Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Επιτέλους ανασάναμε!!!!

Καλά, καλά, κρύβει και λίγη υπερβολή ο σημερινός τίτλος αλλά η ηχηρή μας απουσία δεν ήταν αναίτια! Εν μέσω ισπανικών εξετάσεων των μαθητών, κρίσεων ημικρανίας και τέτοιων ωραίων πού να βρεθεί χρόνος όχι για ανάρτηση αλλά για δημιουργία! Το δε, αδερφάκι μου βρίσκεται εδώ και λίγες εβδομάδες στη Λευκάδα για την καλοκαιρινή περίοδο οπότε και οι δικές της προετοιμασίες την κρατούν μακρυά από το αγαπημένο blogging!

Στα θετικά βεβαίως του καιρού που πέρασε κρατάμε την έναρξη γυμναστηρίου. Καλέ όχι για να βγούμε αξιοπρεπώς εις τις παραλίες αλλά μπας και σιάξει λίγο το θέμα των πονοκεφάλων. Άρχισα, λοιπόν, pilates reformer μετά από σύσταση του ορθοπεδικού μου. Κι εγώ πραγματικά ένα pilates γνώριζα, αυτό με τις μπάλες, αλλά τούτο δω είναι διαφορετικό αφού οι ασκήσεις εκτελούνται πάνω σε ορθοπεδικό κρεβάτι με συνδυασμό αντιστάσεων και λάστιχων. Και ναι, έχω δει βελτίωση κι αυτό με παθιάζει ακόμη περισσότερο. Γι' αυτό και σκέφτηκα να φτιάξω μια τσάντα για το γυμναστήριο. Αφού έκανα τα πλάνα μου κι αποφάσισα να γίνει με patchwork, άρχισα τα κόψε ράψε. 


Έκοψα 9 τετράγωνα των 5,5 ιντσών κι έξι άσπρες λωρίδες 2x5,5 ίντσες για το sashing (έτσι λέγεται αυτό το πλαίσιο γύρω από το βασικό τετράγωνο). Αφού έκανα 3 λωρίδες, ένωσα μεταξύ τους τα κομμάτια με τη βοήθεια 2 άσπρων λωρίδων διαστάσεων 2x18 ιντσών κι έτοιμη η μία όψη της τσάντας. Επανέλαβα το ίδιο και για τη δεύτερη όψη. 


Μετά ετοίμασα το σάντουιτς για να κάνω το quilting, δηλαδή το γάζωμα για να σταθεροποιηθεί το patchwork με τη βάτα. Ακολουθώντας τις συμβουλές από ένα μάθημα στο craftsy έφτιαξα το σάντουιτς ως εξής: 1 κομμάτι ύφασμα κάμποτο, μετά βάτα κι από πάνω το patchwork

Με αυτό τον τρόπο η μελλοντική τσάντα θα είναι πιο σταθερή ακόμα και στον πάτο. Καρφίτσωσα όλο το σάντουιτς αποφεύγοντας τις ζάρες κι αποφάσισα να ράψω διαγώνια τα μεγάλα τετράγωνα. Κάθε φορά που τελείωνα μια διαγώνιο άφηνα μπόλικη κλωστή προτού την κόψω και μετά τις στερέωσα όλες όπως σας δείχνω στις φωτό με τη βοήθεια ενός βελονιού. 


Έτοιμη η μια όψη της τσάντας (η οποία αποφάσισα να μην είναι για το γυμναστήριο, μιας και σήμερα βρήκα κάτι υπέροχα υφάσματα κι αναθεώρησα...). Όπως βλέπετε και στην τελευταία φωτό μετά την πρώτη διαγώνιο αποφάσισα να ανοίξω λίγο το μήκος του γαζιού για να μην είναι τόσο πυκνό. Πιστεύω ότι έτσι το αποτέλεσμα είναι πιο ωραίο. 


Αυτά τα λίγα για σήμερα, φιλάκια και καλή εβδομάδα!!!  

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Υπέροχα τσουρεκάκια με σταφίδες!!

Χρόνια πολλά σε όλη την παρέα!! Ναι, ναι μπορεί να πέρασε το Πάσχα αλλά ποιός λέει εύκολα όχι στο τσουρέκι;; Εμένα είναι το αγαπημένο μου ακόμη κι αν το φτιάχνω μια φορά το χρόνο. Πλέον αποτελεί παράδοση στο σπίτι μας και πάντα κάνουμε μεγάλη δόση για να μοιράσουμε και στους φίλους μας!!


Αυτή τη φορά δοκίμασα και μια νέα συνταγή από παλιό περιοδικό του J. Oliver. Σε ένα αφιέρωμα, λοιπόν για τα αγγλικά, ατομικά τσουρέκια -που πλέον έχουν εκλείψει εξαιτίας των franchising και των υπεραγορών- είχα ξεχωρίσει τη συνταγή για τα Chealse buns. Στη διαδικασία μου θύμισαν πολύ τα ρολάκια κανέλας που σας είχα δείξει εδώ αλλά είναι πολύ αφράτα, με ελάχιστο βούτυρο και το πιο ενδιαφέρον για μένα, γλασαρισμένα με ένα απλό σιρόπι την ώρα που ξεφουρνίζονται. 

Αν σας έπεισα να τα δοκιμάστε, ακολουθείστε τη συνταγή!!

Υλικά για 12 τεμάχια (εγώ έκανα τη μισή δόση και πάλι 12 βγήκαν, σε ατομικό μέγεθος)

Για τη ζύμη:
24 γρ. νωπή μαγιά ή 12 γρ. ξηρή μαγιά
50 μλ. χλιαρό γάλα
500 γρ. σκληρό αλεύρι
50 γρ. ζάχαρη
2 κουτ. γλυκού ζάχαρη
20 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη σε θερμοκρασία δωματίου
1 αυγό χτυπημένο
150 μλ. νερό
1 αυγό ελαφρώς χτυπημένο με λίγο γάλα για το άλειμα

Για τη γέμιση:
50 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη σε θερμοκρασία δωματίου     
50 γρ. καστανή ζάχαρη
ξύσμα από 1 λεμόνι
1 κουτ. γλυκού από μείγμα μπαχαρικών (εγώ έκανα το δικό μου: λίγη κανέλα, λίγο μοσχοκάρυδο, μαχλέπι, γαρύφαλλο)
110 γρ. σταφίδες σουλτανίνες

Για το σιρόπι:
2 κουτ. σούπας νερό
3 κουτ. σούπας ζάχαρη

Εκτέλεση:
Αρχίζουμε με το προζύμι ανακατεύοντας τη μαγιά με το γάλα και τα αφήνουμε στην άκρη. Σε βαθύ μπολ βάζουμε τα: αλεύρι, ζάχαρη, αλάτι και βούτυρο και προσαρμόζουμε στο μίξερ τους γάντζους. Χτυπάμε σε μέτρια ταχύτητα ώσπου το μείγμα να μοιάζει με ψίχουλα. Μπορούμε να το κάνουμε και με τα χέρι αν δεν έχουμε μίξερ. 


Ενσωματώνουμε το αυγό, το νερό και το γάλα με τη μαγιά κι ανακατεύουμε μέχρι να γίνει μια μαλακή ζύμη. Αφήνουμε το προζύμι να ξεκουραστεί για 5 λεπτά.

Σε περίπτωση που δεν έχουμε μίξερ παίρνουμε το προζύμι και τραβάμε ένα μικρό κομμάτι της ζύμης, το τεντώνουμε και το ξαναπετάμε στο μπολ. Παίρνουμε άλλο κομμάτι και συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία για 5 λεπτά. Με αυτό τον τρόπο βοηθάμε ώστε να γίνει πιο ελαστική η ζύμη κι εύκολη στο δούλεμα. Μετά ζυμώνουμε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνεια για 8-10 λεπτά.  

Αν έχουμε μίξερ χτυπάμε το προζύμι με το γάντζο σε μέτρια ταχύτητα για 6-8 λεπτά, μέχρι να πάρουμε μία απαλή κι ελαστική ζύμη. 

Τοποθετούμε το ζυμάρι σε μεγάλο, καθαρό μπολ και καλύπτουμε με νωπή πετσέτα. Αφήνουμε σε ζεστό μέρος (όχι καυτό γιατί θα καεί η μαγιά!!) ώσπου να διπλασιαστεί σε όγκο, περίπου μιάμιση ώρα. 

Αφού έχει φουσκώσει το ζυμάρι το ζυμώνουμε με τα χέρια για 2-3 λεπτά, το ξαναβάζουμε στο μπολ και το αφήνουμε να ξεκουραστεί για 5 λεπτά. 

Σε αλευρωμένη επιφάνεια ανοίγουμε τη ζύμη με αλευρωμένο πλάστη και της δίνουμε παραλληλόγραμμο σχήμα, 40x25 εκ. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά της γέμισης σε ένα μπολ εκτός από τις σταφίδες και απλώνουμε το μείγμα πάνω στη ζύμη, αφήνοντας ένα περιθώριο 2 εκ. Πασπαλίζουμε με τις σταφίδες και τυλίγουμε τη ζύμη σφιχτά σε ρολό κατά μήκος. Κολλάμε καλά στις άκρες και κόβουμε σε 12 κομμάτια ή σε όσα μας βγαίνουν. Δε χρειάζεται να είναι πολύ φαρδιά γιατί θα φουσκώσουν. Σε σχετικά βαθύ ταψί που έχουμε βάλει λαδόκολλα μεταφέρουμε τα ρολά και τα βάζουμε κοντά το ένα με το άλλο. Τα αφήνουμε και πάλι σε ζεστό μέρος για 30 λεπτά μέχρι να φουσκώσουν και προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς. 


Αλείφουμε τα φουσκωμένα ρολά με το αυγόγαλα (εμείς το ξεχάσαμε) και ψήνουμε για 15 λεπτά. Στο μεταξύ ετοιμάζουμε το σιρόπι. Σε μπρίκι βάζουμε το νερό και τη ζάχαρη και ζεσταίνουμε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Αφήνουμε στην άκρη και μόλις ξεφουρνίσουμε τα τσουρέκια μας τα αλείφουμε με το σιρόπι περνώντας τα πολλά στρώματα μέχρι να σωθεί όλο το σιρόπι. Μην το τσιγκουνευτείτε! 


Έτοιμα τα ρολά μας. Είναι γευστικότατα και διατηρούνται για αρκετές μέρες και στη γέμιση βέβαια μπορείτε να αυτοσχεδιάστε και να βάλετε ό,τι χωράει το μυαλό σας. Κι αν δεν έχετε μίξερ μη το φοβηθείτε. Εμείς τα φτιάξαμε στο χέρι κι έγιναν τέλεια!! 

Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Γουρουνάκι μες το Πάσχα;; Καλέ, είναι η Πέππα το γουρουνάκι!!

Όπως καταλάβατε, φίλοι μου, αυτό το συνολάκι προορίστηκε για την Ειρήνη, μικρό δωράκι από τη θεία για το Πάσχα. Θες που είχα βάλει αυτό το πατρόν από καιρό στο μάτι θες γιατί μου καρφώθηκε η Peppa στο μυαλό, η απόφαση πάρθηκε την Κυριακή των Βαΐων. 


Τη Δευτέρα ξετρύπωσα κάτι ωραία κοτλέ υφάσματα που είχα αγοράσει πέρυσι από Αμερική, επέλεξα το ροζ απαλό και άρχισα τις περιπέτειες: να περάσω το πατρόν σε ρυζόχαρτο, να κόψω τα υφάσματα προσεκτικά και μετά να καταπιαστώ με το απλικέ, το οποίο βέβαια μου έφαγε και την περισσότερη ώρα!! 


Η Πέππα ήταν αναποφάσιστη και δεν μπορούσε να επιλέξει φούστα, την φλοράλ ή την πουά;; "Φλοράλ...όχι...πουά τελικά. Μα τί λες, φλοράλ"...κι εκεί που ήμουν έτοιμη να την κολλήσω με το σίδερο άλλαξε γούστο και τελευταία στιγμή αποφάσισε την πουά, βέβαια!!! 


Πήρα και τη γενναία απόφαση να ράψω το απλικέ με blanket stitch, το γνωστό φεστόνι ελληνιστί και ήταν σα να λύνω εξισώσεις όταν έφτανα σε δύσκολα σημεία με πολλές καμπύλες και γωνίες (βλέπε αφτιά). Σταματούσα και σκεφτόμουν πού πρέπει να πατήσει η βελόνα, αλλά οκ, βγήκε πολύ ωραίο και το καταχάρηκα!!!


Μετά περάσαμε στα μάτια, το βλέμμα είναι αυτό που μετράει άλλωστε. Έγιναν με κουμπιά, ευτυχώς που είχα τόσο ψιλά μαύρα και μετά άφησα μπόλικη κλωστή για να τα ράψω εύκολα. Για το τέλος έμειναν χέρια, πόδια και παπούτσια κι έτοιμη η μικρή γουρουνίτσα!!

Μετά πέρασα στη σύνθεση του φορέματος, Pinafore λέγεται αυτό το πατρόν, δηλαδή αμάνικο φόρεμα που κουμπώνει πίσω και μοιάζει με ποδιά. Το φόδραρα με μια ασορτί φόδρα και στον ποδόγυρο έραψα ric rac σε δύο χρώματα. Για το τέλος μου έμειναν οι κουμπότρυπες και τα κουμπιά κι έτοιμο το δώρο!!! Να προσθέσω, βέβαια ότι για τα στριφώματα ακολούθησα αυτό το κόλπο και δεν έχασα καθόλου χρόνο με μετρήματα με τη μεζούρα.  

Αλήθεια, το φόρεμα έγινε πολύ εύκολα και πέτυχαν και οι μασχάλες και όλα!!! Απλά, είναι λίγο μεγάλο για την Ειρήνη (σνιφ) πράγμα που σημαίνει ότι θα το βάλει λίγο αργότερα!! 


     

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Εύκολη βασική συνταγή για τσουρέκι και churros alla Jamie Oliver με τρία βασικά υλικά!

Καλησπέρα καλοί μου φίλοι!

Σήμερα σας έχω εγγυημένη συνταγή για τσουρέκια, την οποία δοκίμασα πέρυσι για πρώτη φορά. Η δόση βγάζει 4 μεσαία τσουρέκια και γίνονται πολύ εύκολα. 


Υλικά για προζύμι:
50 γρ. νωπή μαγιά
1/2 φλυτζάνι χλιαρό νερό (να μην καίει γιατί θα καεί η μαγιά) 
1 φλυτζάνι αλεύρι
1 κουταλιά σούπας μέλι ή ζάχαρη

Υλικά για τσουρέκια:
1 κιλό αλεύρι σκληρό κοσκινισμένο (κατά προτίμηση Robin Hood)
250 γρ. βούτυρο χλιαρό
1 φλυτζάνι γάλα εβαπορέ αδιάλυτο και χλιαρό
1 1/2 φλυτζάνι ζάχαρη
2 αυγά 
2 ασπράδια
4 κροκάδια
μαχλέπι και μαστίχα κοπανισμένα (προσοχή, όχι πολλή μαστίχα γιατί πικρίζει)
αμύγδαλα φιλέ

Εκτέλεση:
Αρχίζουμε με την προετοιμασία του προζυμιού.
Αραιώνουμε τη μαγιά και το μέλι ή ζάχαρη στο νερό και προσθέτουμε το αλεύρι να γίνει χυλός. Το αφήνουμε να φουσκώσει. Θα πάρει περίπου 45 λεπτά. 

Όταν φουσκώσει το προζύμι ρίχνουμε μέσα το βούτυρο και το γάλα. Προσθέτουμε τα αυγά, τα κροκάδια, τη ζάχαρη, τα μυρωδικά και μετά το αλεύρι σταδιακά ανακατεύοντας παράλληλα. 
Ζυμώνουμε το μείγμα να γίνει μια μπάλα και το αφήνουμε να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σκεπάζοντάς το με μια νωπή πετσέτα . Προσέχουμε να βάλουμε το μπολ μας σε χλιαρό μέρος για να βοηθήσουμε το φούσκωμα. 


Αφού φουσκώσει το ζυμάρι, σε αλευρωμένη επιφάνεια το ζυμώνουμε με γρήγορες κινήσεις για 1 λεπτό περίπου ώστε να φύγει ο αέρας και μετά πλάθουμε τα τσουρέκια μας στο σχήμα που μας αρέσει. 


Τα βάζουμε στα ταψιά που πρόκειται να τα ψήσουμε καλύπτοντάς τα με λαδόκολλα. Αφήνουμε τα τσουρέκια να φουσκώσουν για δεύτερη φορά και προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς.


Αλείφουμε την επιφάνεια των τσουρεκιών με τα ελαφρώς χτυπημένα ασπράδια και πασπαλίζουμε με το αμύγδαλο. Ψήνουμε μέχρι να ροδίσουν και μετά τα αφήνουμε να κρυώσουν πάνω σε σχάρες.    

Και βέβαια ακολουθεί η  συνταγή για τα ισπανικά τσούρος η οποία βγάζει περίπου 20 τεμάχια.


Υλικά για τη ζύμη των churros:
250 αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο
1 κουτ. γλυκού μπέκιν πάουντερ
1 κουτ. σούπας ζάχαρη 
1 κουτ. σούπας αλάτι
25 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη 
100 μλ. γάλα
300 μλ. νερό
Για το πασπάλισμα:
100 γρ. ζάχαρη ψιλή κι 1 κουτ. γλυκού κανέλα
Για το τηγάνισμα:
Σπορέλαια 

Εκτέλεση:
Σε ένα μπολ βάζουμε όλα τα στερεά υλικά και κάνουμε στο κέντρο μια λακκούβα. 

Σε κατσαρολάκι ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά το νερό, το γάλα και το βούτυρο μέχρι να λιώσει το βούτυρο και μετά αυξάνουμε τη φωτιά για να πάρει μια βράση το μείγμα. 

Ρίχνουμε το μείγμα στο μπολ με το αλεύρι (στη λακκούβα) κι ενσωματώνουμε τα δύο μέρη ανακατεύοντας. Όπως θα δείτε θα γίνει μια σφιχτή, κολλώδης ζύμη.   
Βάζουμε τη ζύμη σε σακούλα κορνέ και για να πετύχουμε το χαρακτηριστικό σχήμα επιλέγουμε το ρύγχος σε σχήμα αστεριού. Εμένα δεν έβγαινε η ζύμη γιατί δεν ήταν καλό το κορνέ οπότε αφαίρεσα εντελώς το ρύγχος.

Σε βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι σε μέτρια φωτιά. Τεστάρουμε τη θερμοκρασία ως εξής: ρίχνουμε ένα κομματάκι ψωμί στο λάδι κι όταν ροδίσει μέσα σε 1 λεπτό τότε είναι έτοιμο το λάδι. Σχηματίζουμε μπαστουνάκια των 10 εκ. με το κορνέ. Καλύτερα να έχετε κι ένα βοηθό για να σας κόβει τη ζύμη με ένα μαχαίρι. Τηγανίζουμε 2-3 churros κάθε φορά για 4-5 λεπτά μέχρι να πάρουν ένα ωραίο χρυσαφί χρώμα. Τα αποσύρουμε από το τηγάνι, τα αφήνουμε για λίγο σε απορροφητικό χαρτί και μετά τα βουτάμε στο μείγμα της ζάχαρης με την κανέλα ώστε να καλυφθούν απ' όλες τις πλευρές.
Τα δικά μας churros διατηρήθηκαν μια χαρά και την επόμενη μέρα.  

Ελπίζουμε να δοκιμάσετε τις συνταγές μας και καλή συνέχεια στις προετοιμασίες σας!!