Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Απόδραση στη νησίδα Χρυσή ή Γαϊδουρονήσι

Γεια σας και πάλι! 

Ελπίζω να είστε καλά και να απολαμβάνετε όσο μπορείτε το καλοκαιράκι. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιούνη επισκεφτήκαμε τη Σητεία με αφορμή το έκτο μεσογειακό φεστιβάλ μουσικής, το οποίο ήταν γι' άλλη μια φορά εξαιρετικό. 


Την Κυριακή το πρωί κατευθυνθήκαμε στην Ιεράπετρα για να πάρουμε το καραβάκι με προορισμό το ξακουστό Γαϊδουρονήσι με τη χρυσή του παραλία! 


Αφού πληρώσαμε 22 ευρώ έκαστος συν 1 ευρώ δημοτικό τέλος ανά άτομο, περιμέναμε στην ουρά για την επιβίβασή μας. Δημοφιλής προορισμός η Χρυσή κι ακούς λογής λογής γλώσσες όσο διαρκεί το άνετο ταξίδι της μιας ώρας περίπου. 


Αφού φτάσαμε, όλοι μας κινηθήκαμε προς την πιο δημοφιλή παραλία. Περπατώντας στη λευκή ψιλή άμμο μπορούσαμε να δούμε τα τοπικά κέδρα που φύονται στο νησάκι και που καταφέρνουν να επιβιώνουν σ' αυτές τις αφιλόξενες συνθήκες. 



Με το που φτάσαμε στην κεντρική παραλία το βλέμμα εστίασε κατευθείαν στα καταγάλανα και διαυγή νερά. 


Μια καλά οργανωμένη καντίνα και ομπρέλες με ξαπλώστρες προσφέρουν δροσιά και σκιά σε όσους τη χρειαστούν. Εμείς κουβαλούσαμε την ομπρέλα μας και βρήκαμε μια ωραία θεσούλα για ν' αφήσουμε τα πράγματά μας. Η βουτιά ήρθε γρήγορα κι ευτυχώς τα νερά ήταν τόσο δροσερά  ώστε να μας ανακουφίσουν από τη ζέστη. Το μπάνιο απολαυστικό, τα νερά ήρεμα και το βλέμμα μας αφέθηκε στο απέραντο του πελάγους. Ωστόσο, κάπου εκεί ήρθε κι ένα απρόσμενο, μικρό ατύχημα...Χωρίς να το καταλάβω έκοψα την πατούσα μου στην ύφαλο που υπάρχει καθώς έβγαινα από την θάλασσα. Χωρίς τα απαραίτητα σύνεργα ο Βασίλης κατάφερε να μου καθαρίσει την πληγή από την άμμο κι ένα χαρτομάντηλο έπαιξε το ρόλο τσιρότου. Τελικώς, απ' ότι καταλάβαμε πολύς κόσμος έπαθε το ίδιο ατύχημα οπότε σας προτείνω να έχετε μαζί σας παπούτσια θαλάσσης αν σας βγάλει ο δρόμος σας στη Χρυσή.  


Το νησάκι δεν είναι γνωστό μόνο για τις φυσικές του ομορφιές αλλά και για τα κοχύλια του. Άπειρα κοχύλια ανάμεσα στη λευκή άμμο για να θαυμάσεις αλλά να μην συλλέξεις μιας κι απαγορεύεται η συλλογή τους. Βέβαια, πολλοί ήταν εκείνοι που πήραν τα ... σουβενίρ τους από το νησάκι. 


Μετά από τέσσερεις ώρες παραμονής πήραμε το δρόμο της επιστροφής και τί βολικό που είναι να φοράω το ίδιο νούμερο παπούτσι με το Βασίλη! Σίγουρα δε θα ήταν καθόλου βολικό να περπατήσω με τη σαγιοναρούλα μου μέσα στην άμμο με κομμένη πατούσα κι έτσι το σανδαλάκι του καλού μου ήρθε ως σανίδα σωτηρίας. 


Το καραβάκι στην ώρα του ήρθε για να μας παραλάβει, η επίδειξη του εισιτηρίου απαραίτητη για να επιβιβαστούμε. Πραγματικά το δείξαμε πιο πολλές φορές απ' ότι το δείχνουμε στο αεροδρόμιο... Κι έτσι, η επίσκεψή μας στη Χρυσή έγινε γεγονός και είχαμε την ευκαιρία να γευτούμε αυτή τη διαφορετική κι εξόχως χαλαρωτική εμπειρία! 

Φιλάκια πολλά και καλή βδομάδα!
Ευγενία  



   


Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Arrows baby boy quilt top

Γεια σας και πάλι!

Όπως βλέπετε, με αφορμή τη μείωση της δουλειάς βγήκαν στην επιφάνεια όλα εκείνα τα projects που τόσο άδοξα κρύφτηκαν εν μέσω χειμώνα λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου. Κι έτσι, αυτές οι πρώτες μέρες είναι αφιερωμένες στο patchwork και σε όλες εκείνες τις εκκρεμότητες που περίμεναν στωικά τη σειρά τους. 


Αυτό το μοτίβο μάλλον κάτι θα σας θυμίζει. Εκείνο το mini quilt που σας είχα παρουσιάσει εδώ, το οποίο προέκυψε από τα όλα εκείνα τα στοιχεία που χρωματικά δεν μου ταίριαζαν με την κεντρική ιδέα που είχα στο μυαλό μου: ένα πάπλωμα λιτό και μοντέρνο για ένα νεοφερμένο μωρό. Πάνω σ' εκείνο το mini quilt έκανα όλες τις πρόβες μου στη σύνθεση και το καπιτονάρισμα. 


Σιγά σιγά ολοκλήρωσα το quilt top, αγόρασα και το ύφασμα που θα αποτελέσει την πίσω μεριά του παπλώματος και σήμερα είχα την ευκαιρία για φωτογράφιση. 


Ένα χαλαρό πρωινό καφεδάκι στην πόλη παρέα με όλα τα σύνεργα για τις απαραίτητες φωτογραφίες κι έτοιμη η ανάρτηση. 


Πώς σας φαίνεται; Εμένα μου αρέσει που είναι λιτό και τα ζωηρά χρώματα προβάλουν πάνω στο λευκό φόντο. 


Ακόμα με προβληματίζει το καπιτονάρισμα...σκέφτομαι να μην το ρισκάρω πολύ, μιας και θα χαριστεί σ' ένα μωράκι και δε θέλω ν' αποτύχω, να το καταστρέψω την τελευταία στιγμή... Είδατε τί αισιόδοξες σκέψεις κάνω, ε;;

Σας χαιρετώ. Καλό υπόλοιπο Κυριακής να έχετε και να ξεκουραστείτε!


Ευγενία    

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Προσθέτοντας φάσα (sashing) ανάμεσα στα τετράγωνα patchwork με πρακτικό τρόπο

Γεια σας και καλό μήνα!

Θυμάστε αυτά τα υφασμάτινα granny squares που σας είχα παρουσιάσει πριν κάποιους μήνες; Ήρθε καιρός να καταπιαστώ ξανά μαζί τους τώρα που σιγά σιγά λιγοστεύουν οι ώρες στο φροντιστήριο για να πάρουν την τελική τους μορφή. Πάπλωμα οραματίζομαι, τί άλλο άραγε;


Κι επειδή τα τετράγωνα έγιναν από διάφορα ρετάλια, κρατώντας βέβαια κάποια χρωματική ισορροπία, θέλησα να βάλω ανάμεσα τους λευκή φάσα (sashing) ώστε να αναδειχτούν καλύτερα και να μη βγει τελικώς ένας χρωματικός αχταρμάς...

Για ν' αποφύγω να κόβω λωρίδες σε πολύ μεγάλες διαστάσεις (πράγμα άβολο) και να για σχηματιστεί το sashing καθώς θα ράβονται τα τετράγωνα μεταξύ τους ακολούθησα τα παρακάτω βήματα. 

1. Μέτρησα το μήκος και το πλάτος του τετραγώνου μου (11,5'').

2. Έκοψα μια λευκή λωρίδα μήκους 11,5'' και πλάτους 2''. 


3. Την έραψα στη μια διάσταση του τετραγώνου μου με περιθώριο 3/8'' (αυτό χρειαζόμουν στο συγκεκριμένο project κι όχι το συνηθέστερο 1/4'').

4. Σιδέρωσα το τετράγωνο και μετά μέτρησα την κατακόρυφη διάσταση του τετραγώνου η οποία πλέον μάκρυνε και βγήκε 12,5''. 

5. Έκοψα μια άλλη λευκή λωρίδα μήκους 12,5'' και πλάτους 2''. 


6. Την έραψα στην πάνω έδρα του τετραγώνου μου κι έτσι οι δυο λευκές μου λωρίδες σχημάτισαν ένα ανάποδο Γ. 


7. Μετά με το χάρακα τετραγώνισα το τελικό patchwork block το οποίο και προέκυψε ένα τετράγωνο 12,5''.


8. Έκανα το ίδιο και για τα άλλα μου τετράγωνα κι έτσι βάζοντας δυο δίπλα δίπλα για να τα ενώσω δημιουργείται αυτόματα η φάσα που ήθελα!

Για ρίξτε και μια καλύτερη ματιά...


Τί λέτε; Πρακτικό δεν είναι; 
Φιλάκια πολλά και καλή σας συνέχεια. 

Ευγενία   

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Το βιβλίο του μήνα Ιουνίου: "Μεταφυσική της ζωής και του έρωτα", Εκδόσεις Κέδρος


Παιδιά χαλαρά – μην τρομάζετε. Θα μιλήσουμε σήμερα για φιλοσοφία.

Κάποτε και εγώ ο αδαής είχα την ίδια αντίδραση και θεωρούσα τα αντίστοιχα κείμενα δυσνόητες αερολογίες, γραμμένες από διάφορους ιστορικά “κουλτουριάρηδές”, δίχως καμμία πρακτική σημασία και χρησιμότητα. Μέχρι που ........ μου ήρθε η αποκάλυψη!!!!
Σε κάποια στιγμή βαρεμάρας ανέσυρα έναν τόμο από τα ξεχασμένα - σχεδόν διακοσμητικά - “Απαντα του Πλάτωνος” από την σκονισμένη βιβλιοθήκη του πατέρα μου και με χτύπησε πραγματική κατραπακιά. Δεν ξέρω πώς ακριβώς να περιγράψω το αίσθημα. Πάθος και ακαταμάχητη έλξη, σαν από θείο φώς ή μελωδία Σειρήνων. Ίσως η λέξη έρωτας (αντίστοιχος της Ευγενίας) για την αλήθεια και την πραγματική ουσία των πραγμάτων να είναι η πιο σωστή περιγραφή.


Έκτοτε, κάθε άλλο προηγουμένως αγαπημένο ανάγνωσμα – τεχνικό, λογοτεχνικό, ιστορικό, πολιτικοοικονομικό - έχασε για μένα κάθε ενδιαφέρον του, αφού επισκιάστηκε από την ανώτερη αξία της φιλοσοφίας, την οποία πλέον διαβάζω μανιωδώς.


Σε αυτό το πλαίσιο, θα σας προτείνουμε αυτόν τον μήνα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, του φημισμένου γερμανού φιλοσόφου του 19ου αιώνα ARTHUR SHCOPENHAUER με τον τίτλο “ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ & ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ”. Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος είναι κάπως παραπλανητικός, καθώς το βιβλίο περιλαμβάνει τρία επιπλέον δοκίμια του συγγραφέα, εκτός από εκείνο του τίτλου. Όλα ωστόσο, είναι εξίσου σημαντικά και ενδιαφέροντα.


Τί είναι ο έρωτας και από πού πηγάζει; Είναι η ζωή ωραία; Τί πρεσβεύει ως στάση ζωής ο “Κυνισμός” και ο “Στωικισμός” των αρχαίων Ελλήνων; Πώς γεννιέται το γέλιο; Αυτά είναι τα τέσσερα ζητήματα που αναλύονται διαδοχικά στις σελίδες του βιβλίου με τις “αιρετικές” θέσεις του συγγραφέα να ξαφνιάζουν, κλονίζοντας κάποιες “ρομαντικές” αντιλήψεις που μας καλλιεργεί η κοινωνία στα συγκεκριμένα θέματα.
Αν λοιπόν, δεν έχετε ξαναδιαβάσει ποτέ φιλοσοφία, το συγκεκριμένο βιβλίο είναι μία καλή ευκαιρία για αρχή. Εκτός από ενδιαφέρον, είναι μικρό (μόνο 140 μεσαίας πυκνότητας σελίδες), έχει πολύ στρωτό και ευνόητο λόγο, ξεκούραστη διάρθρωση και ποικίλη θεματολογία. Αν πάλι είσαστε παλιοί στο άθλημα, μία επιπλέον ερμηνευτική των πραγμάτων ματιά είναι πάντα χρήσιμη.


Τολμήστε το λοιπόν. Κάντε και εσείς το προσωπικό σας ξεκίνημα, διαβάστε κριτικά και σας εύχομαι σύντομα να βιώσετε τον δικό σας “φιλοσοφικό έρωτα”.

Όπως μάλλον καταλάβατε, τη σημερινή ανάρτηση την επιμελήθηκε ο Βασίλης!
Ελπίζω να την απολαύσατε και να σας έβαλε στο κλίμα. 

Ευγενία 


Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Χειροποίητη πραλίνα φουντουκιού

Καλοκαίρι χωρίς παγωτό γίνεται; Δε γίνεται, φυσικά. Κι αν το παγωτό είναι μια μπελαλίδικη διαδικασία σε περίπτωση που δεν έχεις μηχανή, τότε το ιταλικό semifreddo (μισοπαγωμένο, δηλαδή) είναι μια ιδανική κι εύκολη λύση! 



Παλιότερα μια συνταγή από το βιβλίο "Γυμνός σεφ" του Jamie Oliver δεν έλειπε σχεδόν ποτέ από τα γιορτινά μας τραπέζια. Και μιας και σχεδιάζουμε πάρτυ, ανοίξαμε τα παλιά κιτάπια, βρήκαμε τη συνταγή για σεμιφρέντο με άρωμα βανίλιας και κομμάτια πραλίνας κι αρχίσαμε τις ετοιμασίες. 

Σήμερα λοιπόν θα σας παρουσιάσω τον απλούστατο τρόπο του να παρασκευάσετε πραλίνα φουντουκιού στο σπίτι σε λιγότερο από 15 λεπτά. Αλλά, θέλει να είστε προσεκτικοί και να μην έχετε μικρά παιδιά μέσα στα πόδι σας, γιατί η καραμέκα καίει πραγματικά και θα καείτε.  


Τα υλικά είναι απλούστατα:
300 γρ. ψημένα ανάλατα φουντούκια
200 γρ. ζάχαρη λευκή
4 κουταλιές νερό

Παίρνουμε ένα τηγάνι με βαρύ πάτο και μέσα ρίχνουμε τη ζάχαρη και το νερό. Ανάβουμε το μάτι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά κι ανακινούμε το σκεύος ώστε να βραχεί όσο το δυνατό περισσότερο η ζάχαρη. 

Σιγά σιγά το μείγμα θα αρχίσει να ζεσταίνεται και να δημιουργούνται φυσαλίδες κυρίως στα τοιχώματα του τηγανιού. Με μια σπάτουλα σιλικόνης μπορούμε να ξύνουμε προς τα κάτω τη ζάχαρη που έχει κολλήσει στα πλαϊνά. 

Ανακινούμε τακτικά το τηγάνι ώστε να ομογενοποιείται η καραμέλα αλλά δεν ανακατεύουμε τη ζάχαρη με κουτάλι. Όταν αρχίσει να ξανθαίνει η ζάχαρη και να δημιουργείται η καραμέλα αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα τα φουντούκια. Ανακινούμε το τηγάνι ώστε η καραμέλα να καλύψει όσο το δυνατόν περισσότερα φουντούκια. 

Ξανατοποθετούμε το σκεύος σε σιγανή φωτιά πλέον και αφήνουμε για λίγα λεπτά μέχρι η καραμέλα να γίνει καφετιά. Προσοχή, να μην παρασκουρύνει γιατί θα πικρίσει και θα πάρει δυσάρεστη γεύση. 

Αφαιρούμε το τηγάνι απ' τη φωτιά. Με γρήγορες κινήσεις στρώνουμε μια λαδόκολλα σε ένα δίσκο ή ταψί και πάνω της χύνουμε το μείγμα της πραλίνας. Την αφήνουμε να κρυώσει πολύ καλά κι έπειτα τη σπάμε σε κομμάτια είτε με τη βοήθεια του μούλτι. Μπορούμε βέβαια, να τυλίξουμε την πραλίνα καλά σε μια λαδόκολλα και να την σπάσουμε σε κομματάκια με τη βοήθεια ενός πλάστη, κοπανώντας την δυναμικά. 


Έτοιμη η πραλίνα μας, η οποία μπορεί να διακοσμήσει λογιών λογιών γλυκές συνταγές και κρέμες! 

Φιλάκια πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!
Ευγενία
       

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Ψάρια που μοσχοβολούν!

Καλημέρα σας φίλοι μου!

Τί σας έχω εγώ σήμερα;; Τα πιο μοσχοβολιστά ψάρια που κυκλοφορούν στη γειτονιά!! Αυτά τα ψαράκια είναι γεμάτα λεβάντα αποξηραμένη και είναι έτοιμα να κρεμαστούν στη ντουλάπα μας για να κρατήσουν τους σκόρους μακρυά. 


Η ιδέα του ψαριού βγήκε αυθόρμητα, πήρα μολύβι και χαρτί και σχεδίασα το σχήμα του, μετά διάλεξα ρετάλια σε μπλε αποχρώσεις και τα συνδύασα με φυσικό λινό ύφασμα και να τα τα ψαράκια μου. Χαριτωμένα κι ευωδιαστά! 


Χθες φωτογραφήθηκαν στην κοντινή μας παραλία. Εμείς όπως καταλαβαίνετε εδώ δεν είχαμε ακραία καιρικά φαινόμενα οπότε τη βόλτα μας την κάναμε!!


Σας αποχαιρετώ. Καλή βδομάδα να έχετε όλοι.
Ευγενία 

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

Με διάθεση αφαιρετική...ένα διαφορετικό patchwork block

Χαζεύοντας στο Pinterest φωτογραφίες κατά βάση σχετικά με παπλώματα και patchwork κάποια στιγμή το μάτι μου έπεσε σε κάτι πολύ λιτό κι αφαιρετικό. Μου άρεσε πολύ και το σχέδιο με τις οδηγίες ήταν προς πώληση. Το κοίταζα από δω, το κοίταζα από κει, αλλά αποφάσισα να μην το αγοράσω, να δοκιμάσω τις δικές μου δυνάμεις...Να δω τί θα καταφέρω. 


Πήρα λευκό ύφασμα για το φόντο, λίγα αγαπημένα ρεταλάκια και τον τριγωνικό χάρακα, που μεταξύ μας μόνο για σημαιάκια τον είχα χρησιμοποιήσει. Άρχισα τα πειράματα, το ένα έφερε το άλλο και μετά από κάμποση ώρα βγήκε αυτό το μεγάλο μοτίβο. 


Σκέφτηκα να το κάνω μίνι παπλωματάκι, mini quilt με άλλα λόγια. Αλλά όσο το κοίταζα τόσο το φανταζόμουν να εξελίσσεται σε κάτι μεγαλύτερο. 


Ακόμη έτσι μένει, μετέωρο, μα σήμερα βρήκα λίγο χρόνο για να το φωτογραφίσω και να το μοιραστώ μαζί σας. 


Τί λέτε, πώς σας φαίνεται αυτό το μοντέρνο σκεπτικό, που ξεφεύγει από τα παραδοσιακά μοτίβα; 

Φιλάκια, 
Ευγενία   

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Το βιβλίο του μήνα Μάη: "Ένα δωμάτιο με θέα", Εκδόσεις Μεταίχμιο

Υπάρχει καλύτερος τρόπος για ν' αποχαιρετήσουμε τον τελευταίο μήνα της Άνοιξης; Και μόνο από τον τίτλο του ονειρεύομαι καλοκαιρινές διακοπές, ήρεμες έξοχες, ονειροπολήσεις και το υπέροχο ρέμβασμα του  θέρους. 


Αλήθεια, το διάλεξα αρχικά από το εξώφυλλό του -τόσο μυρωδάτο, τόσο ανοιξιάτικο και δροσερό- για να καταλάβω μετά ότι πρόκειται για ένα έργο σημαντικό της σύγχρονης αγγλικής λογοτεχνίας. Γραμμένο από τον E. M. Forster (1879-1970) τo 1908, δίνει το στίγμα της εποχής, προβάλλοντας ξεκάθαρα τον εκμοντερνισμό της Μ. Βρετανίας ως αποτέλεσμα της βιομηχανικής επανάστασης που επέφερε η βικτωριανή περίοδος. Πράγματι, οι νεαρές γυναίκες ψάχνουν να βιώσουν κοσμοπολίτικες εμπειρίες προτού αρχίσουν την ενήλικη ζωής τους, ταξιδεύοντας σε πόλεις που χαίρουν ιδιαίτερης αίγλης. 


Το ίδιο συμβαίνει και με την πρωταγωνίστρια, τη νεαρή Λούσι Χάνιτσερτς, η οποία αν και αρραβωνιασμένη είναι έτοιμη ν' αδράξει την ευκαιρία και να ταξιδέψει αρχικά στην Ιταλία επισκεπτόμενη τη Φλωρεντία και τη Ρώμη. Φυσικά, συνοδεύεται από την νευρωτική και κατά πολύ μεγαλύτερή της ξαδέλφη, η οποία προσπαθεί να την περιορίσει και να τη χειραγωγήσει. Η θέση και η επιρροή της ωστόσο, δυσχεραίνει όταν η Λούσι γνωρίζει τον Τζορτζ 'Εμερσον και τον πατέρα του σ' ένα ξενοδοχείο της Φλωρεντίας. 

Τα περιστατικά και η εξέλιξη της ιστορίας θα ανατρέψουν την προδιαγεγραμμένη ζωή την ηρωίδας ενώ μέσα απ' αυτή την προσωπική πάλη που θα βιώσει, ο συγγραφέας έχει τη δυνατότητα να παρουσιάσει με εύγλωττο τρόπο την αστική κοινωνία της Μ. Βρετανίας ασκώντας της κριτική με ένα πνευματώδη κι έμμεσο τρόπο.


Πέρα από τη βασική ιστορία εκείνο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι ακόμη από τις αρχές του 1900 στο κείμενο γίνεται λόγος για τον μαζικό τουρισμό, ήδη υπήρχε τουριστικός οδηγός -ως "Μπέντεκερ" αναφέρεται- ενώ ο Τόμας Κουκ προσέφερε ταξιδιωτικά, ευρωπαϊκά πακέτα! Τέλος, η Αθήνα και η Πελοπόννησος αποτελούσαν προορισμοί των μοντέρνων Βρετανών της εποχής, θεωρώντας αναγκαία την επίσκεψή τους στη Ελλάδα για να θαυμάσουν το λαμπρό παρελθόν της! 

Σας εύχομαι καλό μήνα και καλά διαβάσματα!     
Ευγενία 

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

"Ανοιχτές πόρτες": ευκαιρία να επισκεφτούμε ένα οινοποιείο αυτό το Σαββατοκύριακο.

Καλημέρα σε όλους!

Να το και το τριήμερο, αναζωογονητικό, ταξιδιάρικο, χαλαρωτικό... Ανάλογα πώς το έχει οραματιστεί ο καθένας. Είτε αποδράσετε είτε μείνετε στην περιοχή σας υποπτεύομαι ότι κοντά σας θα βρίσκεται ένα οινοποιείο που θα κρατήσει τις Πόρτες του Ανοιχτές για να σας υποδεχτεί. 


Πράγματι, αυτό το Σαββατοκύριακο πολλά οινοποιεία της Ελλάδας συμμετέχουν στις εκδηλώσεις με το όνομα "Ανοιχτές Πόρτες" έχοντας σχεδιάσει δωρεάν εναλλακτικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες ειδικά γι' αυτές τις μέρες. Μικρές  συναυλίες, γευστικές δοκιμές κρασιών από πολλές χρονιές, ξενάγηση στα χωράφια και τους αμπελώνες, εναλλακτικές προτάσεις σερβιρίσματος του κρασιού...  

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ κι ανακαλύψτε όλα τα συνεργαζόμενα οινοποιεία. Εμείς εδώ στο Ηράκλειο είμαστε πραγματικά περιτριγυρισμένοι από πολλά και οι επιλογές μας είναι απεριόριστες!! 

Φιλάκια πολλά και καλά να τα περάσετε!

Ευγενία

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Το μπλογκ μας και τα προσωπικά δεδομένα

Αγαπημένοι φίλοι, 

σύντομη η σημερινή ανάρτηση και με περιεχόμενο αλλιώτικο από τα συνηθισμένα μας. Είμαι βέβαιη ότι πολλά έχετε ακούσει και διαβάσει τις τελευταίες μέρες σχετικά με το νέο κανονισμό της Ε.Ε. αναφορικά με τον γενικό κανονισμό προστασίας των δεδομένων και πραγματικά δεν πίστευα ποτέ ότι αυτή η νέα συνθήκη θ' αφορούσε και το μπλογκ μας. Ωστόσο, μιας και σε αυτό τον ιστότοπο όσοι εγγράφεστε μέσω του blogger καταχωρείτε βασικά προσωπικά δεδομένα και το ονοματεπώνυμό σας είναι εμφανές όταν αφήνετε κάποιο σχόλιο, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι μπορείτε να διαγραφείτε από τη λίστα ακολούθων, αν δε συμφωνείτε πλέον με αυτή τη συνθήκη. 

Επίσης, αυτή εδώ είναι μια καλή αφορμή για να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με τούτο δω το μπλογκ, το οποίο υπάρχει αισίως εδώ κι οχτώ χρόνια και ήθελα να σας θυμίσω ότι:  

-το μπλογκ αυτό ανήκει στην αδερφή μου και σε μένα και είμαστε οι μοναδικές διαχειρίστριες του. 
-ο χώρος αυτός είναι ένα ημερολόγιο φιλικό σε οικογένειες και παιδιά, στο οποίο ουσιαστικά καταγράφουμε τις εμπειρίες μας,  μοιραζόμαστε το πάθος μας για ταξίδια, μαγειρική και χειροτεχνίες κάθε είδους κι αναρτούμε σχετικές φωτογραφίες και tutorials, το περιεχόμενο των οποίων ανήκει σε μας. Σε αντίθετη περίπτωση αναφέρουμε την πηγή που χρησιμοποιήσαμε. 
-κάποιες από τις φωτογραφίες μας που αφορούν σε χειροτεχνίες κοινοποιούνται στο λογαριασμό που διαθέτουμε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης pinterest. 
-το μπλογκ μας έχει χαρακτήρα ερασιτεχνικό και δεν κερδίζουμε χρήματα μέσω αυτού. Δεν εμπλέκονται συνεργαζόμενες εταιρίες ούτε χρησιμοποιούνται analytics. Συνεπώς ουδέποτε έχουμε μοιραστεί ούτε θα μοιραστούμε στο μέλλον προσωπικά δεδομένα των εγγεγραμμένων μελών μας.  

Τέλος, γι' αυτό που μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι ότι έχουμε το πάθος να συνεχίσουμε να διατηρούμε το μπλογκ μας ως έχει, ν' αλληλεπιδρούμε μαζί σας και να παραμένει αυτός ο χώρος γεμάτος δημιουργίες, ραψίματα, συνταγές κι άλλα τέτοια!

Φιλικά, 
Ευγενία κι Ευαγγελία 

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Οι δρόμοι του κρασιού μας γέμισαν απορίες: τανίνες και θειώδη

Όσο μυείσαι τόσα περισσότερα μαθαίνεις. Και μάθηση χωρίς απορίες δεν γίνεται! Το κρασί είναι για μένα μια παλιά ιστορία. Θυμάμαι να διαβάζω με πάθος το αγαπημένο μου περιοδικό μαγειρικής Olive και ποτέ δεν άφηνα την στήλη που παρουσίαζε νέα κρασιά κι ετικέτες. Κι ενώ δεν καταλάβαινα τίποτε επί της ουσίας, πάντα οι περιγραφές αυτές μου φαινόνταν γοητευτικές... Περίεργες μα συνάμα γοητευτικές. 


Είμαι σχεδόν βέβαιη ότι οι δικές μου απορίες είναι και δικές σας, ότι πολλές φορές θ' αναρωτηθήκατε τί πραγματικά είναι οι τανίνες, τα θειώδη, οι οξύτητες κ.α. μα πάνω απ' όλα πώς τ' αντιλαμβανόμαστε εμείς που δεν είμαστε ειδικοί και ποιά είναι η σημασία τους. 

Εμείς βρήκαμε τον ειδικό, του απευθύναμε τις απορίες μας και ήταν πρόθυμος να μας δώσει τις απαντήσεις που ψάχναμε! Σας προσκαλούμε λοιπόν σε μια σειρά σύντομων αναρτήσεων, αφιερωμένων στο κρασί και τους δικούς του δρόμους μέχρι να φτάσει στο ποτήρι μας!

Βασική απορία οι τανίνες! Μπορούν να είναι μαλακές, στρογγυλές, σκληρές ακόμη κι επιθετικές. Όλοι μιλούν γι' αυτές αλλά τί πραγματικά είναι; 

Πρόκειται για φυσικές ενώσεις που βρίσκονται στο φλοιό, τα κουκούτσια και τα κοτσάνια του σταφυλιού και μάλιστα διαθέτουν αντιοξειδωτικές ικανότητες. Αυτές είναι υπεύθυνες και για τη στυφάδα του κρασιού ενώ ανάλογα με την έντασή τους μπορούν να προσδώσουν μια στυφάδα σκληρή, ώριμη, γλυκιά, κλπ. 

Πώς μπορώ να τις αντιληφθώ; 
Αυτές προκαλούν τη στυπτικότητα στη στοματική μας κοιλότητα, αυτό το ξαφνικό στέγνωμα του στόματος και του λαιμού όταν είναι έντονες. Αίσθημα σαν αυτό που νοιώθουμε όταν δαγκώσουμε ένα κυδώνι ή μια ωμή αγκινάρα. Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό ότι αυτά τα δύο μαυρίζουν άμεσα όταν τα ξεφλουδίζουμε γιατί περιέχουν πολλές τανίνες! 


Οι τανίνες βρίσκονται μόνο στα ερυθρά κρασιά;
Όχι, τανίνες έχουμε και στα λευκά κρασιά αλλά σε μικρή περιεκτικότητα. 

Περνώντας στην άλλη διάσημη λέξη που ακούει στο όνομα θειώδη τα τελευταία χρόνια έχω ακούσει τα πάντα: "Το κρασί αυτό έχει πολλά θειώδη", "τα θειώδη προκαλούν πονοκέφαλο", "εγώ φτιάχνω αγνό κρασί, χωρίς θειώδη"... Πραγματικά, τί ακριβώς είναι; Θα έπρεπε να μας απασχολούν τόσο;

Πρόκειται για φυσικό συντηρητικό που βοηθά στην ομαλή ζύμωση του κρασιού. Είναι τοξικό σε υπερβολικά μεγάλες ποσότητες (κάποιος σχηματικά θα έπρεπε να καταναλώσει 50 λίτρα κρασί για να τοξινωθεί από τα θειώδη που περιέχονται στο ποτό του!!). Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι την τελευταία δεκαετία οι Έλληνες οινοποιοί έχουν την τάση να διατηρούν σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα τα θειώδη από τα ανώτατα επιτρεπτά της νομοθεσίας. 

Τελικά, κρασί χωρίς θειώδη γίνεται; 
Είναι δυνατό κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες αλλά πολύ δύσκολο. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι ένα κρασί που δεν περιλαμβάνει θειώδη είναι ένα προϊόν μικρής διάρκειας. 

Ευχαριστούμε πολύ τον αμπελουργό και οινοποιό Νίκο Δουλουφάκη που απάντησε με υπομονή στα ερωτήματά μας. 

Ανανεώνουμε το ραντεβού μας με περισσότερες απορίες κι απαντήσεις για το vegan και το χύμα κρασί και γι' άλλα πολλά. 

Ευγενία

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Ο κρητικός αμπελώνας, ο κρυμμένος θησαυρός του νησιού.

Προτού μετακομίσουμε στην Κρήτη -πέρασαν κιόλας δυο χρόνια- νομίζαμε ότι γνωρίζαμε πολλά πράγματα γι' αυτό το νησί: για την ιστορία και τη γεωγραφία του, τις παραλίες και τις ομορφιές του, την τοπική παραγωγή του. Λέξεις όπως απάκι, στάκα, αντικριστό, σταμναγκάθι, δίκταμο, χοχλιοί είναι τόσο γνωστές σε όλους μας και φυσικά παραπέμπουν σε προϊόντα και γεύσεις της κρητικής γης, που εύκολα πια τα βρίσκουμε κι εκτός νησιού. 




Αν ακούγατε όμως τις λέξεις βηλάνα, βιδιανό, πλυτό, διαφνί ή θραψαθήρι τί θα σκεφτόσασταν άραγε; Αν δεν τις αναγνωρίζετε ανήκετε κι εσείς στη δική μας κατηγορία. Δηλαδή στους ανθρώπους που αγνοούσαν μέχρι πρότινος το πόσο πλούσιος και σημαντικός είναι ο κρητικός αμπελώνας, ο οποίος διαθέτει πολλές γηγενείς ποικιλίες.


Εμείς ανακαλύψαμε την άγνοιά μας όταν στα τοπικά εστιατόρια οι κατάλογοι των κρασιών περιείχαν σχεδόν αποκλειστικά τοπικές ποικιλίες και οινοποιεία παντελώς ξένα για μας. Τότε πήραμε την απόφαση να μάθουμε περισσότερα πράγματα σχετικά με την τοπική οινική παραγωγή και κουλτούρα κι αρχίσαμε να παρατηρούμε, να δοκιμάζουμε και να καταγράφουμε νοερά ό,τι νέο έπεφτε στην αντίληψή μας. Στις βόλτες μας στην ενδοχώρα του Ηρακλείου άρχιζε να ξεδιπλώνεται μπροστά μας επιβλητικός ο τοπικός αμπελώνας. 


Πλαγιές γεμάτες αμπέλια... Είχαμε ως ώρας τη χαρά να τα θαυμάσουμε σε όλες τις φάσεις τους. 


Παράλληλα αρχίσαμε να παρατηρούμε παράπλευρα των οδικών αρτηριών πινακίδες προς επισκέψιμα οινοποιεία. Ψάχνοντας λίγο ακόμη ανακαλύψαμε ένα ολόκληρο δίκτυο υπό το όνομα Wines of Crete



Όπως υποψιάζεστε ακολουθήσαμε κάμποσες διαδρομές και βρεθήκαμε σε αμπελοτόπια, σε κελάρια γεμάτα βαρέλια, σε αίθουσες γευσιγνωσίας και μέσα απ' αυτή τη διαδρομή γνωρίσαμε ενδιαφέροντες κι αφοσιωμένους ανθρώπους, που το μεράκι είναι η κινητήριος δύναμή τους. 


Αποκορύφωμα αυτής της εξερεύνησής μας ήταν η επίσκεψή μας στην στην τριήμερη έκθεση Οινοτικά που έλαβε χώρα το χειμώνα που μας πέρασε. 


Όλοι οι οινοποιοί του δικτύου ήταν παρόντες και πρόθυμοι να δώσουν πληροφορίες στους οινόφιλους, να τους προσκαλέσουν σ' ένα ταξίδι γεύσεων συναρπαστικό και ίσως άγνωστο σε πολλούς. 



Είναι γεγονός ότι οι τοπικές ποικιλίες μας κέρδισαν! Συνεχίζουμε να δοκιμάζουμε και να γνωρίζουμε νέες ετικέτες καθώς και τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από κάθε κρασί. 


Σας συστήνω ν' αναζητήσετε τις κρητικές ετικέτες με την πρώτη ευκαιρία και ν' αφεθείτε σ' ένα ταξίδι απρόσμενων γεύσεων. Είμαι βέβαιη ότι θα βρείτε το αγαπημένο σας κρασί! Και τί καλύτερο να επισκεφτείτε ένα οινοποιείο αν σκέφτεστε να περάσετε τις καλοκαιρινές σας διακοπές στην Κρήτη.     

Ευγενία