Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Η μετακόμιση, το σεμινάριο τσάντας και η κλοπή του κινητού!!

Τί τα θες, όταν κάτι αρχίζει στραβά κι ο νόμος του Μέρφι συντονίζεται με την Πανσέληνο τότε λίγα τα ψωμιά σου...

Πλέον προσπαθώντας να τα κοιτάξω όλα από μια απόσταση (μικρή ομολογουμένως) βρήκα και το κέφι να αφιερώσω κι ανάρτηση σ' όλα τα κακά συμβάντα μπας και πάμε παρακάτω πιο γρήγορα.

Που δηλαδή παρακάτω θα πάμε σίγουρα και γεωγραφικά να το δούμε, αφού κυρίες και κύριοι και πάλι μετακομίζουμε!!! Ναι ναι, καλά το διαβάσατε, πάμε Κρήτη, Ηράκλειο. Ναι, ναι σας ξέρω, θα αρχίσετε να μου λέτε "Κρήτη, φοβερά βρε!", "Να 'χα την τύχη σου", "Θα περάσετε σούπερ", αλλά βρε παιδί μου πέντε μήνες στο σπίτι μας δε μείναμε! Τι τα θες, το πήρε πείσμα ο Βασίλης και θα φτιάξει όλα τα έργα της Περιφέρειας. Πρώτα Μουσείο Μαστίχας, τώρα Θέατρο... 
Σα δε μου έφτανε η μετακόμιση, που μεταξύ μας το έτερον ήμισι ήδη εγκαταστάθηκε κι έγινε συντεκνος, ήθελα να παω και σε σεμινάριο τσάντας. Σε σχολή, όχι σε ό, τι κι ό, τι. Να τα μάθω όλα τα κόλπα. Τρεις τσάντες θα κατασκευάζαμε, θα μαθαίναμε ένα σωρό πράγματα, θα είχαμε επισκέψεις σε επαγγελματίες του χώρου. Και το πληρώσαμε ακριβότατα το σεμινάριο και μια πάνινη τσάντα φτιάξαμε μόνο (αυτή τη γνωστή την tote, τέσσερις ραφές κι έτοιμη) κι εκεί που ήμουν έτοιμη ν' αποχωρήσω αφού δεν την άντεχα την τόση γνώση διαπίστωσα ότι μου έκλεψαν και το κινητό μέσα από την τσάντα στα 10' που λείψαμε από την αίθουσα και ήμασταν λίγο παραπέρα στον ίδιο όροφο. 

Να με κλαιν κι οι ρέγγες κυρίες και κύριοι, διότι βεβαίως βεβαίως τη σήμερον ημέρα το κινητό δεν είναι ένα απλό κινητό. Έφυγα άρων άρων από το σεμινάριο (δε με σήκωνε και το κλίμα αν με νοιώθετε, αφού και πλήρωσα πάνω από 200 ευρώ για να μη μάθω τίποτε και κλεμμένη έφυγα) και γύρισα σπίτι περνώντας μια υπέροχη ώρα αλλάζοντας όλα τα password σε όλους τους λογαριασμούς. Μετά στο Γερμανό για φραγή κλίσεων και μπλα, μπλα, μπλα...

Δε λέτε που δε μου πήρε το πορτοφόλι ο κύριος κλέφτης που είχα και την ταυτότητα. Βλέπετε, το Σάββατο πέταγα για Ηράκλειο, πήγα στο αμόρε κι έκανα κι ένα έλεγχο στο νέο περιβάλλον. Βρήκα κι ένα φοβερό και τρομερό μαγαζί για ντεκουπαζ, και σχολή Burda (όχι όχι, μακρυά... να μου λείπουν οι σχολές!!!!) και ξορκίσαμε παρέα τον κυρ Μέρφι ατενόζοντας την Πανσέληνο. 

Και τώρα, περνώντας στη στήλη με τα διδάγματα έχουμε και λέμε:

-Δίδαγμα νούμερο 1 αφιερωμένο στη μετακόμηση: 
"Ποτέ μη λογαριάζεις χωρίς τον εργοδότη (που αντικαθιστά επάξια τον ξενοδόχο)

-Δίδαγμα νούμερο 2 αφιερωμένο στη σχολή και το σεμινάριο:
"Οπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι". Στην περίπτωσή τους άξιζε κάτι πιο αυστυρό αλλά μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή.

-Δίδαγμα νούμερο 3 αφιερωμένο σε μένα σε σχέση με το σεμινάριο. 
"Πήγα για μαλλί και βγήκα κουρεμένη!!"

-Δίδαγμα νούμερο 4 αφιερωμένο στο κινητό:
"Το κινητό και τα μάτια σου". Αφού καταλήξαμε να είμαστε δέσμιοι του τηλεφώνου. 

Αυτά τα μαντάτα μου από την βδομάδα που μας έφυγε και πλέον περιμένουμε τα καλύτερα!!!
Φιλάκια πολλά και να προσέχετε!
Ευγενία     

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Αξιοποιώντας υφασμάτινα ρετάλια με τη μέθοδο quilt-as-you-go

Τα ρετάλια μπορούν πραγματικά να γίνουν ένας μεγάλος μπελάς μέσα στο εργαστήρι ραπτικής!!! Είναι τόσο δύσκολο να αποχωριστείς ακόμα και το πιο μικρό κομμάτι από το αγαπημένο σου ύφασμα που αντί να το πετάξεις το στοιβάζεις σ'ενα καλάθι ειδικά για ρετάλια. 


Όμως, αυτό που αποδεικνύεται είναι ότι όλα τα υφάσματα είναι αγαπημένα σου και κανένα δεν μπορείς ν' αποχωριστείς, οπότε το καλάθι γεμίζει ασφυκτικά, εγκαινιάζεις και νέο καλάθι για την αποθήκευση των ρεταλιών, κι άλλο, κι άλλο... Κι αφού τα έχεις έτσι στοιβαγμένα, βαριέσαι τόσο πολύ να κάνεις κάτι μαζί τους. Πού να βγάλεις άκρη μαζί τους έτσι άναρχα που ξεχυλίζουν από παντού!!!! 


Κάπου κάπου, στις μεγάλες βαρεμάρες, μέσα στην παντελή έλλειψη έμπνευσης σκέφτεσαι να οργανώσεις αυτό το χάος, οπότε αρχικά τα ξεχωρίζεις ανά χρώμα, τα σιδερώνεις και τα κόβεις σε διαστάσεις που μπορείς να αξιοποιήσεις κάποτε. Αν τ' αξιοποιήσεις ποτέ και δε θαμπωθείς από το νέο αγαπημένο σου ύφασμα!!!


Φυσικά και μιλάω εκ πείρας, αφού πλέον τα ρετάλια είχαν αρχίσει να συμπεριφέρονται σαν λερναίες ύδρες και να ξεχυλίζουν από παντού. Αφού σκέφτομαι πόσο στωικά αντιμετωπίζει το εργαστήρι μου ο Βασίλης, ο πλέον υπέρμαχος της τάξης και της οργάνωσης... Μεταξύ μας έχει κόψει τα πολλά σούρτα φέρτα σ' αυτό το δωμάτιο. 


Επανέρχομαι, λοιπόν, στη διήμερη αναλαμπή που με έπιασε λίγο πριν το Πάσχα κι έκοψα όλα τ' αξιόλογα σε μέγεθος ρετάλια σε λωρίδες πάχους δύο και δυόμιση ιντσών και τις κατέταξα ανά χρώμα. Άλλωστε με τις λωρίδες μπορείς να σκαρώσεις εύκολα ένα log cabin τετράγωνο ή ένα fence patchwork τετράγωνο.


Έτσι, πριν λίγες μέρες άρχισε και η αξιοποίηση. Κι αυτή τη φορά είχα πολύ μεράκι για quilt-as-you-go patchwork, μια μέθοδο που όπως το λέει και τ' όνομά της δε θέλει σχεδόν καθόλου προετοιμασία μιας και ουσιαστικά πρόκειται για έναν αυτοσχεδιασμό. Αποφάσισα να φτιάξω ένα υφασμάτινο καλάθι σαν αυτό που σας είχα δείξει εδώ κι έβαλα μπρος. 


Έμεινα πολύ ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα και των δύο πάνελ. Το μυστικό μου ήταν ότι προσπάθησα να μην μπλέξω πολλά χρώματα μαζί αλλά ούτε και prints για να υπάρχει ένα ενιαίο ύφος. Πολλά από τα ρετάλια μου "φαγώθηκαν", το οποίο ήταν και ο βασικός στόχος και λέω να συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο: να φτιάξω υφασμάτινα καλαθάκια με την ίδια τεχνική. 

Αν σας αρέσει το αποτέλεσμα σας συνιστώ να δοκιμάσετε κι εσείς το quilt-as-you-go. Εγώ είχα παρακολουθήσει αυτο τό μάθημα από το Craftsy το οποίο άξιζε τον κόπο.  


Θυμάστε και τις τσαντούλες που είχα φτιάξει;; 
Σας αποχαιρετώ και σας εύχομαι καλή εβδομάδα. 
Ευγενία     

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Ένα βιβλίο ραπτικής για παιδικά ρουχαλάκια

Γεια σας φίλοι μου!!!

Σας έχω ξαναπεί ότι αγόρασα τη ραπτομηχανή μου χωρίς να έχω ιδέα, χωρίς να έχω κάνει ποτέ ένα ευθύ γαζί;; Εχοντας ως μόνο οδηγό τις παιδικές αναμνησεις από τη θεία και τον τρόπο που μας έπαιρνε τα μέτρα για να μας ράψει τα συνολάκια μας, τη σειρά των βημάτων του ραψίματος. Τον τρόπο με τον οποίο ξεσήκωνε τα πατρόν πάνω σε ρυζόχαρτο και το πώς σχεδίαζε τσέπες πάνω σε φύλλα εφημερίδας... 


Όλα αυτά βέβαια υπήρξαν μια καλή αρχή για να μπω στη λογική του ραψίματος σε θεωρητικό επίπεδο. Χρειαζόμουν όμως και το κάτι παραπάνω. Ετσι, μιας κι εκείνη την περίοδο ήταν έγκυος η Ευαγγελία, αναζητώντας στο Amazon σχετικά βιβλία έπεσα πάνω σε ένα με εξαιρετικές κριτικές, το "Making children's clothes" της Emma Hardy


Γεμάτο με ενδιαφέρουσες προτάσεις και πατρόν σε φυσικό μέγεθος για ηλικίες μέχρι 5 ετών. Ηταν οι καλές εποχές του Αμαζον, τότε που δε χρέωνε τα μεταφορικά έξοδα και δε δίστασα, το πήρα κατευθείαν με κανα δυο άλλα. Αυτό όμως πραγματικά το ξεχώρησα! 


Το ξεχώρησα γιατί τα πατρόν είναι απλά και με ωραίο αποτέλεσμα, οι οδηγίες είναι ξεκάθαρες και τα σκίτσα βοηθούν να κατανοήσεις το κάθε βήμα. 


Πραγματικά, ανατρέχω σε αυτό το βιβλίο όποτε θέλω να ράψω κάτι παιδικό και σε μια γρήγορη ανασκόπηση στο μπλογκ είδα ότι δεν είναι τελικώς και λίγα αυτά που έχω ράψει βασισμένη σε αυτό. 


Σας θυμίζω λοιπόν, 
-τα παπουτσάκια αγκαλιάς της Ειρήνης
-τη ρόμπα του Ορφέα 
-τις κορδέλες για τα μαλλιά, δωράκια για όλες τις ξαδέρφες κι ανηψούλες 
-τις αγαπημένες μου σαλιάρες σε εργονομικό μέγεθος όπως αποδείχθηκε!!!
-το κοτλέ pinafore φορεματάκι με την αγαπημένη Πεππα 

Και πού να δειτε σε λίγες μέρες τα παντελονάκια που έραψα τις προάλλες για την Ειρήνη και την μπέμπα!!! Ολα για τ'ανηψάκια απ' ότι φαίνεται!!!! Είναι πηγή έμπνευσης όπως καταλαβαίνετε!
Ελπίζω να πέτυχα το σκοπό της σημερινής ανάρτησης να παρακινήσω τις φίλες που θέλουν ν'αρχίσουν το ράψιμο αλλά διστάζουν. Και να σας πω, ευτυχώς που υπάρχει το Book Depository κι αποστέλει από τη Μ. Βρετανία βιβλία δωρεάν!!! Εχει βέβαια αργό delivery αλλά πλέον το έχω συνηθίσει και δε με ενοχλεί καθόλου αφού δεν πληρώνω δεκάρα για τα μεταφορικά!!!!

Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία


     

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Προϋπαντίζουμε το Μάιο με λουλουδάτο φόρεμα!!

Γεια χαρά σε όλη τη γειτονιά!!!

Μετά από πολυήμερες διακοπές στη Λευκάδα επιστρέψαμε και πάλι στη βάση μας και είμαστε έτοιμοι να βρούμε ξανά τους ρυθμούς μας. 


Η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε ένα λουλουδάτο φόρεμα που ετοίμασα για την Ειρήνη, την πρώτη κόρη της Ευαγγελίας, η οποία κοντεύει αισίως τα 4. Το ύφασμα το αγόρασα από το κέντρο της Αθήνας σε πολύ οικονομική τιμή -5 ευρώ/μέτρο- και είναι πολύ γλυκό κι αέρινο. Ο, τι πρέπει για ένα βαμβακερό, καλοκαιρινό φορεματάκι.


Στην αρχή το προόριζα για μπλουζάκι με σφιγγοφωλιά αλλά όλα άλλαξαν όταν έπεσα πάνω σε αυτό το πατρόν. Το αγόρασα χωρίς δεύτερη σκέψη κι άρχισα όλη την προετοιμασία: πλύσιμο υφάσματος για να τσεκάρω αν ξεβάφει και για να "μπει" ομοιόμορφα, εκτύπωση, συναρμολόγηση και κόψιμο πατρόν. Επέλεξα την slim fit εκδοχή γιατί η Ειρήνη είναι ένα αδύνατο παιδάκι... αλλά ήταν η λάθος επιλογή μιας και το φόρεμα της είναι πολύ οριακό. 

Θα έπρεπε να είχα επιλέξει το full size πατρόν, εφόσον μου έλειπαν κάποιες μετρήσεις για να είμαι εντελώς βέβαιη για το μέγεθος! Οκ, δεν πειράζει και πολύ γιατί ακολουθεί και η μπέμπα και θα χαρεί για μεγαλύτερο διάστημα το φορεματάκι!!


Όπως βλέπετε, το πιο δύσκολο κομμάτι στο φόρεμα είναι το μανίκι, τι άλλο;; Αλλά, γι' αυτά τα γουστόζικα φιογκάκια διάλεξα το Maisie Top Dress! Η αλήθεια είναι ότι εν τέλει δεν είναι και τόσο δύσκολα στο ράψιμο ενώ οι οδηγίες είναι πολύ ξεκάθαρες! Σε αυτό βοηθούν και οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα κείμενα.


Κατά τα άλλα, το μπούστο είναι φοδραρισμένο ενώ η φούστα κάνει μια χαριτωμένη σούρα. Στην πλάτη υπάρχει φερμουάρ -όχι κρυφό- για να μπαινοβγαίνει εύκολα το φόρεμα. Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί της Ειρήνης δεν είναι καθόλου το φόρτε της οι στενές λαιμοκόψεις!!!



Τώρα, σχετικά με τις τεχνικές λεπτομέρειες το πατρόν καλύπτει τα μεγέθη από 2-10 ετών. Τα μανίκια βγαίνουν σε δυο μήκη, ανάλογα με το γούστο σας, ενώ μπορείτε να ράψετε δυο φούστες -η μια ελαφρώς πιο μακρυά- για εντυπωσιακότερο αποτέλεσμα! Αν δεν έχετε ξαναγοράσει πατρόν από το etsy.com μην ανησυχείτε. Είναι μια πολύ εύκολη διαδικασία. Αφού αγοράσετε το πατρόν θα σας σταλεί αμέσως με ένα αρχείο PDF που το σώζετε στον υπολογιστή σας και το εκτυπώνετε. Έπειτα κολλάτε τις σελίδες σύμφωνα με τις οδηγίες και είστε έτοιμοι για δράση.       


Τι λέτε, δεν άξιζε τον κόπο το ράψιμό μου;; Εγώ πάντως ανυπομονώ να ξαναφτιάξω το Maisie Top Dress τώρα που του πήρα τον αέρα!!!

Φιλάκια πολλά και καλή εβδομάδα,
Ευγενία