Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Στο πνεύμα της Αποκριάς!

Μετά από μια πετυχημένη Τσικνοπέμπτη στο σπίτι με παρέα τους συναδέλφους του Βασίλη έφτασε η ώρα της προετοιμασίας για τις Απόκριες!! 


Η ιδέα υπήρχε και δουλευόταν στο μυαλό μας από καιρό ενώ σήμερα βγήκαν τα μολύβια έξω και πιάσαμε δουλειά. Μια μακέτα στο περίπου για να ξέρουμε τί ν' αγοράσουμε και βόλτα στην αγορά προς αναζήτηση οικονομικών υφασμάτων! 



Πώς τη βρίσκετε την ιδέα μας;; Το μόνο που με προβληματίζει είναι πώς θα πετύχω το μαλλί της αγαπημένης Poppy. Πώς θα καταφέρω να το κάνω να σταθεί στο ...ύψος των περιστάσεων! Γιατί Ευχούλης χωρίς μαλλί πρόκα δεν γίνεται βρε παιδί μου. Αφήστε, ακόμα και μπουκάλι είδα να κρύβουν μέσα στα μαλλιά για να στηρίξουν την όλη κόμμωση!!! 

Καλές Απόκριες σας εύχομαι και να χαρείτε με την καρδιά σας! 
Ευγενία

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Πλέκω, αλλά τί πλέκω;;;

Ποιός να μου το' λεγε ότι θα έφτανε κάποια στιγμή που θα έπλεκα καλάθι;;; Ομολογώ ότι δεν υπήρξε ποτέ μου διακαής πόθος να μάθω την καλαθοπλεκτική τέχνη αν και με ξετρελαίνουν όλα τα ψάθινα καλάθια με το υπέροχο, ρουστίκ τους ύφος!


Για να μην σας τα πολυλογώ όμως, ρίχνοντας τις προάλλες μια ματιά στο ΣΟΥΛΟΥΠΩΣΕ ΤΟ πέφτει το μάτι μου ακριβώς εδώ πάνω και μένω με ανοιχτό το στόμα!! Μεγαλύτερη αρχικώς ήταν η έκπληξή μου όταν κατάλαβα ότι αυτά τα αντικείμενα -τα πολύ κοινά και καθημερινά, που τα βλέπουμε σε όλα τα μαγαζιά- είναι φτιαγμένα κατά βάση με χαρτί! Πάτησα από περιέργεια το βιντεάκι που δείχνει πώς φτιάχνεται μια καρδιά και με εξίταρε πολύ ο τρόπος. Μεταξύ μας αυτό το είδος ανακύκλωσης το βρήκα εξαιρετικά χρηστικό κι αποδοτικό. Από μια απλή εφημερίδα να βγαίνει ένα ωραίο διακοσμητικό που το έφτιαξες μόνος σου!


Μετά η πορεία είναι αρκετά προβλέψιμη. Εψαξα στο youtube βιντεάκια με το όρο paper wicker κι έπεσα πάνω σε αυτό το καλάθι. Ο πόθος για να δοκιμάσω την τεχνική πλέον έγινε διακαής και φεύγοντας από το σούπερ μάρκετ πήρα και δυο φυλλάδια με διαφημιστικά προϊόντα για πρώτη ύλη. Το βράδυ καθώς άκουγα μια εκπομπή στην τηλεόραση έφτιαχνα χάρτινα καλάμια. Την επόμενη μέρα ήμουν έτοιμη για πλέξιμο!!!


Έβαλα το βιντεάκι με τον Ινδό κυριούλη, έβλεπα κι έπλεκα. Στην πράξη κατάλαβα ότι αν το χαρτί δεν ήταν ιλουστρασιόν θα πλεκόταν πιο εύκολα το καλάθι μου χωρίς μεγάλα κενά, αλλά δεν πτοήθηκα λεπτό. Το έφτιαξα τόσο ψηλό όσο μου επέτρεπε ο αριθμός των καλαμιών, το στερέωσα όπως έλεγαν οι οδηγίες κι έμεινε το καλάθι με τα μανταλάκια ώσπου να στεγνώσει η κόλλα. 


Τελική φωτογραφία δεν πρόλαβα να το βγάλω, αλλά είναι τέλειο! Όχι γιατί είναι πραγματικά άρτιο, αλλά γιατί από το τίποτα έπλεξα ένα ολόκληρο καλάθι!!! Εννοείται ότι τώρα θα πέσουν θύματα στα χέρια μου πολλές εφημερίδες! Και λίγο προτού σας αφήσω, έψαξα να βρω από περιέργεια τί σημαίνει η λέξη wicker κι έμαθα ότι σημαίνει "ψάθα", "ψάθινος".


Εσείς τη γνωρίζατε αυτή την τεχνική; Τί λέτε, θα τη δοκιμάζατε;;

Σας αποχαιρετώ για την ώρα!
Ευγενία       

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Μια τάρτα για τα γενέθλιά μου!!

Ναι, ναι, σήμερα έχω τα γενέθλιά μου και για να γιορτάσω το γεγονός ετοίμασα το απαραίτητο γλυκάκι. Αυτή τη φορά με κέρδισε μια ιταλική συνταγή, μια συνταγή που κρύβει τόσες αναμνήσεις για τους φίλους μας Ιταλούς. 


Δεν είναι άλλη από την κλασσική "torta della nonna", την τάρτα της γιαγιάς, δηλαδή. Μια τάρτα αέρινη, βελούδινη που στην καρδιά της κρύβει υπέροχη κρέμα! 


Πραγματικά σας λέω, αυτή η τάρτα σε γεμίζει θαλπωρή, σε ξανακάνει παιδί κι όσο κι αν μεγαλώνεις ηλικιακά αυτή σε ξαναγυρνάει στα παιδικά σου χρόνια. Τί κι αν δεν είμαστε Ιταλοί, μπορούμε να μοιραστούμε μαζί τους το κοινό συναίσθημα και φυσικά τη συνταγή! 


Το γλυκό αποτελείται από pasta frolla, τη ζύμη που φτιάχνουν και την crostata (τη δική μας πάστα φλώρα), κρέμα ζαχαροπλαστικής, κουκουνάρια και ζάχαρη άχνη. Για να τη φτιάξω ακολούθησα τις οδηγίες από το βιντεάκι που επιμελήθηκε η γλυκιά Benedetta στο κανάλι της "Fatto in casa da Benedetta" (φτιαγμένο στο σπίτι από την Μπενεντέτα). Ένα βιντεάκι σύντομο, περιεκτικό που δε θα σας κουράσει καθόλου. 

Μου έκανε εντύπωση η διαδικασία που ακολουθεί για να φτιάξει τη ζύμη, αφού χτυπάει πρώτα όλα τα υγρά και μέσα σ' αυτά προσθέτει λίγο λίγο το αλεύρι. Συνήθως, εμείς κάνουμε την ανάποδη διαδικασία και είναι γεγονός ότι η ζύμη της βγαίνει πραγματικά βελουδένια. 

Τα υλικά που θα χρειαστείτε για την κρέμα είναι:
750 μλ γάλα
φλούδα λεμονιού
3 αυγά
6 κουταλιές ζάχαρη 
6 κουταλιές αλεύρι

Ακολουθείτε τη συνηθισμένη διαδικασία για την παρασκευή της κρέμας ζαχαροπλαστικής και την αφήνετε να κρυώσει. 

Για τη ζύμη θα χρειαστείτε:
3 αυγά
150 γρ. ζάχαρη
120 μλ. ηλιέλαιο
μισό φακελάκι baking powder
περίπου 500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Η ζύμη είναι έτοιμη όταν πλέον δεν κολλάει στα δάχτυλα. 
Αφού συνθέσετε την τάρτα και τη σκεπάσετε, αλείφεται ελαφρώς με λάδι και πατάτε με τα χέρια τα κουκουνάρια για κολλήσουν όσο το δυνατό περισσότερο. Ψήνετε σε αντιστάσεις, σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς. Αφού κρυώσει εντελώς, πασπαλίζετε με ζάχαρη άχνη και είναι έτοιμη για να τη γευτείτε!! 


Ελπίζω να σας αρέσει ως ιδέα και να την δοκιμάσετε!
Φιλιά πολλά, 
Ευγενία

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Μια θερμομονωτική θήκη για μπουκαλάκι νερού με τα όλα της!

Ο Ορφέας μας γίνεται πέντε σε λίγες μέρες! Πέντε χρόνια πέρασαν από τη μέρα που γεννήθηκε κι εμείς, οι νονοί του, χαιρόμαστε να τον βλέπουμε να μεγαλώνει και να εξελίσσεται! 
Τα γενέθλια σχεδόν πάντα πέφτουν μες στο Τριώδιο οπότε και οι μασκαράτες δε λείπουν από το πάρτυ!! 

-"Τί θα ντυθείς, Ορφέα, φέτος;"  
-"Πειρατής!"


Πειρατής, ε;; Μου ήρθε κι εμένα κατευθείαν μια ιδέα, ένα αξεσουάρ παντός καιρού για πειρατές και όχι μόνο! Διάλεξα τα πιο κατάλληλη υφάσματα που διέθετα στη συλλογή μου και σκέφτηκα να φτιάξω μια θήκη για να χωράει το μπουκαλάκι του νερού. 


Αλλά, αυτή  είναι μια θήκη ιδιαίτερη μιας και η βάτα που έχω χρησιμοποιήσει είναι θερμομονωτική. Έτσι, μπορεί να κρατάει δροσερό το νερό για πολλές ώρες. 


Μπορώ να πω ότι ήταν το πιο διασκεδαστικό ράψιμο που έκανα αυτές τις μέρες, αφού τα σχέδια είναι τόσο σκερτσόζικα και κάθε τόσο σταματούσα για να τα χαζέψω.


Για το τέλος σκέφτηκα να κάνω τη θήκη ακόμα πιο προσωπική κι έτσι κέντησα πάνω σε βαμβακερή φακαρόλα τ' όνομά του με μαύρη κλωστή DMC. 


Την έραψα πάνω στη θήκη με βελονιά φεστόνι, "blanket stitch" στα αγγλικά κι έτοιμη η θήκη, η οποία φοδραρίστηκε με απλό, βαμβακερό, λευκό ύφασμα ενώ για ν' ανοιγοκλείνει εύκολα πέρασα κορδόνι. 


Τί λέτε, το πετύχαμε το φετινό δωράκι;; Θ' αρέσει;; Πάντως, το νεράκι του θα το έχει πάντα δροσερό!!
Αυτό το δωράκι το θυμάστε;; Η τσάντα για τα μπλοκ ζωγραφικής και τα χρώματα, δωράκι για τα δεύτερα γενέθλιά του! Ας μη σκεφτώ πόοοοσο γρήγορα περνούν τα χρόνια...!


Φιλάκια πολλά, 
Ευγενία