνολο: δύο με φερμουάρ, τέσσερις πλαϊνές(μέσα κι έξω), μια μπροστινή και μια μεγάλη εσωτερική, χωρισμένη σε δυο μέρη. 


Για τις εξωτερικές πλαϊνές τσέπες κάναμε μάλιστα και ιδιαίτερο casting γιατί πραγματικά θα επηρέαζαν κατά πολύ το τελικό ύφος της τσάντας. Καταλήξαμε στις φούξια για να δώσουν έναν κοριτσίστικο τόνο. 


Αφού φτιάχτηκαν όλα τα μέρη πέρασα στη τελική σύνθεση που ήταν και το πιο δύσκολο μέρος μιας και πλέον υπήρχαν πολλά στρώματα υφάσματος, αφρώδους υλικού και βλιζελίνης. 




Για να σιγουρευτώ ότι όλα θα έμεναν στη θέση τους τρύπωσα όλη την τσάντα και μετά άρχισα το ράψιμο. Αργά και σταθερά, γιατί ούτως ή άλλως η μηχανή ζοριζόταν κυρίως την ώρα που έφτανα στις καμπύλες. 



Αυτό ήταν και το κομμάτι στο οποίο έκανα και τις μεγαλύτερες παύσεις. Να σιγουρευτώ ότι όλα τα στρώματα είναι στη θέση τους, ότι ράβω διατηρώντας σωστά τα περιθώρια και χωρίς να είμαι ποτέ και τόσο σίγουρη για το αποτέλεσμα. Τελικώς τα κατάφερα, η τσάντα ράφτηκε σωστά και πήρα μια μεγάλη ανάσα. Αλλά δεν τελείωσα εκεί, σειρά είχε το ρέλι το οποίο θα κάλυπτε τις ραφές. Αφού το έφτιαξα από το ίδιο ύφασμα που διάλεξα για τη φόδρα το στερέωσα με τη ραπτομηχανή προσθέτοντας πρακτικώς  άλλο ένα στρώμα υφάσματος αλλά το τελικό ράψιμο το έκανα στο χέρι για να είναι απολύτως σίγουρη. Επρόκειτο άλλωστε για το τελευταίο βήμα και δεν ήθελα να ρισκάρω τίποτα!!!


Αυτό το τελευταίο στάδιο το απόλαυσα πραγματικά αφού πια ήμουν βέβαιη για το αποτέλεσμα. Άλλωστε, το ράψιμο στο χέρι έχει πάντα κάτι το προσωπικό και χαλαρωτικό για μένα, αφήνει το στίγμα του δημιουργού και βάνει κάτι από την ψυχή του. 


Η Aragon bag άρεσε πολύ, χωράει πολλααά πράγματα, κρεμιέται μια χαρά κι από το καρότσι και είναι έτοιμη να τεθεί στην υπηρεσία της μαμάς Έλενας. 


Κοιτώντας πίσω πιστεύω ότι πραγματικά άξιζε τον κόπο η όλη προσπάθεια, γιατί πρόκειται για ένα πολύ ωραίο πατρόν και μια τσάντα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με χίλιους δυο τρόπους. Ανυπομονώ να δοθεί η ευκαιρία και για μια δεύτερη!  

Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία  

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

"Windy day" fabric bundle by Makower

Μια συλλογή όνομα και πράγμα, ε;; Ταιριάζει μια χαρά με το καιρικό μας τοπίο αλλά ομολογουμένως αυτά τα υφάσματα το μόνο που μπορούν να σου κάνουν είναι να σου φτιάξουν το κέφι, η απότομη αλλαγή του καιρού δε νομίζω...Αν και σας λέω αλήθεια, περιμένω πώς και πώς να πέσει και λίγη ποτιστική βροχούλα. Τί να κάνουμε, από τη Λευκάδα είμαστε, οπότε η βροχή είναι στη φύση μας!!!


Που λέτε, μιας και κουμπάρες, αδερφή, ξαδέρφες κι ανίψια πασχίζουν πάντα για τη συστηματική μου βελτίωση στο ράψιμο βάζοντάς μου project που συχνά μου φαίνονται πανδύσκολα έως κι ακατόρθωτα, έτσι κι αυτή τη φορά η καλή μου ξαδέρφη και συμμαθήτρια από το δημοτικό, η Έλενα, είχε μια έμπνευση, μια ιδέα.  


Εγώ αποδέχτηκα την πρόσκληση κι αφού καταλήξαμε στο πατρόν του project (με το που το είδα μ' έλουσε κρύος ιδρώτας) μετά έπρεπε να σκεφτούμε και τα υφάσματα. Τα θέλαμε παιδικά, παιγνιδιάρικα, θα κάναμε φυσικά και patchwork για ένα πιο χαρούμενο και μοναδικό αποτέλεσμα κι εν τέλει βρήκαμε αυτή τη γλυκιά συλλογή. 


Με τα λαγουδάκια, τ' αρκουδάκια και τις κουκουβάγιες να πλαισιώνονται από ομπρέλες και βροχερά σύννεφα και τα υπέροχα συμπληρωματικά υφάσματα, μας έπεισαν για να τα παραγγείλουμε και ν' αρχίσουμε αυτή την ξεχωριστή δημιουργία. 


Μετά από πολύ casting, άπειρες ώρες να πασχίζω να βρω τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό κι απαιτητικό, πολύ απαιτητικό ράψιμο...αισίως τα κατάφερα. Την πακέταρα τη δημιουργία μου, την απέστειλα και αύριο μεθαύριο θα την έχει στα χέρια της. Ήδη καρδιοχτυπώ :) 


Σύντομα θα σας αποκαλύψω και το project ενώ στην επόμενη ανάρτηση θα επανέλθω με το βιβλίου του μήνα. 

Ως τότε να είστε καλά, 
Ευγενία


Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Arrows mini quilt: καπιτονάρισμα, εμπειρίες, λάθη και μάθημα για το μέλλον!

Γεια σας και πάλι φιλοι μου. 

Επανέρχομαι στο arrows mini quilt που άρχισα πριν από καιρό, το οποίο ομολογουμένως με δίδαξε πολλά ως ώρας.


Και το πιο σκληρό μάθημα το πήρα όταν άρχισα να το καπιτονάρω. Η εμπειρια μου είναι μικρή και συχνά είναι ο φόβος κι ο τρόμος μου το quilting (καπιτονάρισμα) γιατί φυσικά δε θες να κάνεις λάθη που θα σου καταστρέψουν την προσπάθεια που έκανες κόβοντας και ράβοντας με τόση επιμέλεια όλα αυτά τα μικρά κομμάτια υφάσματος. Κι εγώ τα έκανα τα λάθη μου, ξήλωσα το ένα τρίτο της δουλείας μου και ξανάρχισα με νέο πλάνο!! 


Είχαμε μείνει, λοιπόν, στη φάση που η επιφάνεια πάτσγορκ ήταν έτοιμη οπότε σειρά είχε να φτιάξω το πάτσγορκ σάντουιτς, που πάντα αποτελείται από ένα ύφασμα (η πίσω όψη ενός παπλώματος), τη βάτα και το πάτσγορκ. Διάλεξα ένα πράσινο πουά ύφασμα και το έκοψα ώστε να είναι με το μάτι οχτώ με δέκα πόντους πιο φαρδύ από την επιφάνεια του πάτσγορκ. 


Την ίδια διαδικασία ακολούθησα και για τη βάτα μόνο που την έκοψα ελαφρώς πιο στενή από το πράσινο πουά ύφασμα. Προτιμώ να δουλεύω με βαμβακερή βάτα κι όχι με πολυεστερική, για να είναι φυσικά όλα τα υλικά μου και γιατί έχει μικρό πάχος. 


Από πάνω έστρωσα την επιφάνεια του patchwork κεντράροντας την στη μέση. Τέλος στερέωσα όλο το σάντουιτς με παραμάνες προσέχοντας να είναι καλά στρωμένες όλες οι στρώσεις του σάντουιτς για να ραφτούν ομοιόμορφα στη φάση του καπιτοναρίσματος. 


Εννοείται λοιπόν ότι πιο πριν όλα τα υφάσματα είχαν σιδερωθεί πάρα πολύ καλά.    


Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση τα mini quilts είναι εξαιρετικά για να δοκιμάζεις νέες τεχνικές οπότε κι εγώ σκέφτηκα να καπιτονάρω δημιουργώντας αλλεπάλληλες, ομόκεντρες καμπύλες για να δημιουργήσω μια αντίθεση με τις δυναμικές γραμμές που δημιουργούν ούτως ή άλλως τα βέλη προς τα κάτω. Πήρα λοιπόν ένα πλαστικό δίσκο και σχεδίασα μια καμπύλη στην πάνω αριστερή γωνία και με τη βοήθεια του walking foot έραψα την πρώτη γραμμή. 


Η δουλειά θεωρητικά ήταν εύκολη, απλό γαζί που το ένα θα είχε απόσταση από το άλλο όσο το ποδαράκι της ραπτομηχανής. Ομολογουμένως έβγαινε πολύ ωραίο... 


Όταν όμως πύκνωσαν τα γαζιά κι έκανα μια παύση για να δω πώς πάει το έργο μου είδα ότι είχε τραβηχτεί όλο προς την πάνω αριστερή γωνία..Στην αρχή έκανα τα στραβά μάτια και συνέχισα και φυσικά όταν το επανεξέτασα, το πρόβλημα ειχε επιδεινωθεί. Μπού χου...! Θα μου πείτε ήταν σοβαρό; Οπτικά δε μου άρεσε καθόλου γιατί χαλούσαν όλες οι ευθείες από τις ραφές και προσωπικά ένοιωθα μεγάλη απογοήτευση... Πήρα λοιπόν τη μεγάλη απόφαση κι ανά χείρας το ξηλωτήρι κι άρχισα τη γνωστή δουλεία (ξήλωμα με άλλα λόγια) με μεγάλη υπομονή και προσοχή για να μη σπάσω λάθος γαζί! 


Περισσότερη ώρα ξήλωνα παρά έραψα, αλλά τί να κάνουμε, καμπύλες γραμμές ήθελα! Μελετώντας λίγο το θέμα με το μηχανικό του σπιτιού μετά από τις δραματικές μου ατάκες όπως ''Γιατί να μου συμβεί εμένα αυτό" κι επειδή μάλλον δεν μπορούσε ν'ακούει άλλο τον οδυρμό μου καταλήξαμε ότι πρώτα θα έπρεπε να κάνω ένα βασικό ράψιμο για να σταθεροποιηθεί το σάντουιτς και μετά να κάνω τις αλχημείες μου. Και τότε μου ήρθε η αναλαμπή του stitch in the ditch quilting. Με αυτή την τεχνική (που γενικώς θεωρείται ξεπερασμένη αλλά είναι λειτουργική) καπιτονάρεις ακριβώς πάνω στις βασικές ενώσεις του patchwork. Κι αυτό ήταν το βασικό δίδαγμα γι' αυτή τη φορά...



Αφού ξήλωσα και ξανάστρωσα το σάντουιτς, αυτή τη φορά αποφάσισα να καπιτονάρω δημιουργώντας ένα κεντρικό ν (το βελάκι στην φωτογραφία δείχνει το αρχικό ν που σχεδίασα). Μετά τράβηξα παράλληλες γραμμές σε απόσταση μιάμισης ίντσας. Άρχισα το γάζωμα κάνοντας stitch in the ditch εκεί ακριβώς που είχα ράψει τις λευκές μου λωρίδες κι έπειτα έραψα τις διαγώνιες. 





Αφού τελείωσα έκοψα την περιττή βάτα και ίσιωσα το Mini quilt μου. 



Επιτέλους, μου έμεινε μόνο το ρέλιασμα πια, αλλά λόγω της δουλειάς στο φροντιστήριο πλέον ο χρόνος είναι λιγοστός.



Σας χαιρετώ, 
Ευγενία       

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Αποτελέσματα κλήρωσης για το βιβλίο του μήνα!

Γεια χαρά σε όλους! 

Σάββατο σήμερα κι ελπίζω να έχετε όμορφα πλάνα και να τα περάσετε υπέροχα. Όπως σας είχαμε υποσχεθεί σήμερα έγινε η κλήρωση του giveaway μας σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πατάκη, οι οποίες δωροθέτησαν ένα αντίτυπο του βιβλίου "Ο αφηγητής του πρωινού τρένου". 


Αφού αφαιρέθηκε ένα διπλό σχόλιο ακολουθήθηκαν οι πατροπαράδοτες διαδικασίες ώστε να έρθει εις πέρας η κλήρωση με την πολύτιμη αρωγή του Βασίλη, ο οποίος τράβηξε και τον τυχερό λαχνό. Το χαρτάκι όπως βλέπετε κι εσείς έγραφε τον αριθμό 1 και η τυχερή μας είναι η Νίκη από το Ονειροποιείο!

Σας ευχαριστούμε όλους για τη συμμετοχή κι ελπίζουμε να εξασφαλίσουμε κι άλλα βιβλία για να δωρίσουμε στο μέλλον! 

Καλά να περνάτε, 
Ευγενία

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Arrows mini quilt top χρησιμοποιώντας flying geese units

Γεια χαρά σε όλους! 

Δεν περίμενα ότι ο σημερινός τίτλος μου θα περιελάμβανε μοναχά μια ελληνική λέξη αλλά τελικώς ήταν προτιμότερο από το να έγραφα κάτι σαν "Επιφάνεια για μικρό πάπλωμα με βέλη χρησιμοποιώντας μονάδες από ιπτάμενες χήνες"...


Για να μπούμε όμως στο δια ταύτα, σε συνέχεια του tutorial στο οποίο σας έδειχνα πώς να δημιουργήσετε κι εσείς 4 flying geese units με γρήγορο τρόπο κι εξοικονομώντας πάνω απ' όλα ύφασμα σήμερα θέλω να σας δείξω πώς αξιοποίησα εγώ κάποια απομεινάρια από flying geese units για να φτιάξω τρεις γραμμές από βέλη πάνω σε λευκό φόντο. Αυτά τα "μικρά παπλωματάκια" είναι βέβαια ό,τι πρέπει να για δοκιμάζεις νέες ιδέες ενώ μπορείς να διακοσμήσεις και μια μικρή γωνιά του σπιτιού σου! 

Αρχικά αποφάσισα τη σειρά με την οποία θα βάλω τα ορθογώνια για να φτιάξω τις τρεις γραμμές. Περιττό να σας πω ότι μου έφαγε πάρα πολλή ώρα αυτό, μια τα πήγαινα από δω μια τα πήγαινα από κει...τελικώς βρήκα την ιδανική θέση για το καθένα!!! Τα έφτιαξα σε τρία μικρά πακετάκια για να μην μπερδέψω τη σειρά και  μετά άρχισε το ράψιμο. 


Τα υφάσματα μεταξύ τους ράβονται καλή με καλή όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες κι πως πάντα με περιθώριο 1/4 ίντσας. 



Αν δεν έχετε ξαναράψει πατσγορκ αυτή η εμμονή με το 1/4'' περιθώριο δε θα πρέπει να σας προβληματίζει. Στην πλακέτα της ραπτομηχανής σας υπάρχει μια εγκοπή και μια γραμμή που δείχνουν  ακριβώς αυτό το σημάδι. 


Επίσης σχεδόν όλα τα ποδαράκια είναι φτιαγμένα για 1/4'' ράψιμο. 

Δώστε βάση στις παραπάνω φωτογραφίες. Αφού ολοκλήρωσα το ράψιμο σιδέρωσα πολύ καλά τα περιθώρια από την πίσω μεριά οδηγώντας τα όλα προς μια κατεύθυνση. Αν θέλετε μπορείτε ν' ανοίξετε τα περιθώρια και στη μέση (δείτε εδώ). 

Έπειτα με το μακρύ χάρακα του πάτσγορκ ευθείασα τις τρεις λωρίδες με τα βέλη. Είναι αλήθεια ότι όσο προσεκτική και να είμαι όλο και κάποια ατέλεια θα υπάρχει. Ας είναι καλά οι χάρακες!


Να και το αποτέλεσμα σε πλήρη διάταξη. 

Επειδή αποφάσισα ότι θα ήθελα τα βελάκια μου να δημιουργούν και κάποιες ασυμμετρίες έραψε και λίγα πρόσθετα λευκά ορθογώνια για να προκαλέσω αυτό το εφέ.


Αν και δε φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία πρόσθεσα άλλο ένα κομμάτι στην αρχή της τρίτης γραμμής. Κι αφού ήμουν έτοιμη για την τελική σύνθεση του quilt top έκοψα 2 λευκές λωρίδες πάχους μιάμισης ίντσας και με μήκος όσο εκείνο των λωρίδων πάτσγορκ και τις έραψα ανάμεσα στις τρεις συνθέσεις με περιθώριο 1/4''.



Όπως βλέπετε και στην παραπάνω φωτογραφία τα "σκαλάκια" εξαφανίζονται όταν ραφτούν στο 1/4''. Αφού έραψα τις φάσες σιδέρωσα γι' άλλη μια φορά και μετά ευθείασα απ' όλες τις πλευρές. 


Για το τέλος και για να "καδράρω" το quilt top έκοψα 2 λωρίδες πάχους 3'' και με μήκος όσο οι πλαϊνές πλευρές της επιφάνειας και τις έραψα με 1/4'' περιθώριο. 


Αφού σιδέρωσα καλά έκοψα άλλες 2 λωρίδες πάχους 3'' και με μήκος όσο η πάνω και κάτω πλευρά της επιφάνειας κι έραψα με το ίδιο περιθώριο. 


Και μετά από ένα πολύ καλό σιδέρωμα το arrows mini quilt top ετοιμάστηκε! 


Για τη συνέχεια μου μένει το καπιτονάρισμα και το ρέλιασμα. Ως τότε σας χαιρετώ και για όσους ενδιαφέρονται σας υπενθυμίζω ότι ακόμη τρέχει ο διαγωνισμός μας για το βιβλίο του μήνα "Ο αφηγητής του πρωινού τρένου"

Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία