Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Ταξίδι στα Κύθηρα...με απρόοπτα!

Γεια και χαρά σας φίλοι μου!!

Πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία ανάρτηση μιας και μεσολάβησαν λίγες μέρες διακοπών και χαλάρωσης. Πρώτος σταθμός μας ήταν τα αγαπημένα μας Κύθηρα. Τα είχαμε επισκεφτεί πριν 12 χρόνια και μας είχαν καταγοητεύσει γι' αυτό και φέτος ήταν η τέλεια ευκαιρία για να επιστρέψουμε. Φύγαμε από το Ηράκλειο προς Κίσσαμο Χανίων, το γνωστό Καστέλι, κι από εκεί επιβιβαστήκαμε στο καράβι "Βιτσέντζος Κορνάρος". Μετά από τέσσερις ώρες ταξιδιού φτάσαμε στο λιμάνι του νησιού και κατευθυνθήκαμε προς Καψάλι. Το τοπίο αναπαυτικό, όπως το θυμόμασταν και οι αλλαγές που διαπιστώσαμε ήταν λίγες κατά τη διάρκεια της μισάωρης διαδρομής μας. Καλό αυτό για ένα νησί που έχει διατηρήσει το χαρακτήρα του μέσα στο χρόνο.

Τη δεύτερη μέρα είχαμε την ευκαιρία να πάμε στην παραλία του Χαλκού κι ενώ είχαμε στο πρόγραμμα να εξερευνήσουμε το νησί από την αρχή το αυτοκίνητο μας εγκατέλειψε!!! Αποφάσισε να κάνει τις δικές του διακοπές και δεν έπαιρνε πεισματικά εμπρός. Ευτυχώς μας έκανε τη χάρη να παραμείνει ακινητοποιημένο στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου. 


Μετά άρχισαν οι διαβουλεύσεις με την ασφαλιστική εταιρία, τα τηλεφωνήματα πήγαιναν κι έρχονταν γιατί τίποτε δε λειτουργούσε μέσα στο τριήμερα της Παναγίας. Ελεύθερο αυτοκίνητο προς ενοικίαση δεν υπήρχε ούτε για αστείο οπότε το είδαμε κι εμείς χαλαρά το πράγμα: κομμένες οι βόλτες δεξιά κι αριστερά, ρίξαμε άγκυρα στο πανέμορφο Καψάλι και κινούμασταν με τα πόδια, βαριά με ταξί στη Χώρα και το Λιβάδι. Πήγε, βεβαίως η ανηφόρα σύννεφο αλλά απολαμβάναμε τη φύση δια ζώσης!!


Ο επαναπροσδιορισμός του προγράμματος περιέλαβε ενοικίαση θαλάσσιου ποδηλάτου από το Καψάλι με κατεύθυνση μια μοναχική παραλία λίγο πιο πέρα. Σας θυμίζει κάτι το σκηνικό, άραγε;; Τη σκηνή από το σήριαλ "Έτσι ξαφνικά", εννοώ για όσους το παρακολουθούσαν... 




Πραγματικά, είχα να ανέβω σε θαλάσσιο ποδήλατο από παιδάκι, αλλά η εμπειρία ήταν τόσο διασκεδαστική.

Μια άλλη μέρα πήγαμε στη Χύτρα, ή επισήμως Αυγό, τη βραχονησίδα που βρίσκεται μπροστά από το Καψάλι. 


Εκεί όπου φύονται τα sempre viva, τα κίτρινα χαρακτηριστικά λουλούδια που δε μαραίνονται ποτέ (όπως μαρτυρά και τ' όνομά τους) και που έχουν συνδεθεί με το μύθου του Πάρη και της Ωραίας Ελένης.

Βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να μην επισκεφτούμε την τόσο γοητευτική και καλόγουστη Χώρα του νησιού, η οποία ανήκει στο πλαίσιο των παραδοσιακών οικισμών του τόπου.


Χτισμένη πάνω σε λόφο και κρυμμένη πίσω από το ενετικό κάστρο, η αρχιτεκτονική της άλλοτε θυμίζει τις Κυκλάδες, άλλοτε εκείνη των Επτανήσων, επηρεασμένη τόσο καθοριστικά από τη γεωγραφική της θέση. Εκεί βολτάραμε, απολαύσαμε την ομορφιά και την αισθητική των καταστημάτων και γευτήκαμε ένα από τα τοπικά γλυκά, την πάστα μύλου. Ένα αφράτο παντεσπάνι με αλεσμένα στο μύλο αμύγδαλα, άρωμα πικραμύγδαλου κι από πάνω μια λεπτή επάλειψη γλάσου από υποβρύχιο. Πραγματικά το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και γευστικό γι' αυτό και σας το συστήνω. 

Σε μια από τις βιτρίνες της Χώρας πέσαμε πάνω σε πανέμορφα κεραμικά σκεύη και διακοσμητικά ζωγραφισμένα με ένα λιτό και μοντέρνο τρόπο. Αναζητήσαμε και το εργαστήριο στο Κάτω Λιβάδι αφού είχε μεγαλύτερη έκθεση και αγοράσαμε τα αναμνηστικά μας, πιατέλες και μπουκάλια για λάδι. 



Η κοπέλα που ζωγραφίζει ήταν τόσο φιλική κι εγκάρδια που μας επέτρεψε να φωτογραφίσουμε τη δουλειά της οικογένειας που κρατάει τρεις γενιές πλέον. Μάλιστα στην ντουλάπα που δεσπόζει φυλάσσονται κάποια από τα έργα του προπάππου και μπορείς να δεις κατάματα την εξέλιξη και την πορεία της οικογενειακής παράδοσης. 


Την τελευταία μέρα πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Το αυτοκίνητο ήρθε με το γερανό στο λιμάνι με προορισμό την αντιπροσωπεία στα Χανιά και με τη δική μας ελπίδα να πάρει επιτέλους μπρος για να συνεχίσουμε το δεύτερο μέρος των διακοπών μας στην Κρήτη. 


Εκείνο το βράδυ το καράβι έκανε στάση και στα Αντικύθηρα των 50 κατοίκων για να πάρει τον κόσμο που είχε έρθει από Κρήτη με αφορμή τη γιορτή και το πανηγύρι του Αγίου Μύρωνα στις 17 Αυγούστου. Υποσχεθήκαμε να επιστρέψουμε στα Κύθηρα για να τα γυρίσουμε όπως τους αξίζει και γιατί όχι να πατήσουμε το πόδι μας και στα Αντικύθηρα. 

Σας χαιρετώ και θα επανέλθω με τη συνέχεια της καλοκαιρινής μας περιπέτειας!
Φιλάκια, 
Ευγενία 
      

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Μετακόμιση: Μέρος Β'

Γεια σας φίλοι μου!!

Ελπίζω να είστε καλά και ν' απολαμβάνετε τις αυγουστιάτικες μέρες. Εγώ πλέον εγκαταστάθηκα στο Ηράκλειο της Κρήτης και μπορώ να πω ότι έχω αρχίσει να εξοικειώνομαι με το νέο περιβάλλον. 


Δε σας κρύβω ότι ήταν μια κουραστική διαδικασία οι δύο μετακομίσεις μέσα σε ένα χρόνο, αλλά η εμπειρία της Χίου μας δίδαξε πολλά!! Βέβαια, έχει και τα καλά του το να μετακομίζεις σε νησί εν μέσω καλοκαιριού, μιας και κάνουμε τα μπανάκια μας κι έχουμε γνωρίζει νέα μέρη. Είχαμε και την ευκαιρία να επισκεφτούμε το Χουδέτσι, ένα χωριουδάκι στο οποίο διοργανώνει τα τελευταία χρόνια ένα φεστιβάλ μουσικής ο Ross Daly. Η εμπειρία ήταν πραγματικά πολύ όμορφη! Τέλος, σε λίγες μέρες θα αρχίσουν κι επισήμως οι διακοπές μας, οπότε ευελπιστούμε να πάρουμε μια γερή γεύση από την Κρήτη. 

Αυτά τα λίγα είχα να σας πω αυτή τη φορά. Σας χαιρετώ κι εύχομαι καλή συνέχεια με ό,τι καταπιάνεστε.

Ευγενία
   

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Πικάντικες πατάτες γιαχνί

Καλοκαιράκι χωρίς πατατούλες γιαχνί γίνεται; Ε, όχι βέβαια, δε γίνεται!! Και σήμερα είχαν την τιμητική τους στο τραπέζι μας συνοδεύοντας υπέροχα καλαμαράκια γεμιστά. Τη συνταγή τη βρήκα στο τεύχος Ιουνίου του Jamie, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στην Ιταλία. Οι πατάτες είναι εμπνευσμένες από την κουζίνα της Σικελίας και είναι πανεύκολες και νοστιμότατες.


Υλικά για 1 κιλό πατάτες:
-3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
-3 σκελίδες σκόρδου καθαρισμένες και λεπτοκομμένες
-1 πρέζα ξερή ρίγανη
-1 πιπερίτσα τσίλι ψιλοκομμένη
-300 γρ. ντοματάκια τσέρι ή πομοντόρια
-λίγο ξύδι από κόκκινα σταφύλια
-200 μλ. νερό

Εκτέλεση:

Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε χοντρά κομμάτια. Ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά το λάδι σε μεγάλο τηγάνι και προσθέτουμε το σκόρδο, τη ρίγανη και το τσίλι. Σωτάρουμε για 2 λεπτά και μετά προσθέτουμε τις πατάτες.



Τις αφήνουμε να ροδίσουν ελαφρώς ανακατεύοντας κάπου κάπου για να μη μας κολλήσουν. Αυτό θα μας πάρει περίπου 8 λεπτά. Έπειτα προσθέτουμε τις ντομάτες, το ξύδι κι αλατοπιπερώνουμε. Τέλος προσθέτουμε το νερό, σκεπάζουμε το τηγάνι με το καπάκι του και αφήνουμε να σιγοβράσουν οι πατάτες για περίπου 30 λεπτά, ώσπου να πήξει η σάλτσα και να βράσουν με όμορφο τρόπο οι πατάτες μας.


Έτοιμο το φαγάκι μας! Ακόμη και με λίγη φέτα για συνοδευτικό εγώ είμαι απολύτως ικανοποιημένη!
Καλό σας Σαββατοκύριακο,
Ευγενία 

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Καλοκαιρινά ραψίματα της τελευταίας στιγμής!!

Γεια σας φίλοι μου!

Για κάμποσες μέρες βρέθηκα στην αγαπημένη μου Λευκάδα κι επιτέλους είχα την ευκαιρία να κάνω τα πρώτα μου μπάνια, περικυκλωμένη πάντα από τα ανιψάκια μου, τα οποία είναι ακόμα σε μια πολύ τρυφερή ηλικία που τα κάνει ακόμη πιο αγαπησιάρικα!!


Τα μπάνια περιελάμβαναν πολλές βουτιές και παιγνίδια με το νερό, πολύ φτυάρισμα στην άμμο, κατασκευή κάστρων με τα κουβαδάκια κι όλα αυτά τα υπέροχα που οφείλει να κάνει μια θεία!!! Να είναι κεφάτη, να λέει σε όλα ναι, να μη χαλάει χατίρι πάνω απ' όλα, να τρέχει πάνω κάτω και να προσέχει ότι όλα τα παιδιά φοράνε καπέλο, αντιηλιακό, ότι έχουν πιει νερό κι άλλα πολλά!! 


Και μιας και μιλάω για καπέλα, λίγο πριν φύγω από την Αθήνα μου ήρθε η φαεινή ιδέα να ράψω ένα καπελάκι για την Ειρήνη κι ένα για την μπέμπα. Βρήκα το πατρόν και τις οδηγίες στο βιβλίο που σας παρουσίασα εδώ. Είναι ένα εύκολο πατρόν σε 2 μεγέθη: 1-3 χρονών και 3-5 χρονών. Είναι διπλής όψης αφού είναι πλήρως φοδραρισμένα και για το γείσο χρειάστηκε να κολλήσω με το σίδερο βλιζελίνη για να γίνει πιο σκληρό και σταθερό.



Γενικώς δεν είναι μια πολύ χρονοβόρα κατασκευή κι αν είχα περισσότερο χρόνο θα έφτιαχνα και για τα 7 ανιψάκια μου! Επιφυλάσσομαι για την επόμενη χρονιά...

Φιλάκια και καλά μπάνια εύχομαι σε όλους μας!
Ευγενία