Γεια χαρά σε όλους σας και καλό μήνα!
Όπως κάθε καλοκαίρι έτσι και φέτος αφιερώνω λίγες αναρτήσεις στα ραψίματα του καλοκαιριού. Για όσους παρακολουθούν το μπλογκ από παλιά, ίσως θυμούνται ότι τέτοια εποχή ράβω συνήθως ρουχαλάκια για το γυναικείο πληθυσμό της οικογένειας μας. Και για να πω την αλήθεια κάποια έχουν υπάρξει πολύ πετυχημένα, όπως τα φουστανάκια που επιμελήθηκα πριν κάποια χρόνια για τα κορίτσια, το σετάκι της μαμάς μου, που το έχει φόρει-ξεφόρει και διάφορα μπλουζάκια της για την αδερφή μου και μένα.
Φέτος, το πλάνο άλλαξε κι εστίασε στο στένεμα κάποιων ρούχων που είχα ράψει για μένα τα τρία τελευταία χρόνια. Για αρχή έβαλα να διορθώσω τα εύκολα.
Όπως για παράδειγμα ένα μπλουζάκι που έραψα πέρσι αλλά δεν είχα προλάβει να σας το δείξω. Αν σας θυμίζει κάτι είναι γιατί με το ίδιο ύφασμα έχω ράψει για την Ευαγγελία μια πολύ όμορφη μπλούζα.
Χρησιμοποίησα, λοιπόν, ένα ρετάλι που είχα από το ίδιο ύφασμα και με το πατρόν Ogden cami έφτιαξα ένα ανάλαφρο και κομψό μπλουζάκι.
Πλέον, μου ήταν πολύ φαρδύ στη μασχάλη, οπότε το ξήλωσα κι έφτιαξα το νέο ένα μέγεθος μικρότερο. Πάνω κάτω θυμόμουν τα βήματα της κατασκευής του, οπότε δε μου πήρε πολύ χρόνο. Κατάφερα να ταιριάξω και τις ρίγες στις πλαϊνές ραφές, οπότε έμεινα απολύτως ικανοποιημένη.
Κι επειδή αυτό το πατρόν είναι ευκολοφόρετο και δεν χρειάζεται πολύ ύφασμα για την κατασκευή του, ξετρύπωσα κι ένα ρετάλι που είχα από την κατασκευή του αμάνικου μπουφάν που έφτιαξα το Πάσχα και βάλθηκα να φτιάξω και δεύτερο.
Σε αυτό, όμως, θέλησα να καινοτομήσω, να το παραλλάξω λιγάκι. Είναι γεγονός ότι στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές παραλλαγές, hacks όπως συνηθίζεται να το λένε στα αγγλικά. Εγώ βασίστηκα σε αυτή την ιδέα και προσπάθησα να σχεδιάσω ένα φραμπαλά για τις τιράντες. Αφού έκανα την έρευνά μου, έκανα μια πρόβα σε χαρτοπετσέτα, μιας και είναι λεπτή κι εύκαμπτη.
Στερέωσα τον χάρτινο φραμπαλά μου πάνω στο γκρι μπλουζάκι για να πάρω μια πρώτη ιδέα. Αν και αρχικώς νόμιζα ότι έπρεπε να τον στενέψω σε φάρδος ώστε να μην καλύπτει όλο τον ώμο, τελικώς παρέμεινα στο πρώτο σχέδιο.
Ξεπατήκωσα το σχήμα της χαρτοπετσέτες πάνω σε ριζόχαρτο προσθέτοντας και τα περιθώρια ραφής και μετά πέρασα στη κατασκευή.
Αυτή η μικρή διαφοροποίηση μπορώ να πω ότι ταίριαξε υπέροχα με την απλότητα του μονόχρωμου υφάσματος, δίνοντάς του μια ανάλαφρη χάρη, που ταιριάζει στο καλοκαίρι!
Δε σας κρύβω ότι ένοιωσα και μεγάλη ικανοποίηση που κατάφερα να κάνω αυτό το πατρονάκι.
Γενικώς, δεν είμαι της δοκιμής, θέλω τον μπούσουλά μου. Αλλά, να, που καμιά φορά και το ξεβόλεμα από τις συνήθειες οδηγεί σε απρόσμενα ευχάριστα αποτελέσματα! Εσείς, τί λέτε; Είστε της δοκιμής;
Αυτές τις μέρες ξαναράβω δύο φούστες πολύ αγαπημένες κι ευελπιστώ να τις ετοιμάσω και να σας τις δείξω προτού φύγουμε για διακοπές.
Αλήθεια, εσείς τί καλοκαιρινές χειροτεχνίες ετοιμάσατε μέχρι τώρα;
Φιλάκια,
Ευγενία
