Το ροζ παπλωματάκι της Λυδίας: επίσημη φωτογράφιση!

Λιακάδες μας έταξε ο Αρναούτογλου το Σαββατοκύριακο κι έτσι έγινε. Πήραμε κι εμείς τις ραχούλες και τα λαγκάδια για να κάνουμε φωτογράφιση αλά αμερικάνικα! Φορτώσαμε φωτογραφικές, τρίποδες, καρεκλάκι ξύλινο και τρέχαμε στις όμορφες εξοχές του Ηρακλείου. Και να 'σου κάτι ωραία αμπελοτόπια και χωραφάκια με ελιές και να' σου όμορφες πρασινάδες. 

Βρήκαμε μια όμορφη μεριά κι αρχίσαμε τη φωτογράφιση. Μεγάλη η χάρη του παπλώματος, τέτοια φωτογράφιση δεν είχαμε ξανακάνει. 

Το βάλαμε πάνω στα κλαριά, το κρατήσαμε ψηλά στη μέση του λιβαδιού, το βάλαμε πάνω στο καρεκλάκι... 

Είχε το γούστο του, δεν το κρύβω. Άλλωστε, με τέτοια λιακάδα ποιός θα ήθελε να μείνει κλεισμένος μέσα στο σπίτι!! 

Να λοιπόν και περιβόητη πίσω όψη. Με τις λωρίδες που μου είχαν περισσέψει έφτιαξα δύο παράλληλες ευθείες να διατρέχουν οριζόντια το πάπλωμα. Έτσι, για να σπάσει η μονοτονία και να έχει δυο όψεις, την επίσημη και την ανεπίσημη, που θα κάνει τη μικρή έκπληξη!! 

Επίσης, με το καρώ ύφασμα και τις εναπομείνασες λωρίδες έφτιαξα κι ένα ρηχό καλαθάκι. Πάντα χρήσιμα δεν είναι;; Είτε για πάνες, είτε για παιγνίδια και μικροπράγματα. Το καπιτονάρησα με απλές, ευθείες στις 45 μοίρες και η καθεμιά έχει απόσταση από την άλλη 2 ίντσες. 

  

Να και ποιός κρύβεται πίσω από τις μαγικές εικόνες του αιωρούμενου παπλώματος!!! Ευχαριστώ Βασίλη για τη βοήθεια!

Έτοιμο λοιπόν το σετάκι μου για τη μικρή Λυδία! Χθες το βράδυ έφτιαξα και το σάντουιτς από το νέο μου patchwork project οπότε αναμείνατε στις οθόνες σας για νέο παπλωματάκι!!!! 

Καλή βδομάδα σας εύχομαι. Εδώ ο ήλιος μας ζεσταίνει και μας φτιάχνει τη διάθεση. Ελπίζω και στις δικές σας πόλεις!

Φιλάκια πολλά, 

Ευγενία 

Περιμένοντας να βγει ο ήλιος...

Γεια σας φίλοι μου!

Την προηγούμενη φορά σας έταξα ότι θα επανέλθω με φωτογραφίες από το ολοκληρωμένο, ροζ παπλωματάκι μου. Τη χάρη όμως δε μας την έκανε ο καιρός, αφού η βδομάδα πέρασε με μπόλικες βροχές κι ένα μουντό ουρανό που δεν επέτρεπε σχεδόν τίποτε! Μόνο αυτήν εδώ τη φωτογραφία κατάφερα να πάρω σήμερα. Αλλά σας υπόσχομαι πολλές περισσότερες, γιατί συν τις άλλοις θέλω να σας δείξω και τις τσιριτζάντζουλες που έκανα στην πίσω όψη για να σπάσει η μονοτονία του καρώ υφάσματος. 

Βέβαια, αυτός ο καιρός που σε κρατάει περιορισμένο και συνεχώς μέσα στο σπίτι έχει και τα θετικά του. Έτσι λοιπόν, εκμεταλλεύτηκα τα λιγοστά ρεταλάκια από το ροζ πάπλωμα κι άρχισα να συνθέτω μια μικρή κατασκευή. 

Αφού συνέθεσα τα δύο φύλλα patchwork καπιτονάρισα πάνω σε βαμβακερή βάτα με απλές, ευθείες γραμμές. 

Αυτή τη φορά πειραματίστηκα με τα χρώματα των κλωστών κι αν παρατηρήσετε πέρα από τη ροζ, χρησιμοποίησα και μια γαλάζια για να τραβήξει τα βλέμματα! 

Πώς σας φαίνεται η ιδέα;; Εμένα μου άρεσε πολύ κι επειδή είχα περιέργεια να δω πώς θα έδειχνε συνολικά η κατασκευή μου την προχώρησα αρκετά. Για δείτε κι εσείς το μικρό μου καλάθι έστω κι ανολοκλήρωτο. 

Δεν είναι πολύ χαριτωμένο;;;

Tέλος, ομολογώ ότι από την προηγούμενη Τρίτη άρχισα ένα νέο patchwork project πάλι σε ροζ τόνους. 

Μετά από πολλά κοψίματα κι άλλα τόσα ραψίματα άρχισε να φαίνεται κάτι καλό και πραγματικά ενδιαφέρον. 

Σας δίνω μια μικρή, πολύ μικρή γεύση, αλλά σας υπόσχομαι πλήρη φωτογράφιση το Σαββατοκύριακο μιας και προμηνύονται υπέροχες λιακάδες!! 

Ως τότε φιλάκια πολλά και να τα περάσετε όμορφα!  

Ευγενία

Ροζ πάπλωμα σε εξέλιξη!

Γεια σας και πάλι!!

Τον μάτιασα τον Μάρτη, ε; Αλλά για να λέμε και την αλήθεια δεν περίμενα κάτι καλύτερο από αυτόν! Είναι δεδομένο ότι θα παίζουμε κρυφτό με τις λιακάδες μέχρι να μπει για τα καλά η Άνοιξη. 

Σήμερα επανέρχομαι με το ροζ παπλωματάκι μου, το οποίο βρίσκεται πλέον σε πολύ καλό στάδιο. Την Κυριακή το βράδυ ετοίμασα με μεγάλη επιμέλεια το σάντουιτς (πάτσγορκ-βαμβακερή βάτα-καρώ ύφασμα) στο πάτωμα στερεώνοντας και τα τρία φύλλα με παραμάνες που τις τοποθέτησα περίπου σε μια απόσταση 10εκ. μεταξύ τους. Έπειτα το τύλιξα κατά μήκος της μεγάλης διάστασης περιμένοντας την επόμενη μέρα για ν' αρχίσω το πιο διασκεδαστικό μέρος, το καπιτονάρισμα. 

Επέλεξα μια πενηντάρα, ροζ, βαμβακερή κλωστή ώστε να ταιριάζει αρμονικά με όλα τα χρώματα του πάτσγορκ κι επειδή είχα πολύ καιρό να κάνω quilting έκανα ένα μικρό ζέσταμα σε ένα μικρό σάντουιτς. Έτσι είχα την ευκαιρία να ρυθμίσω κατάλληλα την τάνυση των κλωστών και ν' αποφασίσω τί σχέδιο θα ταίριαζε καλύτερα με τα τετράγωνά μου. Τελικώς κατέληξα στο πιο κοινό σχέδιο, το meandering quilting (ελικοειδές-φιδωτό καπιτονάρισμα) με το οποίο ένοιωθα και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. 

Άρχισα γύρω στις 09:30 και τελείωσα στις 13:30 με λίγα διαλείμματα φυσικά! Το πιο δύσκολο κομμάτι κατά τη διάρκεια του quilting ήταν η διαχείριση όλου αυτού του όγκου (φανταστείτε να είχε και μεγαλύτερες διαστάσεις το πάπλωμα!!) μιας και όλο το πανί πρέπει να συσσωρευτεί στο διάκενο ανάμεσα από το ποδαράκι και το κυρίως σώμα της μηχανής. Γι' αυτό και θα παρατηρήσετε ότι αρκετές Αμερικάνες κι Αυστραλέζες χρησιμοποιούν τις λεγόμενες long-arm οικιακές μηχανές, μιας κι εξασφαλίζουν μεγαλύτερο διάκενο. 

Σήμερα ασχολήθηκα με το ρέλιασμα του παπλώματος αφού πρώτα αφαίρεσα τα περισσεύματα του σάντουιτς. Επειδή εκ των προτέρων είχα ορθογωνίσει το πάτσγορκ η διαδικασία ήταν πολύ απλή με τη χρήση του τετράγωνου χάρακα και τη ροδέλα κοπής. 

Επίσης αποφάσισα ν' αγοράσω έτοιμο λευκό, φαρδύ ρέλι οπότε και το στερέωσα με τον γνωστό τρόπο. 

Τώρα πλέον μου μένει να κάνω το τελικό ράψιμο στο χέρι. Μπορεί ν' ακούγεται κουραστικό αλλά τώρα τελευταία την καταβρίσκω με αυτή τη διαδικασία αφού ξεχνάω ο,τιδήποτε άλλο κι αφοσιώνομαι μόνο σε αυτό το πράγμα. 

Ομολογώ ότι είμαι πολύ χαρούμενη με την ως ώρας εξέλιξη αφού πέρασα μ' επιτυχία τον ...σκόπελο του καπιτοναρίσματος. Μπορεί να είναι διασκεδαστικό αλλά πάντα με αγχώνει η πιθανότητα κάτι να πάει τόσο τραβά και να χαραμιστεί τόση δουλειά! 

Αύριο το πάπλωμα τελειώνει κι ελπίζω να φτιάξει ο καιρός πριν το Σαββατοκύριακο για να καταφέρω να σας το φωτογραφίσω. Ως τότε σας αποχαιρετώ!

Ευγενία

  
   

Υποδεχόμαστε την Άνοιξη στα ροζ!

Γλύκες μας κάνει ο Μάρτης ως ώρας, δεν μπορώ να πω! Η ατμόσφαιρα ξαφνικά ζεστάθηκε και σε παρασέρνει να ξεμυτίσεις από το σπίτι χωρίς μπουφάν, αλλά βέβαια όταν βρεθείς σε κάποιο ρεύμα αέρος αναθεωρείς επιτόπου!!

Και μιας και ο καιρός μας το επέτρεψε, το μεσημέρι πήρα το βοηθό μου και βγήκαμε για φωτογράφιση!! Σήμερα, λοιπόν, έχω να μοιραστώ μαζί σας το patchwork που ετοίμασα τις τελευταίες μέρες. Πρόκειται για ένα παπλωματάκι που προορίζεται για μια γλυκιά μπουμπούκα, το κοριτσάκι μιας καλής μου φίλης, που σε λίγο καιρό θα γιορτάσει τα πρώτα της γενέθλια! 

Από καιρό ήθελα να ετοιμάσω κάτι χειροποίητο για τη Λυδία αλλά όλο έμενα πίσω, ποτέ δεν κατέληγα σε κάτι συγκεκριμένο αλλά όταν διασταύρωσα ότι το δωμάτιό της είχε βαφτεί σε ροζ τόνους -αναμενόμενο φυσικά- το μάτι μου έπεσε σε μια μικρή συλλογή υφασμάτων που διέθετα και η έμπνευση ήρθε αμέσως. 

Συνδύασα τα υφάσματα της συλλογής "Lovey Dovey" του Riley Blake με κάποια ριγέ, πουά και μονόχρωμα για να δέσει καλύτερα το αποτέλεσμα και άρχισα τη δουλειά. Αν και αρχικά είχα διαλέξει ένα πιο περίτεχνο σχέδιο για το patchwork στην τελική σύνθεση το αποτέλεσμα γινόταν πολύ κουραστικό στο μάτι κι αυτό γιατί τα εμπριμέ μοτίβα είναι από μόνα τους πολύ έντονα. Δεν σας κρύβω ότι σ' εκείνο το σημείο απελπίστηκα αλλά τι να γίνει, το ξήλωμα ήταν μονόδρομος. 

Ξήλωσα όλα τα μεγάλα τετράγωνα των 14 ιντσών κι άρχισα να ξεσκαρτάρω τα αξιοποιήσιμα υφάσματα. Έτσι, μοιραία κατέληξα να κάνω μια απλή σύνθεση με τετράγωνα των 5 ιντσών κι έφτιαξα ένα πάνελ με 8 γραμμές που η καθεμιά αποτελείται από 6 τετράγωνα. Κι επειδή από την πρώτη, αποτυχημένη σύνθεση είχαν κοπεί και μικρές λωρίδες σε διαστάσεις 5x2.5 ίντσες, τις χρησιμοποίησα κι αυτές για να φτιάξω μια εξωτερική μπορντούρα, μεγαλώνοντας πρακτικά και τις τελικές διαστάσεις του παπλώματος. 

Την Παρασκευή αγόρασα κι ένα ροζ, βαμβακερό καρώ ύφασμα που θα γίνει η πίσω όψη του παπλώματος. Ανυπομονώ να συνθέσω το σάντουιτς αύριο ώστε ν' αρχίσω το καπιτονάρισμα από βδομάδα!!!

Σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο!

Φιλάκια, 

Ευγενία